Charlotte Wagenaar: “Hoe moeilijker, hoe leuker!”

Lululottie heeft onwijs veel energie. Dat kwam het zadelmak maken en verder opleiden helaas niet altijd ten gunste. Inmiddels gaan twee als een speer en zien een zeer sportieve toekomst tegemoet.

Fanatiek

“Lululottie is ontzettend lief, goudeerlijk en super fanatiek in alles wat ze doet. Ze geeft altijd alles en dat vind ik super leuk aan haar. Met een jong paard moet je natuurlijk simpel rechttoe rechtaan rijden, maar doordat ze zo fanatiek was (lees: veel power en energie) ging ze bijvoorbeeld aan de longe het eerste kwartier plat door de bocht”, vertelt Charlotte. “En als haar energie er niet naar voren uit kon, dan kon ze weleens ontploffen. Het is daarom belangrijk dat je een klik met haar hebt en niet snel onder de indruk bent, haha! Maar ze is niet gemeen. Ik ben er bijvoorbeeld nog nooit afgevallen.”

Het jonge lichaam van Lululottie kon haar uitspattingen nog niet aan en bovendien was ze onvoorzichtig, waardoor ze regelmatig kleine blessures opliep. Een dikke knie of een wondje doordat ze zichzelf had geraakt bijvoorbeeld. “Niets ernstigs, maar daardoor lagen we er telkens wel even uit. Op een gegeven moment moesten we een poosje dagelijks twee minuten linksom en twee minuten rechtsom draven. Met haar hoeveelheid energie zag ik dat niet zo zitten en ik vond het ook vervelend voor haar. Ze was nog veel te jong om telkens rustig aan te moeten doen. Ik besloot haar daarom te dekken en een jaar rust te geven.

Minder lomp

Vorig jaar werd haar veulen Sallylottie (v. Vaderland) geboren. “In september 2022 heb Lululottie opgehaald. Ze had natuurlijk nog niet veel kilometers in de benen, maar vanaf het eerste moment dat ik opstapte konden we gelijk wegrijden. Dat was heel erg leuk!”

Charlotte ging rustig en spelenderwijs weer aan de slag met Lululottie. “Ze deed het gelijk ontzettend goed. Door de dracht is ze volwassener en voorzichtiger geworden en ze heeft meer rust in haar lijf. Als je met haar de baan binnenrijdt voel je nog wel dat ze het liefst zo hard mogelijk gaat, maar het is te controleren en ze staat open voor een samenwerking met mij. Ze kan nog steeds weleens gek doen, maar ze is een stuk minder lomp dan voorheen.”

Hoe moeilijker, hoe leuker

Na de eerste wedstrijden selecteerden Charlotte en Lululottie zich al voor de regiokampioenschappen. “We hebben nu drie wedstrijden in de L2 achter de rug en al negen winstpunten behaald. We gaan dus als een trein. Ik kan haar power nu steeds beter omzetten in functionele energie. Dat maakt het werk voor haar veel leuker, omdat ze het kwijt kan. En voor mij wordt het daardoor natuurlijk ook makkelijker. Ik merk dat hoe moeilijker de proeven worden, hoe leuker ze het vindt. Ondanks dat haar power en haar fanatisme ons in de weg hebben gezeten, is het ook een kwaliteit. Ik hoef haar nooit te motiveren en als ze me haar power naar mijn hand laat zetten kunnen we het nog heel ver schoppen.”

Bovendien in Lululottie erg slim. “Als je de lijnen van een proef een paar keer achter elkaar oefent weet ze al wat er komen gaat. Doordat de subtop proeven nauwelijks veranderen ben ik gewend om in de trainingen niet eindeloos die proeven te rijden, maar juist andere combinaties te maken. Dat is wel fijn, want zo moet ik Lululottie ook voorbereiden op wedstrijden. Anders staan we telkens nét iets voor X stil om af te groeten bijvoorbeeld!”

Harmonie

Charlotte wil het sportpredicaat behalen met Lululottie, dus daar trainen ze nu rustig naartoe. “Lululottie is heel correct, maar niet de grootste beweger. We rijden hele harmonieuze proeven, dat zie je ook terug in de beoordelingen. Daar ben ik wel trots op, de harmonie wordt natuurlijk alsmaar belangrijker.”

Sallylottie loopt in de opfok op de Veluwe. Het vierde paard van Charlotte, de vierjarige O’Neill (v. Escamillo) is Charlotte zadelmak aan het maken. Hem hoopt ze in september voor het eerst uit te kunnen brengen. Een druk bestaan dus met meer dan genoeg plannen!

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Laura van Velzen