Merel van der Kraan: “Maikonik is een Arabier in Oostenrijkse verpakking”

Advertentie

“Voordat ik Maikonik kocht had ik een bijrijdpaard, ook een Haflinger. Toen ben ik verliefd geworden op het ras”, steekt de amazone van wal. “Toen ik besloot om een eigen paard te kopen, wist ik al snel dat het een Haflinger moest worden. Samen met een vriendin kwam ik terecht bij de advertentie van Maikonik, die toen vijf jaar oud was. Ik wist gelijk dat ik bij hem langs wilde gaan, dus ik heb direct contact gezocht met de verkoper en dezelfde week ben ik nog gaan kijken. Wat mij direct opviel was zijn vrolijke en vriendelijke gezicht. Eigenlijk wist ik op dat moment al dat hij mee naar huis zou gaan. Na het proefrijden heb ik besloten om hem te kopen.”

Vertrouwen kwijt

Van der Kraan wilde zich fanatiek richting op de dressuursport met plezier hoog in het vaandel. “Ik wilde een Haflinger omdat ze vrij allround zijn, ik vind het ook leuk om een sprongetje te maken of om buiten te rijden. Toen ik Maikonik bij de verkoper had opgehaald en bij mij op stal had gezet, bleek eigenlijk dat hij helemaal niet zo braaf en mak was zoals bij de bezichtiging leek. Hij leek bij mij net een hengst. Om de haverklap sloeg hij op hol met rijden, het opstappen ging steeds minder goed en ik raakte een stuk vertrouwen kwijt.”

Sensitief

Ze vervolgt: “Hij bleek eigenlijk het tegenovergestelde te zijn van het beeld wat mensen vaak bij Haflingers hebben. Ik noem hem wel eens gekscherend een Arabier in Oostenrijkse verpakking. Hij is ontzettend sensitief, vaak onzeker en kan ook wel rillerig zijn. Hij is gevoelig voor spanning en prikkels uit zijn omgeving. Dit is niet alleen maar negatief, die sensibiliteit en vurigheid maakt ook dat hij ontzettend graag voor je werkt en weinig stimulatie nodig heeft om met je bezig te zijn. Hij is altijd in voor samen zijn, lol maken en hard werken.”

Team

De amazone probeerde van alles om een band met de ruin op te bouwen. “We gingen van verschillende trainingsmethoden, voersoorten testen, allerlei soorten zadels uitproberen tot het laten nakijken van eventuele medische mankementen. Nu zijn management helemaal in orde is. merk ik ook dat hij steeds beter in zijn vel komt. Het sensibele karakter zal hij altijd behouden, maar door veel te lessen en te realiseren dat veel van dat vluchtgedrag voortkwam uit lichamelijke scheefheden en onbalans, is dit nu goed onder controle. Het rechtrichten en veel tijd besteden aan de basis heeft ons geholpen om weer samen een team te worden en onze weg te vervolgen in de dressuursport.”

Tot het uiterste

Momenteel is de combinatie L2-startgerechtigd. “Spelenderwijs nemen we steeds meer oefeningen mee om Maikonik sterker te maken en hem het vertrouwen te geven dat hij veel kan. Dressuurmatig kan Maikonik goed stappen en het halsstrekken gaat hem ook goed af. We hebben ook allebei een nul- of honderd-karakter’’ dus als we ergens voor gaan, dan gaan we tot het uiterste!”

Niet gedacht

Van der Kraan is het meest trots op het karakter van de ruin. “Natuurlijk speelt zijn uiterlijk ook mee, ik kan naar hem blijven kijken. Toen ik hem net had en hij zich nog geen volte liet sturen, had ik nooit gedacht dat ik nu bezig zou zijn met oefeningen zoals travers, appuyementen en keertwendingen. We komen van ver en daar ben ik trots op. Ik hoop nog vele jaren van Maikonik te genieten en stiekem zou ik het geweldig vinden om met hem het Z niveau te behalen in de dressuursport”, sluit ze gedreven af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Nikki Lamboo/ Privebezit