Roos Dikkerboom: “Het was een lange weg, maar met veel rust en geduld liet ze me steeds meer toe”

Protest

Roos rijdt de merrie nu een jaar voor haar eigenaresse Berty Wortman. “Ik heb al eerder paarden voor Berty gereden en zo is ook Hamora bij mij gekomen. Hamora was eigenlijk een beetje de weg kwijt. Ze ging vaak in protest en wilde niet meer lopen. Berty hoopte dat ik haar met veel rust en geduld weer op een positieve manier aan het werk kreeg, dus zo heb ik de kans gekregen om een heel getalenteerd paard dat een flinke rugzak heeft te gaan rijden”, vertelt ze. 

“Het was een lange weg”

“Toen ze bij mij kwam, stond ze alleen maar stil. Ze kon niet eens een rondje stappen aan een lange teugel. Ze gaf duidelijk aan dat ze er niks van wilde weten en staakte alleen maar. Ze is nooit gevaarlijk geweest en zou nooit iemand moedwillig pijn doen, maar ze raakte in paniek van haar eigen fouten. Met heel veel rust en geduld heeft ze mij langzaam steeds meer toegelaten en is ze mij meer gaan vertrouwen. Als ze een keer een foutje maakt, dan laat ik het gewoon gaan zodat ze niet in paniek raakt. Het was een lange weg, maar ook de mensen om ons heen zien dat er nu echt een sterke band aan het ontstaan is.”

Terug naar de basis

Nu de combinatie op de goede weg is, zijn ze langzaam begonnen met wedstrijden rijden. Na succesvolle selecties en een fijne proef op de Gelderse kampioenschappen maken ze zich nu op voor hun Subtop-debuut. “Hamora heeft voorheen Prix St. Georges gelopen en ik heb zelf ervaring tot en met het ZZ-Zwaar, dus we zijn samen in het ZZ-Licht begonnen om toch een beetje terug te gaan naar de basis. Voorheen viel ze op wedstrijd nog wel eens terug in die paniekreactie, maar nu kan ik haar steeds beter door spannende momenten heen loodsen. We zijn samen twee keer young riders gestart en ik hoop me daar verder op te focussen dit jaar. Dit is mijn laatste jaar bij de young riders, dus daar wil ik graag nog even profijt van maken en ik hoop de punten voor het NK te halen. Daarnaast lijkt het me leuk om dit jaar ook het ZZ-Zwaar al een paar keer mee te pakken.”

Ultieme droom

Net zoals voor vele anderen blijft de Grand Prix ook voor Roos een droom. “Ik ben heel blij met deze samenwerking en ben dankbaar voor alle kansen die Berty mij biedt met Hamora. De Grand Prix is en blijft toch wel de ultieme meisjesdroom, dus ik zal er alles aan doen om dat te bereiken. Als het niet lukt, is het ook niet erg. Ik hoop gewoon zo goed mogelijk te kunnen meedraaien op het niveau dat we aankunnen, dus we zien wel waar het schip strandt!”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.