Evie Klerks: “Trots op wat we samen bereikt hebben”

Miep

“Ongeveer veertien jaar geleden waren wij op zoek naar een springpaard omdat mijn andere paard geblesseerd was, zodoende kwamen we bij Améne”, steekt de amazone, die de merrie op stal Miep noemt, van wal. “Het was zeker liefde op het gezicht, ondanks dat we allebei nog erg jong waren. Zij was drie, ik was dertien, toch klikte het meteen tussen ons.”

Weinig controle

Klerks wilde graag de springsport in met de merrie. “Al ging dat niet meteen heel makkelijk. Ik had weinig controle over haar en ben erg bang geworden om te springen nadat ik een paar keer hard eraf viel. Uiteindelijk besloot ik het springen links te laten liggen en over te gaan op de dressuursport.”

ZZ-Zwaar

Ondanks dat Klerks met Améne niet haar droom om verder te komen in de springsport waar kon maken, heeft ze er geen moment aan gedacht om het paard te verkopen. “We hebben samen veel meegemaakt. Zo ben ik mijn haar plotseling kwijtgeraakt door Alopecia en voor mijn gevoel was Améne er altijd voor me als ik het moeilijk had. Dressuurmatig stelde ik het doel om een keer Z1 te kunnen starten, toen we dat bereikt hadden besloot ik te kijken hoe ver we konden komen. Uiteindelijk hebben we het samen tot het ZZ-Zwaar geschopt.”

Pensioen

Eenmaal in het ZZ-Zwaar kreeg de merrie de diagnose dat ze artrose had. “Hierdoor besloot ik om haar met wedstrijdpensioen te doen. Zo af en toe rijd ik haar nog, want ze heeft altijd wel zin om wat te doen. Daarnaast geef ik haar heel veel knuffels en lekkers, want daar houdt ze van”, lacht Klerks verder. “Natuurlijk ben ik trots op wat we samen bereikt hebben, maar het meest trots ben ik op onze sterke band. Ik hoop dat ze nog lang bij ons blijft. Als het goed is komt ze volgend jaar bij ons aan huis te staan, dan zorg ik ervoor dat ze extra van haar oude dag kan genieten.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Renate Vos fotografie