Dana Valkering: “Met Saar wil ik alle kanten op”

Dana heeft veel plannen met Saar: van western tot mennen en van springen tot dressuur. Maar het allerbelangrijkste? Dat is samen plezier hebben!

Uitdaging in de paardensport

Haar eerste kennismaking met de paardenwereld was dankzij haar nichtjes, die ook paarden hadden. Uiteindelijk begon ze op zevenjarige leeftijd met lessen op de manege.

“Mijn nichtjes hadden vroeger altijd paarden en ik vond het geweldig om daar af en toe mee naartoe te gaan. Toen ik zeven was, begon ik op de manege en werd ik goede vriendinnen met de dochter van de manege eigenaar,” vertelt Dana. “Daardoor kreeg ik de kans om op hun paarden te rijden. Dat vond ik eigenlijk leuker dan op de manegepony’s rijden, want ik zocht echt wat meer uitdaging.”

De zoektocht naar een verzorgpony

Toen Dana rond haar veertiende stopte bij de manege, hing ze samen met vriendinnen een briefje op bij de supermarkt, op zoek naar een verzorgpaard. Zo vond ze haar eerste verzorgpaard, een Fries. Hoewel het paard nog weinig ervaring had, zagen Dana en haar vriendin het als een uitdaging om hem zelf verder op te leiden. “Mijn vriendin en ik waren toen veertien en dachten dat we het wel even konden oplossen,” lacht ze. “We hebben uiteindelijk van alles met hem gedaan: naar het bos, het strand en zelfs met de trailer op pad. De eigenaar vond het allemaal prima en het was echt een fantastisch paard.”

Toen Dana op haar zestiende haar mavodiploma haalde, wist ze dat ze meer wilde dan alleen een verzorgpaard. Ze begon de opleiding Bedrijfsleider Paardensport en -houderij aan het Clusius College en ging hard sparen voor een eigen paard. “Ik besefte dat ik heel graag een eigen paard wilde en begon serieus te sparen,” legt ze uit. “Mijn vader had als voorwaarde dat ik eerst de theorie van mijn autorijbewijs moest halen. Dus daar ben ik hard voor gaan leren. Toen ik dat had gehaald, ben ik op zoek gegaan naar een paard en heb ik verschillende paarden bezocht.”

Een bijzonder eerste paard

Dana’s eerste eigen paard was een Engelse volbloed genaamd Milly. Ondanks dat Milly niet in perfecte gezondheid verkeerde en meer een projectpaard was, voelde Dana zich direct een klik met haar. “Ik ben bij andere paarden wezen kijken die in betere conditie waren en hoger in de sport zouden kunnen komen, maar ik wilde haar gewoon hebben. Ik heb haar gekocht zonder keuring, puur op gevoel. Milly was niet makkelijk, maar we hadden een fantastische band. We hebben zoveel leuke dingen samen gedaan: van vakanties tot bitloos rijden op het strand.”

Helaas bleek Milly Kissing Spines te hebben, waardoor ze na anderhalf jaar ingeslapen moest worden. Voor Dana was het een zwaar verlies. “We hebben samen echt een fantastisch anderhalf jaar mogen beleven. Op een gegeven moment was ze gewoon echt op: ze had zoveel pijn. Toen heb ik het besluit moeten nemen om haar in te laten slapen.”

Twee weken na het afscheid van Milly stuitte ze onverwachts op een advertentie van een bonte merrie, Saar. “Ik wilde altijd al een bonte en kreeg deze advertentie doorgestuurd door twee vriendinnen. Deze merrie was echt mijn droompaard. Ik stuurde een bericht dat ik dat weekend wilde komen kijken, maar de eigenaar was bang dat ze dan al verkocht zou zijn. Toen hebben mijn vriend en ik alle afspraken afgezegd en zijn we meteen die kant op gereden.”

De eerste ontmoeting met Saar

Toen Dana Saar voor het eerst zag, voelde het meteen goed. Saar was pas een jaar oud en had een lief karakter dat Dana direct aansprak. Na een kwartier knuffelen was ze overtuigd en besloot ze over te gaan op kopen, mits Saar goed door de keuring zou komen. “Ze was zo lief en nieuwsgierig,” vertelt Dana. “Op de terugweg belde ik mijn vriendinnen en vader om te overleggen, en daarna heb ik de eigenaar laten weten dat ik haar wilde kopen, maar wel eerst wilde laten keuren. Gelukkig bleek alles in orde en kon ze met mij mee naar huis.”

Sinds ze Saar uit de opfok heeft gehaald, merkt Dana dat de jonge merrie steeds meer tot rust komt en haar brutale kant laat zien, op een positieve manier. “Saar is heel nieuwsgierig en wordt steeds brutaler, maar wel op een goede manier. Eerst was ze een beetje verlegen, maar nu durft ze meer. Ze is wel heel erg lomp,” lacht Dana. “Ze vindt alles prima en staat rustig op de poetsplaats. Het enige waar ze kieskeurig mee is, is eten; ze heeft liever hooi dan slobber, en appels lust ze niet.”

Van menwagen tot western

Dana wil Saar zo allround mogelijk opleiden. Voordat ze haar onder het zadel beleert, wil ze haar voor de kar beleren. Ze hoopt straks zowel te kunnen springen en dressuren als crossen en zelfs een beetje western te proberen. “Ik wil haar allround opleiden. Voor ik haar onder het zadel ga trainen, wil ik haar eerst voor de kar beleren. Ik heb mijn menbewijs voor enkel- en tweespan, dus dat lijkt me heel leuk om te doen. Daarnaast wil ik haar leren springen, dressuur rijden en crossen, maar niet op hoog niveau. Het moet vooral leuk blijven voor ons allebei. Ook wil ik graag een beetje western met haar oefenen, want ik denk dat dat goed bij haar zal passen.”

Dana kijkt ernaar uit om Saar verder op te leiden en samen met haar vriendin, die ook een jong paard heeft, het avontuur aan te gaan. Voor beiden is het hun eerste ervaring met het opleiden van een jong paard, wat het extra leuk en leerzaam maakt. “Mijn vriendin en ik hebben allebei voor het eerst een jong paard om zelf op te leiden, en we gaan dit avontuur samen beleven. Ik kan niet wachten om alles wat ik met andere paarden heb gedaan straks met mijn eigen paard te doen,” sluit ze enthousiast af.

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Marissa Hoorn Fotografie