Florine Schmidt: “Na vier wedstrijden geselecteerd voor Gelders kampioenschap”

Florine haar eerste pony was lastig. “Ik had daarvoor nog maar een half jaar op de manege gereden, dus ik had nog niet veel ervaring. De pony die ik kreeg was nogal heet en een echte ‘crosspony’. Ik was nog maar acht jaar oud, dus niet echt sterk genoeg. Daarnaast deed ik het liefst dressuur, en de pony springen”, vertelt ze aan Hoefslag. Na één jaar werd de pony daarom verkocht.

Verkooppony’s

“Vanaf dat moment ben ik verkooppony’s gaan rijden voor het bedrijf dat mijn moeder met twee vriendinnen had opgericht. Ik reed daar veel verschillende pony’s; van B tot D-pony’s en van jong tot verder opgeleid. Soms reden we pony’s van mensen die we trainden even door, maar we kochten ook pony’s, reden ze door en verkochten ze dan weer. Het was heel divers, maar de focus lag voornamelijk op de dressuur. Doordat ik zoveel verschillende pony’s reed groeide mijn zelfvertrouwen, dat was beschadigd door mijn eerste pony, snel.”

Florine deed dat ongeveer twee jaar lang. “Ik vond de variatie in pony’s heel leuk om te ervaren. Elke pony heeft zijn eigen uitdagingen en om daar mee om te gaan is heel leerzaam.” Uiteindelijk kwam ook Iron, de pony die ze nu rijdt, op stal voor de verkoop.

Iron

“Ik was opslag weg van hem toen hij op stal kwam. Omdat ik net op de middelbare school was begonnen, wilden mijn ouders geen pony kopen. Mijn vader was bang dat mijn schoolresultaten daaronder zouden lijden. Maar uiteindelijk kreeg ik, volledig onverwachts, Iron voor mijn verjaardag.”

Toen het bedrijf stopte met de verkoop van pony’s en zich focuste op eigen trainingspaarden, ging de focus van Florine volledig op Iron. “Iron was 9 jaar oud toen ik hem kreeg en had M2 gelopen. We waren natuurlijk nog niet op elkaar ingespeeld, maar het vertrouwen groeide super snel. We hebben al veel van elkaar geleerd en als ik heb iets vraag doet hij het altijd, ook als hij het eng vindt. Hij kan soms best gespannen zijn, maar ons vertrouwen staat als een huis.”

Gelders kampioenschap

“Iron heb ik bijna één jaar nu. Na de eerste vier wedstrijden die we samen reden mochten we al naar het Gelders kampioenschap. Dat was heel erg gaaf! Het losrijden ging daar heel fijn, maar in de ring kregen we beide te veel spanning. Dat was heel jammer, maar tegelijkertijd een hele mooie ervaring.”

De twee hebben in de tussentijd fanatiek doorgetraind en gaan ook dit indoorseizoen weer selectiewedstrijden rijden. “We rijden dit seizoen nog gewoon B. Dan hebben we nog iets meer tijd om op elkaar af te stemmen en om de spanning af te laten vloeien. We nemen de tijd om dat te bevestigen. Als dat vertrouwen er is gaat hij echt door het vuur voor je!”

Florine wil met Iron graag zover mogelijk komen in de sport. “Dat is mijn doel en daar zijn we nu al mee bezig. Maar we moeten elkaar eerst nog beter leren kennen en werken aan de spanning. Als we dat uiteindelijk voor elkaar hebben komt de rest vanzelf wel.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Rozemarijn Arends Fotografie