Sheila Klosters: “Voor de laatste keer de stoute schoenen aan”
7 december 2025, 07:00
Dressuur
Nadat Sheila Klosters (36) binnen drie jaar twee paarden met een gebroken been moest laten inslapen, had ze een tijdje geen behoefte aan een eigen paard. Uiteindelijk besloot ze, na een tijdje paarden voor anderen gereden te hebben, toch weer de stoute schoenen aan te trekken.
Avontuur “Maar als dit fout gaat, dan hoeft het van mij echt niet meer”, laat Sheila weten. “Nova Scotia van ’t Zuyderbosch was een 2,5-jarige hengst en stond in Duitsland. Ik heb mezelf meerdere keren afgevraagd of het een goed idee was, maar ik had altijd al een jong paard van mezelf willen opleiden en besloot dus het avontuur aan te gaan.”
Zelf gedaan Na de aankoop heeft Sheila hem gelijk laten castreren. “Ik kon namelijk niet met een hengst terecht op een stal in de buurt. Ik heb hem weggebracht om zadelmak te laten maken maar dat ging niet goed. Hij was heel bang, deed alsof hij wilde gaan liggen en was erg gestrest. Ik heb hem toen naar huis gehaald en op de weide gezet en daar veranderde zijn gedrag compleet. Hij was vanaf moment één lief, gevoelig, slim, mensgericht en heeft altijd goede zin om samen aan het werk te gaan.”
“Ik ben dus spelenderwijs met hem aan de slag gegaan. Ben begonnen met grondwerk, daarna longeren en heb er vervolgens een zadel op gelegd. Nadat ik al een paar keer had gehangen besloot ik om, samen met een meisje van stal, erop te gaan zitten. Dat ging geweldig. Nadat zij er een paar keer op had gezeten ging ik er al op, hij heeft nooit een pas verkeerd gezet!”
Stijgende lijn Nova is nu zeven jaar oud en loopt L1. “We mogen al door naar het L2, maar we rijden nu de selecties in het L1 dus we wachten nog even met de overstap.” Nova is de afgelopen jaren veel gegroeid, hij is nu bijna 1.80m. Ik heb het daarom heel rustig aan gedaan. Hij heeft heel veel tijd op de weide gehad en ik heb hem in verhouding niet veel gereden. Maar hij is super braaf en we hebben de stijgende lijn nu helemaal te pakken!”
“Nova gaat niet meer weg. Het hoeft van mij ook niet snel te gaan en we hoeven ook niet op het allerhoogste niveau te komen. Ik hoop dat we de komende jaren samen gewoon heel veel plezier hebben en dat we fijn kunnen samenwerken.”
“Met mijn vorige twee paarden zei ik altijd dat ik naar het niveau toe wilde waarbij ik met hoedje kon rijden, maar dat is helaas verleden tijd! Door de verplichting van de cap mag er niet meer met een hoedje gereden worden. Maar áls ik mag dromen, dan hoop ik dat we ooit richting het ZZ-Licht kunnen. Mocht dat bijvoorbeeld nog tien jaar duren, dan maakt me dat niets uit. We hebben de tijd en moeten het leuk blijven vinden.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan