Sanne Teunisse: “Met Fee kan ik echt weer genieten!”

Een nieuw wedstrijdpaard

“Ik ben begonnen met een verzorgpony en dat is inmiddels mijn eigen pony, Max. Hij is ondertussen al 27 jaar. Mijn moeder en ik zijn dagelijks met hem bezig. Er zit ook nog genoeg pit in, vooral op het strand vindt hij het heerlijk om lekker te galopperen. We willen ook nog een paardenvakantie met hem boeken, om bosritten te maken in Drenthe.” begint Teunisse. “Toen Max nog jong was reden we M1 tussen de paarden. Toen hij ouder werd, merkte ik dat ik de wedstrijden miste en dus heb ik een nieuw paard gekocht: Milo. Helaas heeft hij twee jaar terug een ongeluk gehad. We zijn een jaar lang allerlei klinieken in Nederland langs geweest, maar helaas bleek dat hij echt niet meer te redden was en dus heb ik hem moeten laten gaan.”

“Fee geniet écht van wedstrijden”

“Na Milo dacht ik eigenlijk dat ik niets meer met paarden wilde doen, totdat Fee op mijn pad kwam. Met deze jonge merrie kan ik echt weer genieten, vooral ook van de wedstrijden. Ze voelt echt als een wereldpaard. Zo liep ze direct bij haar eerste wedstrijd al zo braaf op ander terrein rond en scoorde we dik in de 210 punten, terwijl ik er toen pas twee maanden opzat. Ik merk dat zij écht geniet van het wedstrijdrijden. Zodra ze de ring in mag, staat ze aan. Het lijkt wel alsof ze denkt ‘kijk maar naar mij, ik ga dit wel even doen’. Op 5 juli zijn we regiokampioen van Noord-Holland geworden in de B paarden en dus mochten we op 14 augustus naar de Hippiade in Ermelo. Daar zijn we in de middenmoot geëindigd, maar het is natuurlijk al een fantastische ervaring om daar te mogen rijden.”

Spanning

Toch kwamen de successen in de sport niet vanzelf. “Ik ben niet persé bang aangelegd, maar sinds ik moeder ben denk ik toch wat vaker na over alles. Daardoor werd het paardrijden ook een stuk spannender. Nadat ik Fee kocht, heb ik er drie keer opgezeten. Hierna had ze door het wilde spelen op het land steeds blessures, waardoor we elkaar in die eerste periode niet zo goed hebben kunnen leren kennen. Daardoor ben ik nog banger geworden en durfde ik er eigenlijk niet meer op. Dit duurde tot eind maart, toen ik huilend op het krukje naast mijn paard stond. Van mijn goede vriendin moest ik er tóch op en dat heb ik ook gedaan. Ik wilde eigenlijk alleen stappen, maar uiteindelijk heb ik toch gereden. Fee stond toen al te koop, omdat ik dacht dat ik niet meer zou durven rijden. Vanaf dat moment hebben we een stijgende lijn te pakken en na twee maanden gingen we al op wedstrijd. Vanaf dat moment hebben we eigenlijk elke wedstrijd gewonnen. Nu ben ik dan ook heel blij dat ze niet verkocht is.”

Toekomstplannen

“Onze toekomstplannen bekijk ik van dag tot dag. Natuurlijk zou ik het heel gaaf vinden om ons voor de indoorkampioenschappen te selecteren. Ik zou graag ver met haar willen komen in de dressuur, het liefst minimaal richting het Z. Ik wil ons daar beide wel de tijd voor gunnen en we gaan kijken tot hoever we ons kunnen ontwikkelen. Wel wil ik ook nog leuke dingen tussendoor doen, dus we blijven ook naar het strand gaan en fotoshoots doen voor mijn groeiende Instagram pagina. Ik ben nu ook sponsorruiter geworden van Ruitershop Warmer, iets waar ik erg trots op ben.” vertelt Teunisse enthousiast. “Uiteindelijk zou ik ook graag een veulentje van Fee willen en misschien kan ze ook stermerrie worden. Dat heeft allemaal geen haast, ik wil eerst lekker met haar doortrainen. Ik ga gewoon pakken wat ik pakken kan, alles wat op ons pad komt!”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: QR Photography