Prescilla van Bree: “Charmeur was voor mij een ‘once in a lifetime horse’”

Overduidelijk karakter

“Wat mij direct aansprak bij het proefrijden was het gezicht van Charmeur, met name de uitdrukking in zijn ogen en overduidelijk karakter”, steekt de amazone van wal. “Hij is zeker niet de makkelijkste en hij test je altijd uit, maar hij gaat wel door het vuur voor je. De bedoeling was destijds om eerst een band met hem te krijgen en een keer te starten als dat gelukt was.”

Team

Volgens Van Bree was de start van de combinatie zeker niet makkelijk. “Als ik filmpjes terugkijk van die tijd, herken ik ons bijna niet. Charmeur is een heel groot paard, terwijl ik maar 1,57M ben. Daarnaast had hij echt en lang lijf omdat zijn moeder tuigersbloed heeft, dus we moesten echt samen een team worden.”

Tegenslag

Toen amazone en paard eenmaal aan elkaar gewend waren, kwamen ze ook aan de start tussen de witte hekjes. “Ondanks dat hij er een paar maanden uitlag vanwege hoestklachten, een hoefsfeer kreeg, koliek kreeg en er tijdens covid geen wedstrijden gereden konden worden, zijn we toch netjes van de B naar het Z gekomen. Hierbij kreeg ik les van zijn eigenaresse, zij heeft hem zelf opgeleid en kent hem het allerbeste.”

Nare beslissing

Van Bree vervolgt: “Het doel was zo ver mogelijk te komen, alleen is dit te snel tot een eind gekomen. Als verzorgster woon ik niet dichtbij, het was ruim zeventig kilometer en vijftig minuten heen en dan weer terug rijden naar Charmeur toe. Dit deed ik met alle liefde, maar helaas heb ik de meest nare beslissing moeten nemen om met Charmeur te stoppen door persoonlijke omstandigheden.”

Bijzondere band

De amazone blikt positief terug op de drie jaar die ze samen met Charmeur gehad heeft. “Charmeur was voor mij een ‘once in a lifetime horse’, maar de band die ik zowel met charmeur als met de eigenaresse had was ook heel bijzonder. Waar ik het meest trots op ben is dat we zo een team zijn geworden en het toch best wel snel ver hebben weten te schoppen. Charmeur maakte je ook echt blij met de wedstrijd. Op de wedstrijd had je altijd het gevoel dat hij net het beetje extra erbij zette voor je, en dan gingen de oortjes naar voren.”

Maatje

“Charmeur was mijn maatje en het doet mij nog steeds heel veel verdriet dat ik moest stoppen met verzorgen. Als ik een kans zou krijgen om hem toch nog te kunnen rijden, zou ik dat met beide handen direct aangrijpen. Want wat hadden we ver kunnen komen, maar helaas is dit soms ook de harde realiteit. Gelukkig kan ik nog gezellig afspreken met de eigenaresse om een dagje langs te gaan en dan kan ik hem weer even knuffelen en even aanvoelen onder het zadel. Zij is ook mijn kapster dus dat geeft mij een extra reden om die kant op te gaan”, sluit Van Bree positief af.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Ninke’s fotografie