EK-ticket voor Emily Lucas Luijckx: “Dit is bizar, ik deed eigenlijk gewoon voor de lol mee”

“Hij sprak me meteen aan”

“Ik heb Cees, zoals we hem thuis noemen, zes jaar geleden als vierjarige gekocht bij een handelsstal hier in Nederland. Hij was destijds nog onbeleerd, maar zijn blik en bewegingen spraken me meteen aan. Het is een ontzettend lief en leergierig paard. Ik ben toen hij er klaar voor was op mijn dooie gemakje begonnen met grondwerk en beleren. Ik wilde heel graag een paard waar ik álles mee kon doen, dus ik ben vanaf het begin af aan heel veelzijdig met hem aan de slag gegaan. Hij deed het in de dressuur altijd al leuk, dus we zijn daarin heel spelenderwijs en met veel plezier steeds een stapje verder gegaan”, vertelt Emily.

Verhuizing

Waar veel Spaanse paarden erg gevoelig zijn voor veranderingen en daar fel op kunnen reageren, gaf Calixto geen kik toen Emily hem in 2018 mee nam toen ze naar Spanje verhuisde om op een stal, Hipica mas Paguina, te gaan werken. “In 2018 zijn Cees en ik samen naar Spanje verhuisd. Daar hebben we drie jaar lang gewoond en ook met veel plezier wedstrijden gereden. Hij heeft zelfs voor de wagen een marathon gelopen en gedekt. Cees vindt het heel erg leuk om op pad te gaan en draaft altijd de trailer in. Zelfs zo’n lange reis deed niet veel met hem. Hij ging gewoon verder met zijn dagelijkse routine en vond alles prima. Ik heb een hele bijzondere band met hem en er zijn héél weinig dingen die hij niet voor mij zal doen. Ik denk dat hij daarom ook zo graag mee op pad gaat!”

“Ik deed eigenlijk voor de lol mee”

Sinds een jaartje is de combinatie weer terug in Nederland en heeft ze hier de wedstrijden weer opgepakt. “We hebben vóór de Iberische Dressuur Masters nog snel de overstap gemaakt naar het Z1 in de reguliere dressuur, omdat dat een beetje overeenkomt met de Level 2 proeven die we afgelopen weekend in Ermelo gereden hebben. Een kennis uit Spanje wees me op de Iberische Dressuur Masters, dus vandaar dat ik me had ingeschreven. Ik wilde eigenlijk voor de lol meedoen en nieuwe mensen leren kennen, en was heel benieuwd hoe Cees het zou doen tussen andere Lusitano’s en PRE’s.”

“Daar was ik echt verbaasd over!”

“Ik had geen flauw idee wat ik kon verwachten, omdat ik voorheen alleen maar reguliere KNHS-wedstrijden heb gereden. Dan is het überhaupt al bizar om in Ermelo te mogen rijden. Onze eerste proef ging in principe heel erg goed, maar we hadden er wel een aantal rommeltjes in zitten. In de kantine zag ik opeens dat ik met een score van 69,42% op de eerste plaats stond in de tussenstand. Daar was ik eerlijk gezegd echt verbaasd over! ’s Middags reden we de kür, en dat was al helemaal nieuw voor ons beide. Ik heb best last minute online een kür gekocht en die een beetje naar Cees aangepast. Daarin werden we uiteindelijk vijfde met een score van 67,01%. Omdat we in de eerste proef zo goed gescoord hadden, werden we overall eerste in onze klasse”, vertelt ze.

Foto: Paard&Picture | www.paardenpicture.com 

Unieke kans

“De hele sfeer is anders op zo’n wedstrijd. Heel veel mensen kenden elkaar en hoewel ik nieuw was en niemand kende, was iedereen ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Het is echt bizar om te beseffen dat ik eigenlijk voor de lol ging en ik nu een ticket voor het EK op zak heb. Toen ik dat hoorde, dacht ik ook wel even ‘Shit, hoe ga ik dit regelen op mijn werk?’ Ik werd er echt door overdonderd! Ik denk wel dat ik deze kans moet pakken, want het is natuurlijk echt uniek om daaraan mee te mogen doen. Helemaal nu het in België georganiseerd wordt en het dus niet zo ver weg is.”

Ervaringen opdoen

“Het grappige was ook dat veel mensen professionele concourskasten mee hadden genomen naar Ermelo, en ik daar aankwam met alleen mijn paard en zijn zadel en hoofdstel. Ik moet dus wel even gaan uitzoeken hoe zo’n groot kampioenschap in zijn werking gaat, maar er zijn vast mensen met meer ervaring die me daarin een beetje wegwijs willen maken. Ik kijk er ontzettend naar uit, want ik ben ervan overtuigd dat alle ervaringen die we samen opdoen mooi meegenomen zijn. Ik moet daar wel bij zeggen dat ik mijn moeder heel dankbaar ben voor de hulp die ze ons altijd biedt op wedstrijd, want zonder haar hadden Cees en ik hier nu niet gestaan!”

Toekomst

Hoewel de combinatie het, tegen eigen verwachtingen in, nu al zo ver geschopt heeft, heeft Emily geen specifiek doel voor ogen voor de toekomst. “We doen eigenlijk altijd gewoon maar dingen die op ons pad komen. Zolang het voor ons beide goed voelt in de dressuur, trainen we lekker verder, maar we blijven ook lekker naar het bos of strand gaan. We willen vooral genieten, veel leren en veel plezier maken, dus we zien wel waar het schip strandt!”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto’s: Paard&Picture | www.paardenpicture.com