Susan Elbert: “De liefde die ze mij iedere dag geven, is onbeschrijfelijk”

Zoektocht

Omdat Susans eerste pony Nikita te klein voor haar was en ze haar E-pony had verkocht, besloot ze in 2020 op zoek te gaan naar een nieuw maatje. “We hebben Nikita nooit verkocht, omdat ik een hele goede band met haar had en ze als een familielid was voor ons. Mijn E-pony heb ik destijds wel verkocht, omdat ik daar niet echt een goede klik mee had. Dat betekende natuurlijk wel dat er een maatje bij moest komen voor Nikita. De wedstrijdambities die ik vroeger had, waren inmiddels verdwenen, dus ik was vooral op zoek naar een leuk paardje waarmee ik veel buiten kon rijden”, vertelt Susan.

Op slag verliefd

Toen Susan via een kennis met het Haflingervirus besmet raakte, was de keuze al snel gemaakt. “Ik kwam via een forum bij de fokker van Alicia, oftewel Lisa, terecht. Lisa was destijds pas anderhalf jaar oud, maar omdat ik totaal geen haast had met het rijden, besloot ik bij haar te gaan kijken. Ze keek mij aan met haar twinkelende oogjes en was heel erg zachtaardig, dus ik werd op slag verliefd op haar. Ze kende nog helemaal niks toen ik haar kocht, dus de eerste anderhalf jaar zijn we veel vanaf de grond aan de slag gegaan. Inmiddels is ze bijna vier en maakt ze enorme stappen onder het zadel. Ze sprong laatst zelfs heel spontaan een vliegende wissel”, vertelt ze trots. 

“Ik krijg het dubbel en dwars terug”

“Lisa is een hele vrolijke en leuke pony om mee te werken. Ze heeft veel plezier in het rijden en zet zich altijd voor de volle honderd procent in. Alle tijd en energie die ik de afgelopen jaren in haar ontwikkeling heb gestoken, geeft ze mij nu dubbel en dwars terug. Ze is ook altijd blij om mij en mijn ouders te zien.”

Liefde

Toen Nikita afgelopen jaar overleed, ging Susan op zoek naar een nieuw maatje voor Lisa. “Hoewel het overlijden van Nikita heel moeilijk was voor ons, moest ik toch op zoek naar een nieuw paardje. Lisa was doodongelukkig in haar eentje. Ik koos er bewust voor om een jonge Haflinger te kopen, zodat ze samen met Lisa kon opgroeien. Toen we Milou vorig jaar van haar fokker kochten, was ze pas negen maanden oud en nog erg bang. Inmiddels is ze helemaal opgebloeid en is ze gek op aandacht. Milou heeft een voorzichtig, maar onwijs lief karakter. Ze vertrouwt mij volledig en laat me nooit in de steek. Zoals ik met Lisa ben begonnen, begin ik nu ook met Milou. Ik heb met beide paarden alle tijd van de wereld en geniet enorm van ze. De liefde die ze mij iedere dag geven, is onbeschrijfelijk.”

Foto: Joycefotografie

Buitenritten

Via haar uit de hand gelopen hobby, fotografie, is Susan in contact gekomen met Elke, wie ook een Haflinger genaamd Lisa heeft. “We kregen steeds meer contact en uiteindelijk zijn niet alleen wij, maar ook onze pony’s hele goede vriendinnen geworden. We gaan vaak samen op pad om buiten te rijden en zijn soms de hele dag weg. In plaats van wedstrijden rijden, doen wij dit!”, vertelt ze enthousiast. “Het lijkt me wel leuk om ooit nog eens een dressuurwedstrijdje te rijden, maar mijn intentie ligt vooral in het plezier hebben en genieten op buitenrit. Milou is er helemaal aan gewend dat Lisa soms een aantal uur weg is, dus het is fijn om te zien dat ze daar op haar jonge leeftijd al goed mee omgaat.”

Foto: Privébezit

“Nooit verwacht”

“Mijn langetermijndoel met Lisa is om haar voor de kar te beleren. Wie weet kunnen ze uiteindelijk zelfs samen voor de kar. Met Milou heb ik eigenlijk dezelfde intentie als ik met Lisa had; haar zelf opleiden en vooral heel veel genieten. Ik maak altijd kleine doelen en als die lukken, dan geeft mij dat heel veel energie. Het zijn allebei boefjes, maar ze hebben absoluut geen kwaad in de zin en zetten zich altijd in. Ik had nooit verwacht zulke lieve paardjes te bezitten!”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.   

Foto’s: Joycefotografie / Privébezit