Aniek de Vlieger: “Die scores was ik niet gewend!”

“Nadat mijn vorige paard met pensioen ging was ik op zoek naar een ander paard. Ik wilde graag een ‘jonkie’ die ik zelf verder op kon leiden, maar ik wilde wel graag dat hij zadelmak was”, vertelt Aniek. “Dat plan ging al snel van de baan toen de bedragen op tafel kwamen. Daarom besloot Aniek verder te kijken voor ‘groene’ paarden. 

“Ik heb Lexington gekocht van Linda van Doorn. Hij kwam recht uit het land, maar ik was opslag verliefd. Mijn vader was het met mee eens. We wisten dat dit een heel goed paard zou gaan worden.” Aniek krijgt hulp van Nanda Sieben, waar Lexington overigens ook op stal staat.

Nooit saai

“Lex, zoals ik hem eigenlijk altijd noem, heeft een eigenzinnig karakter. Het is nooit saai met hem en het is elke dag een feestje om met hem te werken. Hij is super werkwillig maar kan ook zeker streken hebben. Zo doet hij de ene dag zelf zijn deken uit en een dag later is hij midden in de training afgeleid door een vlieg. Letterlijk. Daarnaast heeft hij drie goede basisgangen (met een super stap!) en hij laat veel talent zien voor het verzamelen en de moeilijkere oefeningen.”

Toch had Aniek het niet altijd makkelijk. “Op het begin kon hij nogal schrikachtig zijn en hij reageerde altijd erg op de weersomstandigheden.” Desondanks reed de combinatie na één jaar al de eerste wedstrijd. “We hadden net een paar wedstrijdjes in de B gehad toen corona uitbrak. Tijdens de lockdown wonnen ze nog de Hoefslag@Home competitie. Daarna vlogen ze door de L1 en L2 en behaalden de ene topscore na de andere. “Het was een vliegende start met hele mooie scores en resultaten. Dat was ik helemaal niet gewend met mijn vorige paard, haha!” In de M1 waren de prestaties volgens Aniek afwisselend. “We hebben regelmatig wat foutjes gehad in oefeningen die bijvoorbeeld dubbel telden. Of er ontstond een fout dat de algemene score voor impuls bijvoorbeeld drukte, naast het lagere cijfer voor het mislukte onderdeel.” 

Vorig jaar kreeg Lexington een peesblessure, waardoor hij een paar maanden stil moest staan. “Dat kwam onverwachts, omdat we heel bewust bezig zijn met het management. We willen absoluut niet te veel van hem vragen. Gelukkig waren Lex en ik, na die paar maanden rust, alweer snel op het niveau van daarvoor. Daar was ik erg blij mee, dat hij het zo snel weer oppakte.”

Limburgse kampioenschappen

De Limburgse kampioenschappen in februari dit jaar was een hoogtepunt. Ondanks de wisselende prestaties ervoor hadden ze in de trainingen de goede flow te pakken. “Ik besloot daarom in de aanloop naar het kampioenschap de basis beter op orde te krijgen en vaker proefgericht te trainen.” Het resultaat, de zesde plaats in het M1 met 68%, mocht er dan ook zijn. “Ik was erg blij met die score, vooral omdat we een storing hadden aan het eind van de proef. We kregen een onvoldoende voor de overgang en een lager cijfer voor de impuls. Ik ben heel trots op de progressie die we samen de afgelopen jaren hebben geboekt.”

Het doel? “Z1 starten is een droom van me. Stiekem hoop ik dat er zelfs meer in zit dan dat, maar daar komen we vanzelf achter. Ik ben natuurlijk geen hele ervaren amazone. Dat maakt het soms natuurlijk wel moeilijk, maar dat hoort erbij. Ik geniet van elk ritje met Lex en dat is voor mij het belangrijkst. Hij geeft me een super gevoel.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Kathleen van Winden Equestrian Photography