Zeres Boszorg geniet van zijn pensioen
Zeres Boszorg geniet van zijn pensioen privé bezit

40-jarige draver Zeres Boszorg plots overleden: “Dankbaar voor onze band”

Algemeen

Vorige week verscheen er op Hoefslag nog een artikel over de draver Zeres Boszorg, die toen veertig jaar werd. Vanaf gisteren heeft de hemel er helaas nog een ster bij. Ondanks zijn mooie leeftijd kwam het overlijden van Zeres toch heel onverwacht.  

Karakter

Eigenaresse Bianca vertelde eerder al dat het Zeres een lastig karakter had. “Hij was moeilijk rustig te krijgen en had er een hekel aan om ingespannen te worden. Hij dribbelde, bokte en deed eigenlijk alleen maar idioot. Na 78 starts, waarvan hij er twintig won kreeg de ruin zijn welverdiende rust.”

Liggen

Bianca vertelt hoe het afscheid is verlopen: “Hij hinnikte me ‘s morgens wakker, harder dan normaal. Ik dacht dat het andere paard misschien de wei uit was gegaan maar die was er gewoon. Hij stond een beetje verdwaasd in een hoek bij de mestbult waar hij eigenlijk nooit komt. Ik liep naar hem toe en dacht dat ie een beetje “verdwaald” was en wel achter me aan zou komen maar dat deed hij niet. Toen ik een halster omdeed liep hij gewoon mee de stal in. Ik liep naar het voerschuurtje om wat eten te pakken en toen ik terug kwam lag hij. Ik heb gelijk de dierenarts gebeld en die was er ook snel gelukkig. Hij leek wat kramperig in zijn buik, maar de hartslag en het buikgeluid was goed. We kregen hem ook gemakkelijk weer op de been en met wat pijnstilling en buscopan hebben we even naar de darmen gekeken, maar die voelden ook goed. Nadat we even hadden gestapt lieten we hem weer los op de wei en toen leek hij best oké. Helaas ging hij binnen tien minuten toch weer liggen met buikkrampen.”

Ingeslapen

“We vertrouwden het toch allebei niet en gaven hem klein beetje sedatie, omdat hij altijd zo blijft vechten. Ik ging naar huis om even dekens te halen en zou dan eigenlijk rustig bij hem gaan zitten, maar toen kreeg hij al trillende pupillen en ging het ineens heel snel. Voor de spasmen gaven we hem wat euthasol en toen is hij in mijn armen ingeslapen.”

Bijzondere band 

“Hij was een speciaal paard voor mij en we hadden gelijk een klik. Die vertrouwensband is door al die jaren samen alleen maar sterker geworden en zo zijn we echte ‘soulmates’ geworden. Ik ben ook zo blij dat ik gisteren thuis was, want hij bleef maar tegen me ‘praten’, hij wilde tot het laatst contact houden. Het is zo onwerkelijk om de dag nu zonder hem door te komen. Vier keer per dag eten geven, dekentjes wisselen  en vertroetelen. Ik mis hem nu al zo erg, maar het is wel fijn en snel gegaan. Mijn favoriete dierenarts kwam gelijk en bleef terwijl hij geen dienst had. Tegenover Zeres heb ik hier een goed gevoel over, maar omdat hij toch nog zo fit was had hij van mij ook zeker nog 42 of ouder mogen worden.”

Lees het hele artikel van vorige week over Zeres Boszorg hier.

Bron: De Hoefslag