Debbie Offermans: “Laat me niet kisten door die stomme ziekte”
12 november 2024, 08:54
Dressuur
Debbie Offermans (34) heeft in haar leven al veel uitdagingen overwonnen, zowel in de paardensport als daarbuiten. Als kind begon haar passie voor paarden toen ze naar een boerderij verhuisde. Dit leidde tot een succesvolle carrière in zowel het springen als de dressuur. Haar nieuwste trots is de vierjarige Peekaboo, een paard met veel potentie dat ze zelf heeft gefokt en opgeleid.
Ondanks een moeilijke periode waarin Debbie werd getroffen door ziekte, blijft ze vastberaden en positief. Na een diagnose van borstkanker heeft ze haar plannen voor de toekomst niet opgegeven.
Van boerderij naar wedstrijden Debbie groeide op met paarden en begon al vroeg aan haar paardensportavontuur. Op driejarige leeftijd verhuisde haar familie naar een woonboerderij, en daar begon haar liefde voor paarden. Haar moeder, die zelf ook altijd heeft paardgereden, kocht een shetlander voor Debbie en haar zusje. “Ze kocht een shetlander genaamd Twilight en vanaf toen is het balletje gaan rollen. Ik kreeg later een grotere pony. Hij heette Black Beauty, maar hij was niet moeders mooiste. Daarom noemde we hem Black,” lacht ze. Debbie’s eerste echte sportpony was Lady, een Welsh B-pony, waarmee ze al op jonge leeftijd naam maakte. “Met Lady ging ik onder andere naar De Levade, dat was destijds het NK.”
Na de scheiding van haar ouders ging Debbie paardrijden op de manege en kreeg ze de kans om een uitdagende pony, Norman, te rijden. “Mijn ouders gingen uit elkaar en dus kwam er geen nieuwe pony. Toen ben ik op de manege op Norman gaan rijden. Dat was echt een draak van een pony, maar ik kon ermee lezen en schrijven. Hij kon echt behoorlijk lelijk doen op stal, maar bij mij deed hij dat eigenlijk nooit. Met hem ben ik ook de sport ingegaan, zowel in het springen als de dressuur. Ik huurde hem dan in het weekend en reed door de weeks in de dressuur- en springles mee.
Van jonge paarden naar subtop Toen Debbie overging op de paarden, kreeg ze Abeltje, een afstammeling van Painted Black. “Mijn moeder had destijds een paard, waar ze een veulen mee heeft gefokt.” Ze maakte hem zelf zadelmak en trainde hem verder tot het Inter I. “Helaas moest ik hem al vroeg met pensioen sturen, omdat hij steeds weer geblesseerd raakte. Inmiddels is hij negentien en is hij al vijf jaar met pensioen.” Na Abeltje volgde een merrie van Vivaldi, waarmee Debbie een aantal veulens fokte. Een van haar fokproducten, Peekaboo, een nakomeling van Franklin, is nu haar grote trots en toekomstpaard.
Peekaboo, Debbie’s vierjarige merrie, is een klein, maar talentvol paard met super fijne bewegingen. Debbie is optimistisch over de toekomst met haar jonge merrie. “Ze kan fantastisch bewegen en is heel fijn en meewerkend. Het merrieveulen dat ik daarvoor heb gefokt, Okinawa, paste qua type paard meer bij mij. Peekaboo heeft daarentegen echt veel kwaliteit. Ze is geboren in de coronatijd en als veulen was ze echt al een bijzonder dier. Ik had haar dan ook heel graag mee willen nemen naar de veulenkeuring, maar dat kon dat jaar natuurlijk niet door de corona. Dat is dus wel echt zonde. Ze is vorig jaar zadelmak gemaakt, maar omdat ze wat klein is heb ik wat rustiger aangedaan, mocht ze nog ineens gaan groeien.”
Debbie Offermans & Peekaboo - Foto: mvdwfotografie
Gezondheidsuitdagingen In januari kreeg Debbie te maken met een denguebesmetting, wat haar langdurig verzwakte. “Ik had vorig jaar bedacht dat ik april dit jaar kon gaan starten, maar in januari kreeg ik een Denguebesmetting. Ik was er echt heel ziek van, dus de paarden stonden op een lager pitje. Toen dacht ik: dan ga ik ervoor dat ik van de zomer de leuke wedstrijden en de kampioenschappen mee kan rijden.” Kort daarna werd borstkanker bij haar vastgesteld. “Dat nieuws sloeg in als een bom. Ik kon zelf niet meer rijden en heb Peekaboo in training gezet bij iemand in de buurt,” vertelt ze.
“Ik hoopte dat het zou klikken tussen Peekaboo en de amazone die haar zou trainen en dat ze uiteindelijk een IBOP zouden kunnen rijden. Dat was gelukkig het geval en in september heeft ze de IBOP meegelopen, met succes: ze heeft het met vlag en wimpel gehaald, met een 8,5 voor de galop, een 8 voor rijbaarheid, souplesse en balans. De jury zei ook al: iedere pas is raak. En dat is ook echt zo, ze heeft zoveel cadans in de draf.” Ondanks de zware behandelingen bleef Debbie vastberaden en positief. Peekaboo’s prestaties tijdens haar IBOP-test, waarbij ze hoge punten behaalde, gaven Debbie een enorme motivatie. “Daarna is ze weer mee naar huis gegaan en inmiddels rij ik haar zelf weer. Ik hoop dat ik deze winter weer kan starten, want ik wil enorm graag weer de ring in.”
Nieuwe aanpak Debbie heeft door de gezondheidsuitdagingen haar tempo en aanpak moeten aanpassen, wat haar band met Peekaboo versterkt heeft. “Ik heb er nu meer tijd voor en de band wordt ook sterker, omdat ik niet zo gehaast ben. Ik geniet er nu ook meer van,” zegt Debbie. “Hiervoor reed en startte ik al twintig jaar paarden voor anderen, maar dat is nu even niet meer mogelijk. Op den duur hoop ik wel weer een of twee paarden erbij te hebben. Voor nu focus ik echt alleen op mijn eigen paard.
Peekaboo’s ontwikkeling is voor Debbie een prachtige verrassing gebleken. “Peekaboo was vorig jaar echt nog een draak; na een paar rondjes draven kon ze opeens alle kanten opvliegen. Hoewel ik niet snel bang ben, dacht ik toen even dat het nooit goed zou komen. Uiteindelijk besloot ik het anders aan te pakken en gaf ik flink gas. Ik dacht: “Waar ik eindig maakt niet uit, maar we gaan naar voren.” Vanaf dat moment ging er een knop om bij haar, en sindsdien is ze zo veranderd. Longeren hoeft nu niet meer; ik stap zo op, en ze gedraagt zich als een lammetje. Zelfs buiten blijft ze rustig, ook als we trekkers en motoren tegenkomen. Franklins staan bekend om hun pit, maar als die scherpe randjes er eenmaal af zijn, is het een heerlijk en grappig paard, en ik geniet enorm van haar.” Inmiddels geniet ze enorm van Peekaboo’s lieve en meewerkende karakter, wat haar extra motivatie geeft voor de toekomst.
Debbie is recent begonnen met chemotherapie, maar blijft optimistisch. “Tot nu toe ben ik goed door de behandelingen heen gekomen en ik hoop dat dit traject meevalt. Mijn toekomst met Peekaboo geeft me echt een doel om naar toe te werken. Ik hoop de komende zomer deel te nemen aan jonge paarden competities, maar dat is afhankelijk van hoe ik me dan voel. De komende winter ben ik van plan om L2 proeven te rijden. Ik hoop dat Peekaboo mijn nieuwe subtop-paard wordt, en dat we samen het hoogste niveau kunnen halen. Ik blijf positief en laat me niet kisten door die stomme ziekte.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan