De paardensport begon voor Zoë Donks op haar vierde, met haar eigenwijze Shetlander Goofy. Ze viel er veel vanaf, waardoor dorzettingsvermogen voor haar heel normaal is. Met Goofy deed ze spring- en dressuurwedstrijden, maar ze ontdekte al snel dat het springen haar het meest ligt.
Toen ze te groot werd voor Goofy, kwam Delight. “Ik kreeg absoluut geen kant-en-klare springpony. In plaats daarvan kreeg ik Delight, een jonge vijfjarige Welsh Cob die vrij weinig kon. Dat was lastig, want ze weigerde op bijna elke sprong. Ik kon zelf nog niet goed rijden en mijn pony kon niet springen. Mijn moeder vond dat ik het haar zelf moest leren, omdat je daar uiteindelijk een betere ruiter van wordt”, laat Zoë weten.
“Daardoor leerde ik geduldig te blijven, door te zetten en mijn pony echt te trainen. Stap voor stap werden de weigeringen minder en maakten we progressie. Inmiddels rijden we wedstrijden, en we hebben al 1 meter gestart. Ik merk dat die moeilijke start me veel heeft gebracht. Ook al moeten we voor ons nog veel te leren, ik ben superblij met elke ervaring die ik op doe. Dat kan ik later namelijk toepassen op de opleiding van andere paarden.”