Nathalie Mingou: “Nooit gedacht dat ik háár in slipjas zou rijden”
5 april 2023, 18:50
Dressuur
Nathalie Mingou kocht de destijds 2,5-jarige merrie Durena (v. Landtinus) in Duitsland. Ze was een plaatje om te zien, kon goed lopen, was niet zadelmak en eigenlijk boven budget. Toch besloot Nathalie, met financiële ondersteuning van haar opa, het avontuur met Durena aan te gaan. Het woord ‘avontuur’ bleek uiteindelijk een understatement, maar toen ze de juiste afstemming gevonden hadden vlogen ze binnen twee jaar van het L1 naar de Prix St. George!
Heet en slim “Ik was vanaf het eerste moment dat ik Durena zag helemaal weg van haar”, vertelt Nathalie. “Ze was bloedmooi en kon goed lopen. Pas later kwam ik erachter dat ze geen makkelijke was. In het begin kreeg ze zelfs de bijnaam ‘schietstoel-merrie’. Ze bokte veel, had singeldwang, vond alles eng en was heel erg heet. Ik heb in het begin ontzettend veel moeite met haar gehad. Op haar vijfde kreeg ze 1,5 jaar rust door een blessure en de dracht van haar veulen.”
Nathalie hoopte dat Durena na het veulen meer ‘verstand’ zou krijgen. “Dat was helaas niet zo. Ze bleef super heet en ontzettend moeilijk. Ze kon op het ene moment mijn been niet verdragen, terwijl ze kort daarna niet op mijn been reageerde. Ze dacht te veel na, ging vóór mij denken, deed dingen voordat ik ze gevraagd had en nam initiatief wanneer dat niet nodig was. Ze was eigenlijk te slim en te handig voor een amateur zoals ik.” Nathalie worstelde met de vraag of Durena niet beter op haar plek zou zijn bij een professionele ruiter.
Saskia van Es Ondertussen was het 2020 en brak het coronavirus uit. Nathalie en Durena waren toen al zeven jaar samen. “Ik had al meerdere instructeurs gehad, maar de situatie met Durena bleef telkens onveranderd. Ik besloot daarom haar nog één kans te geven en ging lessen bij Saskia van Es. Ik dacht: ‘Als zij ons niet kan helpen dan wordt ze fokmerrie’. Ik had haar namelijk al geprobeerd te verkopen, maar de kopers haakten af omdat ze zo’n drama queen was. Ik kon haar dus letterlijk niet aan de straatstenen kwijt.”
“Ik was voor mijn werk in de coronaperiode grenscontroles aan het doen, toen er een paardenwagen met ‘Dressuurstal van Es’ voorbijkwam. Ik ben haar toen gaan Googelen en heb haar gevraagd of ze ons wilde helpen. Ze stond ervoor open en nodigde ons uit om na de lockdown langs te komen. Door Saskia kregen we de stijgende lijn te pakken. Het is een wereld van verschil hoe het ging vóór Saskia en daarna.”
Duidelijkheid Maar wat maakte het verschil met andere instructeurs? “Saskia is heel duidelijk. Je communiceert dat iets zwart is of wit, maar niet grijs. Ze kan dus best streng zijn naar de ruiter toe, want als je iets verwacht van je paard moet je duidelijk zijn met wat je bedoelt. Durena is heel slim en maakt daardoor graag misbruik van mijn fouten. Als ik bijvoorbeeld te laat, te vroeg of niet duidelijk ben met mijn hulpen, dan doet ze haar eigen versie van de oefeningen. Na een poosje merkte ik dat ik de controle terugkreeg.”
“Ze dramde niet meer en ik leerde om haar energie, die er vaak op ongewenste momenten uit kwam, om te zetten in energie waar ik iets mee kan. Ik had tot dan toe altijd geleerd om klein te draven omdat ze zo heet was, maar met Saskia moest ik er juist met mijn been aanblijven, om de energie vervolgens te controleren. Saskia zei: ‘Ze moet het maar accepteren dat jouw been daar is.’ In het begin hebben we alle hoeken van de baan gezien, maar uiteindelijk gingen we binnen 2,5 jaar van amper een L1 proefje te kunnen rijden tot en met de Prix St. George!”
Slipjas “Het voelt nog steeds onwerkelijk, dat we met slipjas rijden nu. Ik ben nog altijd die amateur ruiter, maar er is wel een soort droom uitgekomen. Ik had een paar jaar geleden nooit gedacht dat dit juist met háár zou lukken. Ik had haar namelijk in 2020 onbewust al afgeschreven, maar gaandeweg ging het steeds een stapje beter. We zijn een team geworden en begrijpen elkaar nu. Ze is echt een paard voor het hogere werk.”
De series blijven moeilijk. “Bij de derde wissel moet ik vaak bijna een anker uitgooien, omdat ze dan ontzettend heet wordt. Toen een vriendin me erop wees dat de series maar twee onderdelen per proef zijn, besloot ik me diezelfde avond in te schrijven ons PSG-debuut! Ik heb nu eigenlijk mijn doelen bereikt. Alles wat we hierna nog behalen is bonus. Stiekem wil ik graag door naar de Grand Prix, maar ik ben al super blij met waar we nu staan!”
Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Hypo Frame Paardenfotografie