Marit Deusing en Valencia
Marit Deusing en Valencia Foto: Kirsten Persoon

Marit Deusing over Valencia: “Ik vind het mooi dat ze zichzelf durft te zijn bij mij”

Dressuur

Zo’n anderhalf jaar geleden ging Marit Deusing op zoek naar haar eerste eigen paard. Toen ze de advertentie van de inmiddels dertienjarige PRE-merrie Valencia zag, was ze op slag verliefd. Hoewel de combinatie in het begin even aan elkaar moest wennen, hebben ze de afgelopen jaren al grote stappen gezet. 

Op slag verliefd

“Valencia was het tweede paard waarbij ik ging kijken”, steekt Marit van wal. “Toen ik haar op een foto zag, wist ik eigenlijk al dat ik haar wilde hebben. Tijdens het proefrijden was ze best druk en ik ben soms een beetje onzeker over mijn rijden, waardoor ik toch begon te twijfelen of we een goede match waren. Desondanks voelde ik echt een klik met haar en heb ik, nadat ook mijn moeder mij wist te overtuigen, toch de gok genomen om haar te kopen. Gelukkig gunde haar toenmalige eigenaren ons alle rust om elkaar te leren kennen.”

Spiegel

“Ik heb een aantal bijrijpaarden gehad, maar dat waren allemaal hele andere types dan Valencia. Ik moest in het begin dus wel even wennen aan hoe pittig en temperamentvol ze kan zijn. Het is echt een showpaard. Aan de hand is ze heel erg op mij gericht. Ik denk dat ze vroeger in Spanje niet zo veel sociaal contact heeft gehad met andere paarden, want ze trekt sneller naar mensen toe. Valencia kan mij echt een spiegel voorhouden, wat soms confronterend, maar ook heel leerzaam is.”

“Ik durf mijn onzekerheid sneller los te laten”

De combinatie heeft in het begin voornamelijk gefocust op het aanleggen van een goede en stabiele basis. “Na verloop van tijd gingen we elkaar steeds meer vertrouwen en kroop ze steeds meer uit haar schulp. Ik durf mijn onzekerheid in het rijden sneller los te laten, wat een positief effect op Valencia heeft. Al met al is ze ontzettend braaf geworden en voelt ze zich helemaal thuis.”

Peesblessure

Vorig jaar maakte de combinatie haar wedstrijddebuut. “Dat ging helaas niet zoals gehoopt. Het regende keihard, Valencia durfde niet langs de witte hekjes en we hadden beiden enorm veel last van wedstrijdspanning. Desondanks wisten we toch een winstpunt te halen. Ik hoopte eigenlijk afgelopen winterseizoen verder te gaan in de wedstrijden en meer ervaring op te doen, maar een peesblessure gooide helaas roet in het eten. We zijn nu weer langzaam aan het opbouwen, op een tempo dat voor ons beiden goed voelt, en krijgen hierbij fijne begeleiding van mijn instructrice en een aantal stalgenootjes die soms meekijken.”

“Ze durft zichzelf te zijn”

“Wat ik vooral bijzonder vind, is hoe veel hechter onze band is geworden sinds haar blessure. Ik ga nu twee keer per dag naar stal en merk dat Valencia mij daardoor nog meer is gaan vertrouwen. Ze reageert al als ze mij ziet of hoort. Het is mooi dat een paard dat waarschijnlijk best veel heeft meegemaakt in Spanje mij nu zo erg vertrouwt en zichzelf durft te zijn. Dat vind ik ook het aller belangrijkste.”

“Plezier maken staat voorop”

“Ik hoop in ieder geval alle winstpunten in de B te halen, dus zodra ze volledig hersteld is van haar blessure, zullen we de wedstrijden weer langzaam gaan oppakken. Omdat we beiden ook heel erg genieten van buitenrijden, zou ik graag nog eens met haar naar het strand en naar de duinen willen. Dat staat echt op ons lijstje. Als de wedstrijden goed gaan, is dat mooi meegenomen, maar plezier maken staat voorop”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

 Foto: Kirsten Persoon - @kirsten.persoon.fotografie