Tess Friggen: “Sjors stelt zich steeds meer open en begint in te zien dat rijden ook leuk kan zijn”

Klik

Zes jaar geleden ging Tess op zoek naar haar eerste eigen pony. Uiteindelijk viel haar keuze op Sjors, een nu vijftienjarige Newforest-ruin. “Omdat ik destijds pas een jaartje reed, was ik vooral op zoek naar een brave pony”, steekt ze van wal. “Hoewel ik veel pony’s op het oog had, viel mijn keuze uiteindelijk toch op Sjors. Ik had meteen een klik met hem en hij sprak me aan, dus het voelde goed.”

“Hij wist niet wat hem overkwam”

Toen de onervaren combinatie eenmaal thuis aan de slag ging, bleek de ruin een stuk ingewikkelder te zijn dan Tess verwacht had. “Tijdens de tweede keer proefrijden zette hij het een keertje op een lopen, maar verder leek hij heel erg braaf. Eenmaal thuis kwamen we erachter dat dat toch anders zat en hij niet zo’n fijne geschiedenis heeft gehad. Zijn vorige eigenaren deden alles met goede bedoelingen, maar Sjors werd niet echt goed gereden. Toen hij bij mij ineens meer buiten kwam en op een normale manier gereden werd, wist hij niet wat hem overkwam. Daardoor kon hij op bepaalde situaties best heftig reageren en omdat ik nog niet zo veel ervaring had met paarden, wist ik niet goed hoe ik daarmee om moest gaan.”

Verhuizen

Na verloop van tijd vond Tess manieren om de ruin meer op zijn gemak te stellen. “Hij reageerde goed op een bitloos hoofdstel en ik kwam erachter dat het hem goed deed om zo veel mogelijk buiten te staan. Ik heb hem meerdere keren van stal verhuisd, maar omdat hij toch wat gecompliceerd bleef qua karakter, hebben we hem en mijn Shetlander Bobby drie jaar geleden aan huis gezet. Sindsdien is hij enorm opgeknapt en uit zijn schulp gekropen, waardoor we het rijden weer beter konden oppakken.”

Bobby - Foto: Niquelle Krijgsman

Peesblessure

In de tijd waarin het trainen met Sjors op een lager pitje stond, kocht Tess de zesjarige Storm erbij. “Ik kocht Storm twee jaar geleden, omdat ik toch graag recreatief wilde springen en crossen en dat met Sjors destijds niet kon. Helaas is het met Storm heel anders gelopen. Hij heeft een peesblessure waar hij waarschijnlijk niet meer bovenop komt. We mogen stapritjes maken in het bos, maar meer dan dat is ons helaas niet gegund. Gelukkig heb ik de mogelijkheid om hem te houden, dus zolang hij geen last heeft van zijn blessure, mag hij gewoon bij mij blijven.”

Tess en Storm- Foto: Niquelle Krijgsman

“Hij stelt zich steeds meer open”

“Het doet ze alle drie heel goed om iedere dag samen te staan en ik merk dat Sjors veel rustiger is geworden. Het is nog steeds geen makkelijke pony, maar door hem heb ik wel leren openstaan voor andere manieren van trainen. Daardoor kan ik hem nu helpen waar nodig. Inmiddels zijn we weer fanatiek buiten aan het rijden en pakken we het springen rustig op. Verder zijn we vooral bezig om Sjors te leren hoe hij zijn lichaam correct kan gebruiken. Hij stelt zich steeds meer open en begint in te zien dat rijden ook leuk kan zijn. Ik heb niet per se een bepaald doel met hem voor ogen en wil vooral veel plezier met hem maken. Ik heb geen wedstrijdambitie, maar het lijkt me wel heel erg leuk om eens een oefencross met hem te rijden”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Niquelle Krijgsman