Eline Peeters: “Qadira gekocht voordat ze geboren werd”

“Dat was super bijzonder én heel spannend! Maar ik kende Qadira haar moeder goed, zij was super braaf en fijn in de omgang. Hierdoor hebben Luc Breugelmans de fokker en ik besloten om haar zelf zaldelmak te maken, Hij heeft me wel moeten overtuigen maar door zijn steun en vertrouwen is dit super goed gegaan. begint Eline haar verhaal.

Geen idee

“Het spannende aan de koop van Qadira vond ik dat ik totaal geen idee had van hoe ze zou worden! Ik wist niet hoe ze zou gaan bewegen of wat voor karakter ze zou hebben. Het blijft natuurlijk altijd een gok of de combinatie van hengst en merrie goed uitpakt – je hoopt dat je het beste van beide mee krijgt. Een behoorlijke sprong in het diepe dus, maar achteraf had ik het niet anders willen doen!”

Eline heeft van jongs af aan Qadira aan veel dingen laten wennen. “ik ben al snel begonnen met aan het halster lopen, haar vastzetten en voetjes optillen bijvoorbeeld. Ik heb uitgebreid te tijd met haar genomen om haar overal aan te laten wennen. Dit in combinatie met de kennis van Luc heeft er misschien voor gezorgd dat het allemaal zo simpel is verlopen.”

Hoogtepunten

De hoogtepunten van hun samenwerking kwamen vooral naar voren tijdens de nationale kampioenschappen voor jonge dressuurpaarden, waar ze bij de vier- en vijfjarigen schitterden. “Na onze vijfde plek bij de vierjarigen dacht ik: ‘Dat kunnen we misschien volgend jaar beter doen’. In de tussentijd heb ik haar echt niet extra veel getraind of meer belast. We hebben gewoon ‘ons ding’ gedaan, en toen we als derde eindigden en ook nog eens het beste BWP-paard waren, was ik echt dolgelukkig!”

Eline en Qadira zijn nu al negen jaar samen. “Sinds een jaar zijn we weer echt fanatiek aan het trainen,” zegt Eline. “Qadira heeft namelijk bijna een jaar rust gehad vanwege een ontstoken kies. Het was een echte zoektocht om te achterhalen waarom haar gedrag tijdens het rijden zo opeens veranderde. “Plots ging ze omhoog, vooral bij het contact op de linker teugel”. Uiteindelijk was de oorzaak van het probleem te herleiden naar die kies, die inmiddels verwijderd is.”

Eline benadrukt dat haar benadering van Qadira altijd draait om het goed voelen en luisteren naar haar paard. “Ik probeer altijd te voelen wat ze nodig heeft en goed te luisteren naar haar signalen,” zegt ze. “Paarden reageren niet zomaar uit het niets anders.”

Daarnaast is Eline altijd kritisch op zichzelf. “Wanneer iets niet goed gaat tijdens het rijden, kijk ik eerst naar mezelf,” legt ze uit. “Misschien geef ik foutieve hulpen, heb ik een verkeerde houding, of maak ik een andere vergissing. Ik probeer altijd te reflecteren op wat ik zelf kan verbeteren, want een paard reageert natuurlijk altijd op wat de ruiter doet. Het is belangrijk om niet alleen naar het paard te kijken, maar ook naar jezelf, zodat je samen verder kunt groeien.”

Eline is van plan om in het najaar weer te gaan starten. “In de tijd dat Qadira bij mij is heb ik ook nog twee kinderen gekregen, waardoor we niet altijd onafgebroken hebben kunnen trainen!”

Twee jaar niet gestart

Eline kijkt ernaar uit om het wedstrijdritme op te pakken. “We hebben nu ongeveer twee jaar niet meer deelgenomen aan wedstrijden en daar heb ik weer heel veel zin in! Maar als ik op wedstrijd ga wil ik het goed doen. Ik wil het dan in de trainingen dusdanig goed voor elkaar hebben zodat we met vertrouwen op wedstrijd kunnen. Er is nog wel wat werk aan de winkel, gelukkig staan de mensen van het Breugelhof klaar om mij hierin te begeleiden.

Eline is ook duidelijk over haar toekomst met Qadira: “Qadira gaat in ieder geval nooit meer weg, ze blijft bij mij tot het einde. Misschien wil ik ooit nog een veulen van haar fokken, zodat ik daar later mee verder kan als Qadira ouder wordt. Maar dat hoeft niet per se volgend jaar, dat heeft geen haast!”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Linda Vangansewinkel