Noah van Garderen: “Jammer dat er zo’n taboe op angst ligt”
25 maart 2026, 07:00
Springen
Noah van Garderen reed tijdens haar ponytijd dressuur en maakte later bij de paarden de overstap naar het springen. Ze kocht een jonge springmerrie die voor haar te scherp was, viel een paar keer hard en verloor haar vertrouwen. Ze besloot daarom de knoop door te hakken en kreeg daar goede hulp bij, inmiddels heeft ze weer veel plezier in de sport met haar Hugo Boss (Baltic x Douglas).
Neerwaartse spiraal “Ik kocht mijn springmerrie destijds bij de familie De Wit en bleef daarna ook bij hen lessen. Daar ben ik achteraf heel blij mee, ik dacht namelijk dat een scherp sportpaard me goed zou passen, maar na een paar keer goed hard gevallen te zijn ging het vertrouwen achteruit. We kwamen in een neerwaartse spiraal en toen Sasha de Wit me vertelde dat het leuk moest zijn en ik er energie van moest krijgen, besloot ik de knoop door te hakken”, laat Noah weten.
Hugo Boss “Ik ben de familie De Wit heel dankbaar. Zij hebben de merrie teruggenomen en ze zijn met me op zoek gegaan naar een betere match. Zij adviseerden me om hun twaalfjarige Hugo Boss uit te proberen, een paard dat al 1.40m heeft gelopen en waar ik heel veel van kon leren. Voor wij was het een wereld van verschil, zo’n geroutineerd paard dat precies weet wat hem te doen staat en die niets eng vindt.”
Voor Noah is Hugo Boss een lot uit de loterij. “Dat zeggen veel mensen tegen me, en dat is hij ook echt. Ik hoef bij hem niet na te denken als ik opst. We kunnen overal naartoe en kunnen wat dat betreft de wereld aan. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn vertrouwen weer terugkreeg, want toen ik op het begin soms nog twijfelde voor een sprong merkte je dat gelijk aan hem.”
Taboe op angst “Ik vind het jammer dat er zo’n taboe ligt op het hebben van angst of onzekerheid binnen de paardensport. Er zijn heel veel mensen die meer dan één keer hard gevallen zijn en die daar last van hebben of hebben gehad. Het is niets om je voor te schamen, het zijn grote dieren en ze kunnen soms heel snel zijn.”
“Ik ben mijn vorige paard eerlijk gezegd nog steeds dankbaar. Door haar heb ik geleerd dat misschien niet elk paard super goed bij me past. Ik weet zeker dat een professional of een fanatieke sportruiter heel goed met haar overweg kan en dat ze dan super hoog kan komen, maar met mij was het geen match. Dat is niet erg, daar heb ik van geleerd en die ervaring neem ik de rest van mijn leven mee.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan