Afbeelding

Lola Volkers: “Het vertrouwen tussen ons is in zeer korte tijd enorm gegroeid”

Dressuur

Toen Lola Volkers een aantal jaar geleden een opvolger zocht voor haar subtoppaard Udoula M, was het liefde op het eerste gezicht toen ze de 2-jarige Jillianne (v. Zaval VDL) voor het eerst zag. Ondanks dat het opleiden iets langer duurde dan verwacht, en niet alles van een leien dakje ging, kan ze ondertussen lezen en schrijven met haar merrie. Momenteel maken ze zich op voor het Z1 en liggen er nog grote doelen in het verschiet. 

Opvolger

“Ik reed met mijn andere paard Uut (red.Udoula M) ZZ licht en mocht ZZ zwaar gaan starten”, steekt de amazone van wal. “Aangezien Uut al wat ouder was, hadden mijn moeder en ik besloten om alvast op zoek te gaan naar een veulen of jaarling, zodat ik door kon gaan met wedstrijdrijden wanneer Uut met wedstrijdpensioen zou gaan. Mijn moeder heeft toen een oproep geplaatst op Facebook, waar iemand op reageerde met de vraag of het jonge paard ook twee jaar mocht zijn. We zijn diezelfde avond nog wezen kijken en nadat we nog een keer langs zijn geweest met mijn instructeur van destijds, hebben we ja gezegd. We hebben Jelly gekocht in de zomer van 2016. Ze was toen twee jaar oud en ze heeft toen de zomer nog lekker op de wei mogen staan bij haar fokkers. Toen de paarden daar ook weer ‘s nachts naar stal zouden gaan, hebben we haar opgehaald. Ik woonde toen samen met mijn ouders en broertje in een dorp waar iedereen elkaar kent en we hebben Jelly toen lopend naar haar nieuwe stal gebracht.” 

Vertrouwen

Volkers was vanaf het begin gelijk gek op de jonge merrie. “Jelly heeft een heel mooi en sprekend hoofd, wat mij gelijk aanspraak. Ze was wel wat voorzichtig want het is een erg eenkennig paard, maar ze zocht gelijk toenadering bij me. Ik kan me nog goed herinneren dat ik een keer een daas van haar rug wilde halen, waar ze heel erg van schrok. Desondanks kwam ze wel heel snel terug op een aai te halen. Ik heb dan ook echt haar vertrouwen moeten winnen. Jelly vond me gerust aardig, zeker als ik haar snoepjes of een appel gaf, maar ze vertrouwde me niet helemaal. Ik heb dan ook eerst heel veel gepoetst en met haar gewandeld om haar echt te leren kennen en om onze grenzen samen te verleggen. Ik mocht eerst niet eens haar achterbeen poetsen, dat vond ze al te gek. Maar het vertrouwen tussen ons is toen in zeer korte tijd enorm gegroeid. En nu zijn we echt een goed team! Al zijn we het natuurlijk niet altijd met elkaar eens”, vervolgt ze lachend. 

Viertal

Toen de amazone met haar eerste paard het ZZ-Zwaar bereikte, besloot ze te stoppen omdat haar merrie aangaf geen plezier meer in de sport te hebben. “Uut heeft hierna nog heel veel mensen leren paardrijden, want dat deed ze wel altijd met veel plezier!”. Jillianne was vijf jaar oud toen Volkers het besluit maakte. “Jelly is heel lang nog een puber paardje gebleven. Ze was net niet helemaal in proportie en nog wat lang en onhandig. In de zomer dat Jel vijf was hebben we een soort van verplicht onze eerste wedstrijd moeten rijden: samen met mijn moeder reed ik mee met een viertal. Op dat moment viel het paard van mijn moeder uit, waardoor zij op onze andere Fries moest, waar ik normaal op reed. Zodoende deed ik met die wedstrijd mee op Jelly, wat ze supergoed deed.”


Zekerder gevoel

Na hun debuut kwam de combinatie aan de start op de regiokampioenschappen in Hoofddorp. “Ze heeft eigenijk nergens naar gekeken die dag. Vanaf toen zijn we gewoon rustig verder gegaan met wedstrijden rijden, dit ging wel met ups en downs. Jelly is een schatje, maar ze is niet altijd even stoer en ik ben nog wel eens een twijfelkont. Het gaat niet altijd goed als dat samenkomt. Ik ben nog heel erg aan het leren om zekerder te zijn in wat ik van Jelly vraag en hoe ik dat dan vraag, want als ik zekerder ben dan is Jelly dat ook.”

Rustig

Volkers is altijd blijven kijken naar wat de jonge merrie aankan. “Ik heb eerder een haflinger gehad en die liep al Z2 bij de paarden toen hij acht jaar was. Jelly is nu ook acht en we gaan binnenkort het Z1 in. Aangezien Jelly erg lang doorgroeide en lichamelijk nog veranderde, heb ik meer de tijd met haar genomen. Ik wilde haar niet pushen om dingen te doen waar ze gewoonweg nog niet klaar voor was. Dus we doen alles net een stapje langzamer dan dat ik had gehoopt. Maar dat is helemaal niet erg, doordat we er langer over doen hebben we ook wat meer tijd om andere dingen te doen. Zoals crosslessen, springlessen, een WE clinic of TREC clinics.”

Mounted archery

Op dit moment traint de combinatie voor het Z1. “Daarnaast doen we af en toe een springles en ben ik bezig om te leren boogschieten, omdat ik graag mounted archery wil proberen met Jelly. Ik ga binnenkort een keer een schietroos neerzetten en een keer kijken hoe Jelly reageert als ik een boog vast heb terwijl ik erop zit. Daarna zien we wel waar het schip strandt. Ook wil ik binnenkort een keer een oefenparcours springen om te kijken hoe dat gaat, want ik zou het echt super leuk vinden om ook weer eens op springwedstrijd te gaan.Ik denk dat onze kwaliteit is dat Jelly en ik juist zo veelzijdig zijn. Ondanks dat onze focus ligt op de dressuur, doen we ook veel andere dingen. En dat kunnen we juist goed. We zijn niet voor één gat te vangen, en daar ligt onze kracht ook denk ik. Ik denk dat dat onze beste kwaliteit is, dat we veel ontdekken, doen en kunnen.”


Ontspannen

De amazone kijkt positief terug op het opleiden van de merrie. Zeker toen Jelly wat jonger was, was ze echt een watje. We hebben op wedstrijden ook echt veel moeite gehad om onze rust te kunnen pakken. Jelly was altijd erg zenuwachtig, gespannen en vond snel dingen eng, vooral juryhokjes. Proberen te ontspannen is ook heel lang ons enige doel geweest op wedstrijden. Ik ben heel trots op hoe we dit nu samen kunnen. Natuurlijk vindt Jelly nog steeds dingen wel spannend op wedstrijd, maar gelukkig is het nu wel vaak zo dat ze me ook genoeg vertrouwd om er ook gewoon langs te gaan. Waar ik ook enorm trots op ben is hoe Jelly is gegroeid met opstappen. Hier hebben we namelijk een probleem mee gehad. Toen Jelly net beleerd was, ben ik een keer opgestapt en toen zijn mijn singelstoten geknapt, terwijl ze er net nieuw opzaten. Best bizar als ik eraan terug denk. Jelly vond opstappen hierdoor heel lang enorm spannend. Maar ze heeft haar vertrouwen gelukkig weer terug en ik kan nu gewoon zo opstappen.”

Heel trots

Ze vervolgt: “Iets waar ik ook blij mee ben, is dat Jelly altijd graag kusjes geeft en kusjes op haar neus krijgt. Ze heeft een heel zacht neusje, dus daar kan je geen genoeg van krijgen. Al met al ben ik gewoon in zijn algemeen heel trots op Jelly en ben ik ook heel blij dat ze mijn grote vriendin is!” De amazone hoopt de merrie nog lang bij zich te houden. “Op sportief gebied hoop ik dat we de subtop bereiken en dan hopelijk dit keer meer dan ZZ zwaar. Daarnaast zou het leuk vinden om weer springwedstrijden te doen, en dan kunnen we altijd kijken waar het schip strand. Ook hoop ik dat Jel en ik nog veel leuke dingen kunnen doen en ontdekken samen, want gewoon samen dingen doen is het allerleukst”, sluit ze positief af

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Ninke’s fotografie/ 

Afbeelding
Afbeelding