Anne van Blokland: “Hoewel hij een tikkeltje uitdagend kan zijn, is hij het liefste paard dat ik ken”

Uitdaging

 “Captain Jack heeft een beetje een gek verleden”, steekt ze van wal. “Hij is als jong veulen zijnde al snel op het land gezet en wat mensenschuw geworden. Bij zijn advertentie als zesjarige stond dan ook ‘Wie hem kan vangen, mag hem hebben’. Gelukkig kwam hij bij de professionals Moniek Valk en Gilbert Mangus heel goed terecht. Zij hebben een jaar aan hem besteed om hem zadelmak te maken. Ze hebben van een bang paard een heel lief en sympathiek paard gemaakt. Toen ik vier jaar geleden bij hun op stal kwam voor een D-pony, werd ik op slag verliefd op Captain Jack. Hoewel hij niet helemaal was wat ik zocht en er nog veel werk aan zat, was de klik er en besloot ik de uitdaging aan te gaan.”

Foto: Privébezit

Vertrouwen teruggeven

In de afgelopen jaren is de ruin enorm opgebloeid. “Hij is nu ontzettend lief en relaxt. Het is eigenlijk het liefste paard dat ik ken”, vertelt ze lovend. “In het rijden kan hij soms nog een tikkeltje uitdagend zijn en hij moet nog veel leren, maar hij heeft echt geen kwaad in de zin. Niet iedereen kan er zomaar mee wegrijden, maar als hij je eenmaal vertrouwt, is het de grootste knuffel. Veel mensen waren in het begin niet zo enthousiast over hem, omdat het een echt project was, maar een tijdje terug zijn we toch op 1.20m-niveau gestart in de springsport. Captain Jack raakte daarbij een balk die vervolgens tussen zijn voorbenen terecht kwam. Hij is altijd erg voorzichtig, dus toen voelde ik wel even paniek onder me. Ik heb toen voor de rest van het parcours afgegroet en besloten om even een klasse terug te gaan en zijn vertrouwen weer terug te winnen. We hebben dus een tijdje 1.10m gesprongen, maar onlangs sprong hij weer een heel fijn rondje in het 1.20m. Wel met een paar balkjes, maar het vertrouwen was weer terug. Inmiddels zijn we dus gelukkig weer op de goede weg.”

Foto: Tess Kokmeijer Photography

Goed gevoel

Hoewel de focus op het springen ligt, draait de combinatie haar hand niet om voor een dressuurwedstrijd. Een tijdje terug startten ze in het L2. Hoewel de weersomstandigheden niet optimaal waren, wisten ze toch naar een mooie score van 65,50% te rijden. “We waren al even niet meer op dressuurwedstrijd geweest. Omdat we thuis al op Z1-niveau trainen, werd het toch tijd om dat weer op te pakken. Het was die dag heel slecht weer, waardoor de ring vol plassen water lag. Daar was Captain Jack niet zo’n fan van”, lacht ze. “Telkens wanneer hij een spetter tegen zijn hoofd kreeg, deed hij zijn hoofd omhoog. Dat kan ik hem ook niet kwalijk nemen, want dat is een natuurlijke reactie. De eerste jury kon daar goed doorheen kijken, maar de tweede iets minder, waardoor onze score voor de tweede proef een stuk lager was. Dat was jammer, maar ik had zelf gelukkig een heel goed gevoel over onze proeven!”

Verder groeien

“Ik wil hem nu verder doorstarten in het L en M, zodat we uiteindelijk in het Z1 of Z2 kunnen uitkomen. In het springen wil ik graag gewoon doorgaan zoals het nu gaat. We zijn op weg om het 1.20m goed te bevestigen, dus daar zullen we ons de komende tijd ook op blijven focussen”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nlis niet toegestaan.

Foto’s: Tess Kokmeijer Photography / Privébezit