Stephanie Kooijman wint debuut na zwaar ongeluk: “Als ik dit paard niet had gehad dan had ik nu niet kunnen rijden”
27 september 2022, 18:00
Dressuur
Stephanie Kooijman brak begin dit jaar haar heup en een lang revalidatietraject volgde. Ze heeft nog een lange weg te gaan, maar het begon toch te kriebelen om de paarden weer om zich heen te hebben. De amazone zit sinds juli in het zadel van haar Jackson W (v. Vivaldi) en reed afgelopen weekend haar eerste wedstrijd sinds het ongeluk. Ze wonnen hun ZZ-Zwaar debuut met 68,50%. “Na de operatie in maart zeiden de dokteren dat paardrijden voor mij geen optie meer zou zijn. Het is dan ook best bijzonder dat het nu zo kan gaan”, vertelt ze.
‘Aan rijden moest ik niet meer denken’ Stephanie is een echte doorzetter, maar wel voorzichtig na haar val. “Ik merk dat het steeds beter gaat maar het is nog niet wat het moest zijn. De doktoren hebben het een jaar gegeven en na de operatie hadden ze geen positief nieuws voor me. Aan rijden moest ik niet meer denken.” Hoe bijzonder is het dan dat de amazone sinds juli weer heel rustig aan op het paard zit. “Ik rijd alleen op Jackson, ik mag geen risico meer lopen dat hebben ze heel duidelijk tegen me gezegd. Als ik dit paard niet had gehad dan had ik nu niet kunnen rijden.”
Geen risico’s nemen Jackson W is in eigendom van Stephanie en de fokkers Bas en Trudy Wilschut. “Na mijn ongeluk hebben we hem naar Dominique Filion gebracht. Deze zomer had ik met mijn fysiotherapeut overlegd omdat ik heel graag wilde rijden en kijken hoe dat zou gaan. De fysio zei dat ik het toch zelf moest ervaren zowel lichamelijk als mentaal. Toen ik de eerste keer naar Dominique ging en zelf op Jackson stapte voelde dat al best wel goed. Ik voelde me ook veilig op hem en dat is heel belangrijk. In de afgelopen een jaar ben ik vijf keer geopereerd aan blessures. Zo brak ik onder andere mijn rug en mijn scheenbeen. Op een gegeven moment wil je dat risico niet meer lopen en vroeg ik me af, wat als ik nu val en de rest van mijn leven in een rolstoel zit. Tussendoor zijn we nog naar een specialist geweest in België voor een second opinion. Hij zei dat ik wel kans maak op een volledig herstel, maar dat ik zo min mogelijk risico moet lopen. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Dit is al een cadeautje, ik had in eerste instantie niet gedacht dat ik überhaupt nog op een paard zou stappen.”
Routine “In eerste instantie had ik me voor twee proeven ingeschreven, maar ik wist niet of ik dat lichamelijk vol zou houden. Ik had hem al wel een paar keer Z2 gestart, maar al met al heb ik er wel lang uitgelegen. Eind november vorig jaar ben ik nog geopereerd aan mijn rug. Ik merkte dat we wat routine misten en ik had zelf nog niet alle kracht om te kunnen rijden. Hij had het zo goed gedaan in de eerste proef dat ik me heb afgemeld voor de tweede proef. Jackson kan hele mooie pirouettes draaien en we kregen hoge cijfers voor de draftour. Over het algemeen ging het al best wel soepel en hij scoort heel goed op de uitgestrekte gangen”, vertelt ze.
Onzekere situatie Ze vervolgt “Het is best wel een onzekere situatie. Ik moest nadenken over wat ik wilde met mijn leven. Ik geef veel lessen en dat vind ik ook leuk, maar mijn hart ligt toch bij het zelf rijden en wedstrijden rijden. Jackson is mijn geluk en als ik had hem niet had gehad dan was ik hier niet. Ik kon net aan een beetje lopen toen ik voor het eerst op hem reed. Ik ben nooit zenuwachtig voor wedstrijden, maar het was nu zo lang geleden en een niveau hoger. Als ik er ben wil ik het toch goed doen. Ik had ons debuut me niet beter kunnen wensen!”
Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.
Foto: Stephanie Kooijman