Joelle Jans droomde van een eigen paard: “Ik heb er flink voor moeten knokken, maar het was het waard”

Gek op paarden

Joelle groeide op tussen de paarden en begon als zevenjarig meisje officieel met paardrijden op een manege. “Voor zo lang als ik me kan herinneren ben ik al gek op paarden”, steekt ze van wal. “Toen ik een jaar of tien was, begon ik ook pony’s te rijden voor andere mensen. Dat waren in het begin vooral de stoute pony’s die bomproof moesten worden gemaakt, maar dat is uitgegroeid tot het rijden van meerdere paarden voor eigenaren. Acht jaar geleden begon het toch te kriebelen om een eigen paard of pony te kopen. Toen heeft mijn moeder mijn favoriete manegepony Ferry gekocht, waar ik als zevenjarig meisje op heb leren rijden. Dat was enorm bijzonder.”

“Er ging een wereld voor mij open”

Nu, acht jaar later, heeft Joelle de ruin nog steeds in haar bezit en staat hij op zijn 30-jarige leeftijd van zijn oude dag te genieten in te wei. “Uiteindelijk kreeg ik steeds meer paarden te rijden die ik ook mocht uitbrengen op wedstrijd. Op een gegeven moment had ik vijf paarden tot mijn beschikking. Hoewel ik daar ontzettend dankbaar voor was, had het ook een keerzijde, omdat het niet mijn eigen paarden waren. Zo’n drie jaar geleden kreeg ik mijn eerste jonge paard te rijden en toen ging er een nieuwe wereld voor mij open. Ik rijd die merrie nu nog steeds en ik breng haar ook uit op wedstrijd, maar ik kan zo onwijs genieten van hoe wij samen gegroeid zijn in de afgelopen jaren. Je kunt als amazone zijnde heel veel leren aan jonge paarden, maar zij leren jou zelf minstens net zo veel. Toen ik vorig jaar een driejarige zadelmak maakte samen met haar eigenaresses, wist ik het zeker; ik wilde écht op zoek naar een eigen, en zeker weten jong paard.”

Op slag verliefd

Een half jaar geleden begon Joelle haar zoektocht. “Ik begon mij een half jaar geleden rustig te oriënteren, maar ik kon op dat moment geen paard vinden dat mij echt aansprak. Nadat mijn zoektocht even op een lager pitje heeft gestaan, kwam ik via een vriendin die bij RS2 Dressage werkte bij Pattison Grande RS2, oftewel Pip, uit. Ik was op slag verliefd op haar en heb haar nu twee maandjes op stal staan. Ze is ontzettend lief, rustig en werkwillig. Af en toe komt het pittige gedeelte in haar karakter wel naar boven, maar ze is natuurlijk pas drie, dus dat vind ik niet erg. Daarnaast denk ik dat we dat later naar iets heel positiefs kunnen gaan omzetten.”

“Het was het dubbel en dwars waard”

“Ik ben haar nu rustig zadelmak aan het maken en dat pakt ze ontzettend goed op. Ze is heel rustig, nieuwsgierig en vindt het eigenlijk allemaal wel interessant. Ik hoop uiteindelijk met haar de dressuursport in te gaan en zou het gaaf vinden om tot het Z of hoger te komen. Daarnaast hoop ik dat we samen kunnen gaan genieten van buitenritten. Ik vind het belangrijk dat een sportpaard ook voldoende fysieke en mentale rust krijgt en kan genieten van leuke dingen. Ik heb flink wat extra uren gemaakt en heb hard moeten werken om deze droom waar te kunnen maken, maar als ik nu zie wat voor een geweldig paard ik op stal heb staan, dan was het het dubbel en dwars waard”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Demi Smit Fotografie