Yvet van Milligen: “Na ruim tien jaar nog verliefd op mijn pony”

“Ik ben begonnen op de manege toen ik zes was, mijn ouders konden me niet meer tegenhouden om te gaan paardrijden. Door de jaren heen heb ik op verschillende stallen gereden en na een tijdje kreeg ik een leasepony. Deze werd helaas verkocht. Mijn verdriet was voor mijn ouders de reden om een eigen pony te kopen voor me. Mijn geluk kon niet meer op en ik zocht fanatiek online naar mijn droompony.”

Uitdaging

“Ik weet nog dat het zeven uur ’s ochtend was toen ik de advertentie van Jay vond. Het was een oude advertentie met een lelijke foto, maar toch sprak hij me aan. Ik rende de kamer van mijn ouders in om hem meteen te laten zien. We moesten even wachten met bellen, het was natuurlijk iets te vroeg. Toen we zijn eigenaresse aan de telefoon kregen, zei ze dat Jay eigenlijk niet meer te koop stond. Omdat ik zo enthousiast was, mochten we toch langs komen. Toevallig stond hij in het dorp verderop, het was maar twee kilometer bij ons vandaan.”

“Eenmaal aangekomen bij Jay op stal troffen we een vierjarige pony aan die net zadelmak was. Er kon een zadel op en ik kon erop zitten, maar meer niet. Er was ook geen rijbak, dus hobbelde ik in de regen door de wei. Toch zat ik erop met een lach van oor tot oor, ik wist gelijk dat dit mijn pony moest worden. Hij is mijn ‘once in a lifetime horse’.

Samen opgegroeid

“Jay en ik waren allebei nog jong, dus we hebben veel spelenderwijs geleerd samen. We deden veel verschillende dingen naast mijn dressuurambitie. Het kan ons nog steeds niet gek genoeg, we hebben zelfs een hele oefencross gereden op neckrope. Dat is echt één van onze hoogtepunten.”

“De afwisseling is iets dat heel goed werkt voor ons, we vullen elkaar hierin echt aan. We zijn zo aan elkaar gehecht omdat we samen met elkaar zijn opgegroeid. We hebben genoeg tegenslagen gehad die hebben overwonnen, is onze band nog sterker geworden. Jay heeft bijvoorbeeld vorig jaar een peesblessure gehad, waardoor ik de tijd met hem anders ging invullen. Eerst was Jay helemaal geen knuffelpony, maar nu kan hij gelukkig veel meer genieten van knuffels en een goede poetsbeurt.”

Wedstrijden

“Op wedstrijd heb ik gemerkt dat de jury niet zo goed weet wat ze met mij aan moeten. Met een pony tussen de paarden en ook nog eens bitloos. Hierdoor voelt het voor mij alsof we gewonnen hebben als we een keer een winstpunt rijden. Een droom is toch om ooit het Z te halen met hem, maar samen plezier hebben is het belangrijkste.”

“Mensen vragen me of ik niet een keer een groter paard wil. Mijn antwoord is dan ‘nee’. Ik kan niet zonder Jay en er is niets mis met hem, hij is alleen klein, so what? Na al die jaren ben ik nog steeds verliefd op Jay en geniet ik van elk ritje met hem.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Lucavdphotography