Afbeelding
DV

Blog Sara Ouwehand | “Ruiters zonder duim rijden meer naar de hand toe”

Sport

Wat mij betreft zijn er twee opties in de teugelvoering. Je volgt de bewegingen van de mond, of niet. Ook al gruwel ik van zwart-wit denken, hierin is er geen grijs gebied te bekennen. Je hebt nu eenmaal verbinding, of niet. De Engelsen snappen dit ook als ze zeggen: ‘You can’t be a little bit pregnant’. 

Advertisement

Duim het probleem

Nu zijn er nogal wat boeken over een goede verbinding. Stápels. En toch vind ik zelden een verhaal over een flinke saboteur van een zachte teugelvoering. Je duim. Ja, je leest het goed, je duim is het probleem. Paardrijden gaat over álles, dus ook hierover. Ik leg het uit. 

Vaak te dominant

Want wij mensen zijn grijpers, graaiers, pakkerds. Dat komt door vroeger, toen we nog in de boom hingen. We moesten onze klauw om die tak heen krijgen. Alles losten we op met onze handen, want ‘graaien is blijven’. In de boom dan hè. Ons probleem is dat we die fysieke reflex van oudsher nog steeds hebben. Onhandig voor ruiters en niet zo fijn voor de paardenmond. In deze grijp-reflex, speelt je duim de hoofdrol. Hij spant en kromt. En precies dát blokkeert een positieve teugelvoering. 

En er is meer

Een gespannen duim, geeft spanning op je polslijn. Alleen al dát maakt de teugelvoering minder volgend. Daarbij geeft het een strak beeld. Maar als je je duim strak zet, dan blokkeert je ellenboog ook. Dus wég vering. Voel het zelf maar. Nu, in je eigen arm en als je toch bezig bent, voel dan ook even een trap omhoog. Een gespannen duim maakt uiteindelijk je schouder rigide. Dus dat is de laatste killer in de schakel naar een zachte teugelvoering.

Je duim speelt dus een cruciale rol

Tegelijkertijd is het ook een handig handvat. Want ik kan wel in de baan staan en tegen je roepen: “Houd je polsen los, veer in je ellenboog en ontspan je schouders!” Dat is niet bij te werken. En ik praat me de blaren op de tong. Wat veel handiger is, is dat ik je even tip: “Maak je duim zacht.” Dan heb je de hele bubs in één keer genaild. En kan je makkelijker bij je ruitergevoel blijven. En geloof je me dat je paard het verschil merkt. Een regelmatige of onregelmatige stap? Bij mijn paard maakt mijn duimlijn het verschil. Ook mijn de schouder van mijn paard wordt er rigide van. Als ik via mijn duim mijn eigen schouder zacht maak, volgt mijn paard me daarin. Voor mij is dat wat paardrijden is; de ultieme interactie.

Masterclass

Sara Ouwehand geeft op 1 december de masterclass ‘meer naar de hand toe’ voor de KNHS. Ze neemt je mee in nog veel meer van dit soort out of the box ideeën. Kijk hier voor meer info.

Foto: Danielle Vink