Afbeelding
DV

Blog Sara Ouwehand | “Houd je handen stil” en andere larie

Sport

Vorige maand gaf ik drie workshops over de ruiterspier. Ik leerde de ruiters hun eigen lichaam functioneel aan te sturen. Maar ik begin altijd met een voorstelrondje. Met thee en een Bastognekoek.

Wie zit er op de mat en wat is hun probleem?

Een soort séance, maar dan voor ruiters. Zo’n rondje mag eigenlijk niet te lang duren, maar dat doet het altijd tóch. Omdat paardrijden moeilijk is. En wij vaak worstelen met hetzelfde. Waarom blijft mijn lichaam niet in de plooi? En dan vooral die handen. Altijd maar weer die handen. Die maar niet stil blijven staan, for God Sake.

Luister, vergeet je handen

Ook, of juist, als ze wiebelen. Want ze zijn niet het probleem, maar een gevolg. Het is alsof je alleen een lege badkuip ziet, terwijl je je zo op een warm bad had verheugd. Maar het échte probleem is dat de kraan niet loopt. En jouw kraan zit in je bekken. Als daar te weinig beweegt, bewegen je handen teveel.

Tijd voor wat natuurkunde

In het zadel zit je op een bewegend wezen. Je paard. Die beweging van hem of haar komt je lichaam in. En, geef toe, die moet érgens weer je lichaam uit kunnen. Bewegingsenergie stopt niet zomaar. In de ideale wereld vang je alle beweging op met je bekken en onderrug. Maar jij en ik weten: die ideale wereld is soms ver te zoeken. En dus gaat de bewegingsenergie een verdiepinkje hoger. Naar je handen. Of, wat ook een tijd een trend was, je krijgt een knikkend hoofd.

Kortom, in je bekken en onderrug zit de oplossing

Alleen als je daar voldoende mobiel bent, zijn je handen onafhankelijk. En dáárom is de tekst “Houd je handen stil” complete larie. By the way, stil is maar relatief, hè. Ze moeten überhaupt altijd meebewegen met de hals. Relatief stil zijn dus. Maar dat is weer een ander verhaal.

Sara geef volgende week de *GRATIS MASTERCLASS* Meer naar de hand toe. Schrijf je snel in!

FOTO: Danielle Vink