Yvonne Geutjes: “Paarden verbeteren en ‘braaf maken’, daar doe ik het voor”

“Hij is echt een van de beste paarden die ik tot nu toe heb gehad”, vertelt Yvonne enthousiast, als we haar na afloop van een training spreken. “Ik kocht hem via mijn schoonzus, die ook in de paarden zit. Tijdens een familiebezoek liep ik door de stal, zag hem staan en hij pakte direct mijn oog. Eerst dacht ik dat hij buiten mijn bereik zou liggen, maar hij liet me niet los en het is uiteindelijk toch gelukt om hem te kopen.”

Terug naar de basis

Naast haar eigen paarden helpt Yvonne regelmatig paarden ‘met een gebruiksaanwijzing’ weer op weg. Dat doet ze met veel plezier. “Soms gaat het om sensibele paarden die verzet tonen onder het zadel of bang zijn voor de meest onzinnige dingen. Mijn aanpak begint altijd met teruggaan naar de basis. Dat betekent veel werken vanaf de grond: longeerwerk om ze los te maken en te leren reageren op subtiele hulpen, maar ook grondwerk waarbij ik ze laat wennen aan allerlei prikkels. Ik wil dat een paard echt ‘braaf’ wordt. Voor mij houdt dat in dat ze niet schrikken van wapperende dingen, dat ze rustig over zeilen durven lopen en dat ze ontspannen meegaan op buitenrit. Als die basis klopt, merk je dat het rijden in de dressuur ook soepeler gaat: ze worden minder kijkerig, bewegen vrijer en durven op eigen benen te lopen.”

Paard Sandro W. Ruiter/eigenaar Y. Geutjes Locatie: Dressuurstal Sander Marijnissen, - Foto: Berber Starkenburg Photography

Veilig

In haar werk gebruikt Yvonne ook elementen uit horsemanship, maar altijd met een nuchtere insteek. “Niet zweverig,” benadrukt ze. “Het gaat mij erom dat het paard vanuit zichzelf vertrouwen krijgt. Als een paard zich veilig voelt bij jou, bouwt hij minder spanning op, luistert hij beter en ontstaat er meer partnerschap. Het is niet iets dat ik bewust als methode heb gekozen, maar het is wel de manier van werken die voor mij en voor de paarden het beste blijkt te zijn. Uiteindelijk merk ik dat veel problemen terug te voeren zijn op angst bij het paard. Daar probeer ik stap voor stap doorheen te werken, zodat een paard weer vertrouwen krijgt in zijn omgeving én in de ruiter. 

Rien van der Schaft

In haar ontwikkeling als ruiter heeft oa. Rien van der Schaft een grote rol gespeeld. “Een tijd geleden had ik een heel sensibel paard waar ik bij andere instructeurs mee vastliep. Hij was kijkerig, snel gespannen en ik kreeg er geen echte ontspanning in. Toen ben ik met dat paard naar Rien gegaan en heb ik hem letterlijk gevraagd: ‘Ik loop vast, kun jij me helpen?’ Dat maakte zo’n wereld van verschil. Hij gaf me hele concrete handvatten en liet me zien hoe ik op een andere manier naar het rijden en de verbinding moest kijken. Die inzichten hebben mijn hele rijstijl veranderd en vormen nu de basis van hoe ik al mijn paarden rijd.” Op dit moment traint Yvonne heel fijn bij Sander Marijnissen. 

Paard Sandro W. Ruiter/eigenaar Y. Geutjes Locatie: Dressuurstal Sander Marijnissen, - Foto: Berber Starkenburg Photography

Samen verder

Hoewel Yvonne pas op latere leeftijd fanatiek wedstrijden is gaan rijden, heeft ze al mooie resultaten behaald. Recent verkocht ze nog een paard waarmee ze ZZ-L reed en eerder reed ze meerdere paarden op Z2 niveau. “Ik mis het wedstrijden rijden wel hoor. Maar ik kom weer terug, heb alleen even tijd nodig met mijn jonge paarden. Mijn driejarige is nog te jong om te starten en ik heb nog een anderhalfjarige merrie in de opfok, een Extreme U.S. x Andretti, dat is er ook eentje voor de toekomst. Mijn probleem is vaak dat ik mijn paarden verkoop als ik zie dat er een goede match is met een nieuwe eigenaar. Dan vind ik het leuk voor het paard en de nieuwe eigenaar dat die samen verder kunnen. Maar doordat ik iedere keer mijn paarden verkoop, kom ik niet verder in de sport. Er zitten dus twee kanten aan”, lacht Yvonne. 

Samenwerking

Onlangs plaatste Yvonne een oproep op Facebook, in de hoop via een samenwerking weer een paard op niveau te kunnen rijden. “Ik kreeg veel reacties, maar veel mensen wonen niet in de buurt. Ik zit in de kop van Noord-Holland, zeg maar vlakbij Amsterdam, en heb geen stal aan huis. Pensionstalling is hier kostbaar – bij mij al snel all-in ca. €600  euro per maand – en dan wordt het voor veel fokkers en eigenaren al vaak te duur.”

Paarden aan huis

Een eigen stal aan huis zou dat probleem deels oplossen. “Vroeger wilde ik dat niet, omdat het je beperkt, maar nu zou het veel makkelijker zijn om paarden voor anderen te rijden en de kosten te drukken. Dan kun je sneller constructieve samenwerkingen aangaan, bijvoorbeeld met fokkers die een paard in training willen zetten. Maar goed, voor nu ben ik ook heel blij met de stal waar ik sta en de goede verzorging die de paarden daar krijgen.”

Blijven leren

Pensionstal of paarden aan huis, Yvonne’s drijfveer zal niet veranderen: “Paarden zien groeien – in hun lijf en in hun hoofd. Dat ze gezond en gelukkig worden en blijven. Of het nu voor mezelf is of voor een ander, dáár krijg ik energie van.” En de toekomst? “Ik heb altijd gezegd dat ik rond mijn 45e in de subtop wil rijden. Als ik niet telkens paarden verkoop, kan dat nog steeds. Maar vooral wil ik blijven leren, trainen en mensen blij maken met fijne, betrouwbare paarden. Dat is voor mij het mooiste wat er is.”

Tekst: Zoe Jansen voor Hoefslag, overname zonder bronvermelding niet toegestaan.
Foto: Berber Starkenburg Photography