Dian de Boer: “Als veulen vier maanden te laat geboren…”
5 november 2024, 15:45
Dressuur
Wat begon als een kijkje nemen bij de paarden van haar buurvrouw, groeide voor Dian de Boer uit tot een levenslange passie. Haar huidige merrie Harley kwam op een bijzondere manier op haar pad. Dian kocht de moeder van Harley drachtig, met de veronderstelling dat het veulen eind april geboren werd. Harley werd echter pas in augustus geboren.
Buurvrouw met paarden Dian ontdekte haar liefde voor paarden al op jonge leeftijd. Haar eerste kennismaking met de sport kwam door haar buurvrouw, die paarden had. Dit maakte zo’n indruk dat ze al snel zelf wilde paardrijden. “Ik ben als klein meisje al in de paardensport terechtgekomen. Mijn toenmalige buurvrouw had paarden en ik riep meteen dat ik ook wilde paardrijden. Toen ik zes was, mocht ik op de manege beginnen. Niet lang daarna kreeg ik mijn eerste eigen pony, omdat mijn ouders vonden dat ik op de manege wel een beetje uitgeleerd was. Ze wilden me de kans bieden om verder te groeien.”
Dian’s eerste eigen pony, de witte D-pony Joycye, bleek een behoorlijke uitdaging te zijn. De pony leerde haar om altijd door te zetten, ondanks de vele valpartijen. “Toen ik zeven jaar oud was, gingen we kijken bij een witte D-pony, Joycye. Bij de eerste keer proefrijden lag ik er al meteen naast. Toch was ik helemaal verkocht en wilde ik per se deze pony hebben. De eerste twee jaar viel ik er bijna dagelijks vanaf. Dat leerde me om door te zetten en niet op te geven, al zagen mijn ouders dat misschien toch liever anders,” lacht ze.
Met Joycye maakte Dian haar eerste stappen in de wedstrijdsport. Naarmate ze ouder werd, kwam de overstap naar een grotere pony. “Toen ik wat ouder werd, zijn we naar de ponyclub gegaan en startte ik met wedstrijden tot en met het L2. Ik heb haar gereden tot mijn veertiende en toen hebben we een E-pony gekocht. Joycye is altijd bij ons gebleven. Vijf jaar geleden hebben we haar helaas moeten laten inslapen; ze is 27 geworden.”
Een bijzonder veulen Dian’s huidige paard, Harley, kwam op een bijzondere manier op haar pad. Dian en haar familie kochten de moeder van Harley, een Friese merrie, toen ze drachtig was. Het bleek echter gecompliceerder dan gedacht. “We kochten de moeder van Harley destijds voor de vriendin van mijn vader. Later heb ik haar pas opgepakt,” vertelt ze. “We kochten haar drachtig omdat we graag een veulen wilden, maar dat liep wat anders dan gedacht. De scanpapieren die we kregen bij de aankoop, gaven aan dat ze in april/mei zou bevallen en wij stonden toen dus helemaal klaar voor het veulen. Maar het veulen kwam maar niet. Uiteindelijk werd Harley pas in augustus geboren. We vermoeden dat de stamboekgegevens ook niet kloppen. Volgens de papieren is de vader een Barock-Pinto hengst van 1.59 meter en de merrie was ook niet zo groot, terwijl Harley zelf groter is dan 1.70 meter.”
Harley bleek al snel een pittige persoonlijkheid te hebben en de training verliep niet zonder de nodige uitdagingen. Dian twijfelde zelfs of ze wel de juiste match waren, maar besloot door te zetten. “Harley heeft echt een karakter; ze laat heel duidelijk weten wat ze wel en niet leuk vindt. Dat maakt haar wel heel leuk. Ik begon haar zelf te trainen, maar tijdens het longeren was ze echt niet makkelijk. Toen dacht ik er zelfs aan om haar te verkopen, maar uiteindelijk besloten we haar naar een ervaren trainer te brengen. Als het dan nog niet zou gaan, hadden we het in ieder geval geprobeerd. Het ging daar heel goed en ze is toen zadelmak gemaakt. Toen ze na het zadelmak maken weer een aantal weken thuis stond, begon ze plots met behoorlijk staakgedrag. We hebben lang gezocht naar de oorzaak, maar kwamen er maar niet achter. Pas na een echo kwam de oorzaak boven: een ontsteking aan het SI-gewricht.”
Revalideren & trainen Na de revalidatie ging Dian stap voor stap verder met Harley’s training. “Nadat we eindelijk een diagnose hadden, zijn we het revalidatietraject ingegaan. Dat ging steeds een beetje beter. Toen hebben we langzaam door kunnen trainen tot waar we nu zijn. Ik heb wedstrijden altijd leuk gevonden, maar zonder echte ambities. Na alles wat we hadden meegemaakt met Harley, dacht ik vooral ‘we zien wel’. Maar toen we eenmaal de stap naar een wedstrijd maakten, bleek ze het geweldig te vinden. Zodra er mensen meekijken, laat ze zich graag zien.”
Dian heeft geleerd om de toekomst met Harley rustig op zich af te laten komen. Ze heeft geen vaste doelen en geniet vooral van de vooruitgang die ze samen maken. “We hebben geen concrete toekomstplannen. Ik heb niet de ambitie om een bepaald niveau te halen. Z of hoger zou leuk zijn, maar ik ben al ontzettend trots op hoe ver we nu zijn gekomen. Dat had ik al nooit verwacht.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan