Sophie Stuart: “Het was niet de bedoeling om hem te houden”

Sophie rijdt de vijfjarige Nobel d’Amour (v. Everdale). Daarvoor was ze fanatiek wedstrijdamazone bij de pony’s. Ze reed meerdere keren op de Gelders kampioenschappen en reed tussendoor pony’s van lesklanten van haar moeder, als zij ergens tegenaan liepen. “Ik hoor vaak dat het bij mensen niet goed gaat als ze les krijgen van hun moeder. Bij ons werkt dat juist heel goed. Ik ben ervan overtuigd dat ik door wat ik van haar heb geleerd, op ongeveer elk paard/pony kan stappen. Ik vind het prachtig als ik ervoor kan zorgen dat de paarden weer plezier krijgen in hun werk”, vertelt Sophie.

“Al kan ik me wel voorstellen dat als ik hogerop kom met mijn paard, ik af en toe bij iemand anders zou gaan lessen. Het kan natuurlijk geen kwaad om de visie en inzichten van iemand anders te horen.”

Voorrijden

Sophie is nu ongeveer twee jaar bezig met haar Nobel d’Amour. “Mijn moeder heeft hem gefokt, maar het was niet de bedoeling om hem te houden. We hebben hem samen zadelmak gemaakt en ik heb hem onder begeleiding van mijn moeder verder aangereden. Twee dagen voordat de verkopers kwamen ging ik erop. Ik zou hem voorrijden. Maar toen ik erop zat wilde ik hem zo graag zelf kopen! Ik had op dat moment geen eigen paard. Bovendien studeerde ik en ik had daardoor weinig te besteden. Gelukkig wilde mijn moeder meedenken over een betalingsafspraak, zodat ik hem toch kon overnemen!”

Pauzes

Sophie vindt het belangrijk dat Nobel d’Amour af en toe vrij heeft. “Ik las af en toe pauzes voor hem in. Ik vind het belangrijk dat de druk op zo’n jong paard niet hoog is. Hij heeft genoeg potentie en ik weet zeker dat we hogerop kunnen komen, maar ik wil me niet in allerlei bochten wringen om daar te komen. Als ik het bijvoorbeeld druk heb met mijn studie krijgt Nobel af en toe vrij. Het grappige is dat als ik hem na zo’n periode oppak, we vijf stappen verder zijn dan daarvoor!”

Kapotte knie

Begin februari zou Sophie hem na een pauze weer gaan oppakken. “De dag ervoor had ik hem in de wei gezet. Nobel is ontzettend speels en kan soms als een dolle rennen. Ik hoorde een klap, het klonk hard op hard en ik zag dat hij op zijn been geraakt was door een ander paard. Ik dacht: ‘Oei, dat kan niet goed zijn’. Maar hij bleef lekker rennen en er leek weinig aan de hand. Tot hij 20 minuten later aan de poort stond met een kapotte knie en veel bloed.”

Sophie hield er rekening mee dat de dierenarts niet veel voor hen kon betekenen. Dat pakte gelukkig anders uit. “Ze zei dat het wel meeviel. Ze konden het hechten. Ondanks dat ik zo’n situaties altijd zielig vind voor een paard, vind ik het super interessant hoe de dierenarts dan te werk gaat. Ik heb daarom meegekeken bij het hechten en heb geholpen het verband erom te doen.”

Voorbenen vliegen

Omdat Sophie het rustig aan doet, heeft ze Nobel nog niet op wedstrijd uitgebracht. “Daar zijn we beide nog niet klaar voor. Ik weet van mijn ponytijd dat ik wedstrijden ontzettend leuk vind, maar ik wil niet haasten. Al wil ik graag hogerop komen in de sport met Nobel. De Grand Prix is misschien te hoog gegrepen, maar subtop lijkt me ook erg gaaf. Soms als ik aan het trainen ben en Nobel vindt het moeilijk, wil ik bijna stoppen als ik ineens een paar passen zijn voorbenen voor me uit zie vliegen! Het zit er dus wel zeker in!”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Privé