Janine van Norel: “Nu heb ik een geweldige instructrice én een geweldig paard!”
9 oktober 2024, 16:50
Dressuur
Al van jongs af aan wilde Janine van Norel niets liever dan paardrijden. Na een tijd op een manege gereden te hebben en een aantal bijrijdpaarden te hebben gehad, kwam de zeventienjarige Jelle op haar pad.
De combinatie heeft veel groei doorgemaakt in de afgelopen negen maanden, waardoor de eerst wedstrijd volgend jaar al in de planning staan.
Al vroeg een paardenmeisje Het paardenvirus begon al vroeg bij Janine. “Mijn moeder zei altijd dat ik als paardenmeisje op de wereld ben gekomen. Al vanaf vierjarige leeftijd wilde ik niets liever dan paardrijden. Er werd mij toen steeds verteld dat ik nog even moest wachten en dus ben ik een aantal jaar later op de manege begonnen. Nadat ik daar een tijd had gereden ontmoette ik een bijrijdpony, die ik echt als eigen pony mocht beschouwen. Later maakte ik de overstap naar een paard, maar daar had ik helaas niet echt een klik mee. Ik ben toen op een andere manege gaan rijden, waar ik een behoorlijke tijd een heel leuk paard heb kunnen leasen.”
Aan de slag met Jelle “Doordat het rijden zo goed ging met mijn leasepaard, begon het wedstrijdrijden ook weer te kriebelen. Ik heb toen een bericht op Facebook geplaatst, waar een oud-instructrice reageerde met de vraag of ik haar paard wilde bijrijden, omdat zij zelf niet meer kon trainen in verband met haar zwangerschap.” Janine en Jelle, de zeventienjarige KWPN-Fries kruising, bleken direct een match te zijn. “Jelle heeft in het verleden Z1 dressuur, B springen en B eventing gelopen. Ook heeft hij mee mogen doen aan de regiokampioenschappen Gelderland/Flevoland. Hij geeft het je echter niet cadeau. Je moet dus echt goed leren om de juiste hulpen te geven, anders doet hij het niet.
Paard met een rugzak Vroeger is Jelle niet goed behandeld, waardoor hij wel een rugzakje heeft. Hij is zwaar mishandeld en verwaarloosd geweest. Het kostte de eigenaresse een jaar voordat ze normaal bij hem kon staan. Door een jaarlang alleen maar langs te gaan om te voeren en niets te verwachten, begon hij haar steeds meer te vertrouwen. Inmiddels is het echt het liefste paard van stal. Hij is echt goudeerlijk en hij doet geen vlieg kwaad, dus ik ben echt heel blij met hem. Ik kon het altijd al heel goed met zijn eigenares vinden, dus nu heb ik een geweldige instructrice én een geweldig paard!”
Samen groeien Hoewel Janine en Jelle pas negen maanden een combinatie zijn, hebben ze samen al veel groei mogen doormaken. “We zijn samen heel erg vooruitgegaan in de negen maanden dat ik hem nu rij. Mijn zit is bijvoorbeeld echt flink verbeterd: ik rij nu veel beter op mijn been en zit. Daarbij ben ik ook veel rustiger gaan rijden. Vroeger reed ik op een behoorlijk schrikkerig paard, waardoor ik heel defensief ging rijden om te kunnen blijven zitten. Ik hield mijn handen ook heel ver uit elkaar om het hoofd recht te kunnen houden. Dat is allemaal veel beter geworden. Daarbij ben ik mentaal ook heel erg verbeterd. Vroeger raakte ik snel gefrustreerd wanneer iets niet lukte. Dat is natuurlijk niet leuk voor mezelf, maar al helemaal niet voor mijn paard. Ook dat is nu zo goed als weg. Wanneer ik wel de frustratie op voel komen omdat iets niet lukt, kan ik nu beter de rust nemen om het weg te laten zakken en daarna weer vol goede moed door te gaan.”
Welzijn op één De eigenaresse van Jelle is minstens net zo blij met de combinatie die Janine en Jelle vormen. “Ik kende Janine nog uit de tijd dat ik lesgaf op de manege. Ze was toen al een fijne en gedreven ruiter, die het welzijn van het paard op één zet. Ik heb haar naar aanleiding van haar Facebookadvertentie een bericht gestuurd en zo ging het balletje rollen. De eerste paar keren was voor alle twee nog wat onwennig. Jelle was vooral mij gewend en Janine had een tijdje op een manegepaard gereden. Ze zijn samen veel gegroeid de afgelopen paar maanden en ik ben trots dat ik ze samen kan begeleiden.
Ik hoop dat Janine en Jelle ook zulke mooie momenten gaan beleven in de wedstrijdsport en dat ze samen lekker blijven genieten!”
Geen wedstrijdspanning meer “Recent hebben we een oefenwedstrijd gereden. Dat ging zo goed dat ik bijna geen spanning had, terwijl ik vroeger al drie weken van tevoren heel zenuwachtig was en misselijk naast mijn paard stond. Nu kan ik veel rustiger rondrijden. We kregen ook te horen dat het te zien was dat we goed op elkaar ingespeeld zijn. Dat is natuurlijk heel fijn om te horen. We hebben dan ook besloten om volgend jaar te beginnen met officiële wedstrijden,” sluit Janine enthousiast af.
Bron: De Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Privebezit