Felicia Soares over debuut: “We hebben de moeilijkste fase gehad”

We beginnen bij het begin. Winky was in eigendom van Radna, een vriendin van Felicia, toen hij naar Amerika verkocht werd als Junioren paard. Radna bezocht Winky in Amerika en liet de eigenaren weten dat als ze hem ooit zouden verkopen, ze hem terug wilde. Het was tenslotte haar eerste eigen paard. Dat gebeurde, maar doordat Radna en Winky samen alles al hadden bereikt, nam Felicia plaats in het zadel van Winky. “Radna heeft hem uiteindelijk symbolisch aan me geschonken in ruil voor kosten en onderhoud”, vertelt Felicia.

Blessureleed

Na behoorlijk wat blessureleed, dat vrij snel nadat Winky arriveerde in Nederland boven water kwam, vroeg Felicia dispensatie aan bij de KNHS. Winky was ZZ-Licht geklasseerd, maar Felicia wilde niet het hoogst haalbare van hem vragen. Na ongeveer vier jaar kwam er weer een blessure om de hoek kijken. “Toen ik in het begin met hem aan de slag ging, heb ik mezelf voorgenomen dat als er weer een langdurige blessure zou komen, hij met pensioen zou gaan. Dan zou hij de belastbaarheid simpelweg niet aankunnen”, vertelt Felicia open. “Je moet dan kiezen voor het welzijn van je paard.” Winky ging daarom op zijn achttiende met pensioen.

Een lastige zoektocht naar een opvolger volgde. “Ik laat me snel verblinden als ik een paard leuk vind. Gelukkig heeft mijn beste vriend Erwin eksterogen: Hij ziet alles en blijft heel objectief. Daar ben ik hem ontzettend dankbaar voor, want we hebben een behoorlijk aantal paarden gezien waar achteraf iets mis mee was. Ik wilde na het blessureleed met Winky zeker weten dat ik een gezond paard zou kopen.”

Populair

Felicia kwam uiteindelijk bij Nacho B terecht. “Achteraf was hij al eerder op mijn pad gekomen”, vertelt ze. “Een stalgenootje van mijn huidige stal had al een keer over hem verteld. Ik vond de vraagprijs toen veel te hoog, dus heb ik hem uiteindelijk niet eens gezien.” Via Judith van haar oude stal kreeg ze Nacho nogmaals doorgestuurd. “Ik wist niet dat het om hetzelfde paard ging. Pas toen ik een bezichtiging wilde gaan plannen begon er iets te dagen. De naam van de vrouw waar hij in training stond herkende ik. Ik zocht terug in het whatsapp gesprek met mijn stalgenootje en: ‘Tada’! Het ging dus om hetzelfde paard.”

Nacho was populair. “Er stonden al veel afspraken van mensen die wilden komen kijken. Zelfs van mensen die al voor de derde keer kwamen! Ik wilde daarom zo snel mogelijk langsgaan zodat ik de eerste keuze zou hebben. Ik ging op dinsdag langs en vroeg mijn dierenarts of hij, als het wat zou zijn, ik woensdag bij hem langs kon komen om hem te keuren. Donderdag kwamen de volgende kijkers namelijk al. Het ging allemaal zó snel. Voor ik het goed en wel besefte zat ik er ineens middenin.”

Onderbuikgevoel

Dinsdag verliep goed. De dag erna werd Nacho gekeurd. “Ik ging daar met een raar onderbuikgevoel naartoe. Was deze impulsieve actie wel een goed plan? Nacho werd goedgekeurd. We stonden nog even na te praten toen we ineens de trailer hevig heen en weer zagen bewegen. Wat denk je? Nacho stond met zijn voorbenen over de stang... Gelukkig bleef hij rustig, maar toen de dierenarts hem verdoving wilde geven om hem te bevrijden, begon hij omhoog te klimmen. Terwijl hij dat deed sprong de stang los en binnen een mum van tijd ging hij via het deurtje aan de voorkant de trailer uit. Bizar, hoe hij zich vliegensvlug opvouwde en ineens buiten stond.”

Nacho hield er twee kleine schrammetjes aan over. “Hij was het helemaal niet gewend om op de trailer te staan en heeft bij de kliniek best een poosje moeten wachten. Gelukkig ging hij gelijk weer de trailer op en ik heb daarna nooit meer problemen gehad met laden.”

Door het incident besloten beide partijen om Nacho een week later opnieuw te laten keuren. “Dan waren we er zeker van dat hij er niets aan over gehouden had. Daarnaast gaf het mij ook iets meer tijd om te wennen aan de situatie. Ik was namelijk een paard aan het kopen! In die week kwam het euforische gevoel helemaal naar boven. Ik ben Violet, zijn vorige eigenaar, nog elke dag dankbaar dat ze Nacho uiteindelijk aan mij gegund heeft.”

Binnenvetter

Inmiddels heeft Felicia Nacho bijna een jaar. “Hij is super lief, maar wel een echte binnenvetter. Als hij iets moeilijk of spannend vindt, reageert hij daar nooit direct op. Ik kan hem dan bijvoorbeeld langs een tractor rijden, maar vijf of tien minuten later kan hij dan alsnog een uitspatting hebben.”

De fase van grote uitspattingen is inmiddels voorbij. “We hebben veel gehad aan de hulp van Crista Bruine – de Bruin. Zij heeft geen angst en werd nooit boos als hij ‘ontplofte’. Ze beloonde hem daarna juist als hij deed wat ze van hem vroeg. Ze beloonde zijn positieve reactie en dat is de sleutel tot succes geweest. Daarnaast heeft Stal Braassem in Woubrugge ook zeker een steentje bijgedragen. Door de fijne lessen van Crista en het goede stal management heeft Nacho zich het afgelopen jaar goed kunnen ontwikkelen.”

Debuut

7 april staat het wedstrijddebuut van Felicia en Nacho op kalender. “Ik vind het echt wel spannend. Winky had natuurlijk al veel gezien en hoog gelopen. Nacho niet. We hebben afgelopen winter aan een online competitie meegedaan in het L1. We wonnen toen in de individuele klasse. Ik heb daarom besloten om L1 te starten. Ik weet dat hij het kan, maar ik heb geen haast. Ik ga hem rustig ervaring op laten doen en rijd liever meer winstpunten in een klasse dan dat ik elke keer snel doorstroom.”

Ben je benieuwd hoe de wedstrijd gaat? Volg Felicia en Nacho dan op Instagram via @nacho_totojr.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Maaike Fotografeert