Ingrid Hakhoff over Hilandera: “Ze is wel echt mijn gouden paard in een zilveren jasje”

“Een heel bang paard in een hoekje” 

“Ik heb voor mijn opleiding stage gelopen in Spanje, op de stal waar Hilandera stond”, begint Hakhoff. “Ik heb toen een beetje met haar gewerkt, vooral gelongeerd. Ze was zes en had nog eigenlijk niks gedaan. Het was een heel bang paard in een hoekje, dus ik was vooral haar vertrouwen aan het winnen. Ze was eigenlijk al verkocht naar mensen in Nederland, maar toen ze hier aankwam had ze heel veel stress ervaren door het transport. Hierdoor ging het bij haar nieuwe eigenaren niet zoals het hoorde te gaan. Ik heb contact gehad met haar eigenaren en toen ben ik ook bij hen langs gegaan om te kijken. Uiteindelijk heb ik toen besloten om haar te kopen. Ze werd me ook gegund, zodat ze dan een goed huis zou krijgen.” 

Van niks naar het Z1 vanuit vertrouwen 

“Door dat vele verhuizen was ze in het begin heel moeilijk. Ze had gewoon heel veel stress. Ik ben dan ook langzaam begonnen met wat longeren en poetsen, om maar haar vertrouwen te winnen. Ik heb dus heel veel grondwerk gedaan, zodat ze mij echt zou gaan volgen. Dat ging op zich wel heel snel, want ze hing al heel erg aan mij. Later heeft een vriendin mij geholpen met haar zadelmak maken. Verder heb ik het eigenlijk gewoon zelf gedaan. Uiteindelijk zijn we langzaam van niks naar het Z1 gekomen. Door het horsemanship wat we hebben gedaan is ze steeds meer op mij gaan focussen, waardoor ik nu gewoon alleen met haar naar buiten kan. Ik heb haar ook veel tijd gegeven om aan dingen te wennen, zodat we steeds kleine stapjes konden zetten. Eigenlijk heb ik alles in kleine stukjes geknipt, om dingen zo steeds een beetje verder uit te bouwen.” 

Terug kunnen komen naar de basis 

“We rijden nu Z1 en we zijn langzaam aan het trainen voor het Z2. We zijn in de training nu vooral spelenderwijs de vliegende wissels aan het meenemen. Verder zijn we nog steeds veel bezig met de basis. Omdat ze vrij snel stress kan hebben is het belangrijk dat we steeds weer terug kunnen komen op de basis. We rijden dan de vliegende wissels en daarna gaan we weer even ontspannen door een oefening mee te pakken die ze al heel goed kan. Zo proberen we dan weer van de stress af te komen.” 

Een gouden paard in een zilveren jasje 

“Ik hoop voornamelijk dat ze heel oud mag worden bij mij. Verder hoop ik dat we dit jaar gewoon veel leuke dingen kunnen gaan doen. Zo wil ik kijken of ik dit jaar mee kan doen aan de Nederlandse kampioenschappen voor Iberische paarden. Daarnaast gaan we gewoon kijken hoe ver we kunnen komen. Ik denk dat het een goed paard is en dat we ver kunnen komen, als we de rust er maar in kunnen houden. Het is wel echt mijn gouden paard in een zilveren jasje”, sluit de amazone af.  

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto: Eva Peereboom Photography