1 uur geleden
Dressuur
Esmay Wieringa (20) kocht vorig jaar haar eerste eigen paard: het merrieveulen Vie. Afgelopen zomer werd Vie tijdens een onweersbui indirect geraakt door de bliksem. Na een maand vol ups en downs moest Esmay haar laten inslapen. Inmiddels staat er een nieuwe merrie op stal, de vierjarige D, van dezelfde verkoper.
Esmay reed jarenlang andermans paarden. Een veulen kopen stond niet op de planning. “Ik kwam kijken voor een tweejarige merrie. Toen ik daarheen reed, zag ik in het weiland een veulen liggen met een perfecte bles en vier witte benen. Toen zei ik: die wil ik. Ik was helemaal niet voorbereid om een veulen te kopen, dus ik heb wel getwijfeld. Twee weken later ben ik weer gaan kijken, maar het klopte gewoon zo erg”, vertelt Esmay.
“Ze was vier maanden oud en kon echt helemaal niks. Je kon haar nog niet eens aanraken. Ik ben vanaf nul met haar aan de slag gegaan en uiteindelijk konden we echt lezen en schrijven met elkaar.”
Indirecte inslag
Vie stond dag en nacht buiten met een schuilstal. In juli trok er onverwachts een heftige onweersbui over. “Het was een zondagochtend. Ze lag helemaal achter in het land en dat doet ze normaal niet. Haar linker gezichtshelft hing, haar oor hing en haar oog was heel dik. Toen ze na vijf minuten eindelijk opstond, stond haar hele hoofd naar links gedraaid, haar nek wel 90 graden. Ze viel constant om naar links. Op weg naar de stal heb ik haar aan die kant opgevangen. Dat deed ze echt heel dapper.”
De dierenarts dacht eerst aan neurologische schade door een val. Maar het driejarige paard van een stalgenoot had op dezelfde dag precies hetzelfde, alleen aan de rechterkant. Een val was daarmee uitgesloten. Beide paarden werden behandeld voor vergiftiging, tot de stalgenoot een kapot hek in het land vond.
“Waarschijnlijk hebben ze daar gestaan, en daar stond stroom op. Een andere dierenarts zei dat we moesten kijken of er strepen of littekens op haar hals kwamen. Die kwamen er ook: over haar hele linkerhals zag je strepen. Twee dagen later was het dus echt bevestigd: het was de bliksem.”
Moeilijk afscheid
Waarschijnlijk was ook Vies trommelvlies beschadigd door de knal, waardoor ze problemen had met haar evenwicht. Na vier dagen begon ze weer te eten, en buiten in de wei knapte ze zichtbaar op. “Haar ogen draaiden niet meer, de verlamming werd steeds minder en haar oor kwam weer rechtop te staan. Ze begon zelfs weer te draven en te galopperen. Iedereen zei: dit komt gewoon weer helemaal goed.”
Vie kon haar linkeroog alleen niet dichtdoen. Na ongeveer twee weken raakte het ontstoken en werd ze aan die kant blind. “Ik merkte er niks van omdat ze enorm op mij vertrouwde.. Ze deed alles wat ik haar vroeg, dat vond ik heel bijzonder. “Het oog moest meerdere keren per dag gezalfd worden, maar viel na een week in. De spieren eromheen werden niet meer aangestuurd.
Opluchting
“Ze was altijd zo vrolijk, maar ze werd echt somber. Als ik haar terugzette, rende ze niet meer met de gekste bokkensprongen naar de kudde. Zij was echt mijn alles en dat doet heel veel pijn. Eerlijk gezegd geloofde ik er niet meer in dat het beter werd. Ik was helemaal gesloopt, ik sliep niet meer en op mijn werk was ik niks waard. Toen ik haar liet inslapen, voelde het ergens ook als een opluchting, voor mij en voor haar.”
“Dat het inslapen als ‘opluchting’ voelde klinkt misschien wat heftig of gek. Maar dat kwam vooral omdat het heftig is om constant in onzekerheid te leven, je paard enorm somber te zien staan en je tegelijkertijd n iet weet of het ooit nog goed gaat komen. Toen die onzekerheid wegviel en ik wist dat ze niet meer hoefde te vechten, gaf dat ergens ook rust. Ze heeft zo veel gegeven en was zo sterk, maar je zag echt dat ze ‘op’ was.”
Esmay deelde voor en tijdens het ongeluk van Vie veel van ons verhaal op instagram en TikTok. “Dat deed ik vooral omdat je weinig ziet over een veulen opleiden. Omdat ik zoveel deelde, leefden ook heel veel mensen met ons mee, en dat heeft me oprecht enorm geholpen. Daar heb ik echt veel aan gehad, ook al ken je die mensen natuurlijk helemaal niet echt.”
Binnenvetter
Na Vie vergeleek Esmay elk paard dat ze tegenkwam met haar veulen. Ze hield contact met de fokker van Vie, en die bood haar een van zijn handelspaarden op proef aan. “We hebben afgesproken dat als het niet klikt, ik haar mag doortrainen en we haar samen verkopen. Ze is officieel dus nog steeds niet van mij en daar ben ik heel blij mee. Ik hoef die definitieve keuze niet te maken, maar ik kan alles met haar doen wat ik wil. Eigenlijk de ideale situatie.”
“Vie was heel uitgesproken, een merrie met echt een eigen karakter. Super lief, maar als ze iets niet snapte, stond ze meteen op haar achterbenen. D blijft juist stilstaan als ze stress heeft. Je moet goed op haar letten, want van binnen heeft ze veel stress, maar aan de buitenkant laat ze dat niet zien. Omdat ze zo anders is, vergelijk ik hen niet. Ik leer er veel van en ze is super lief. Ik heb heel veel steun aan D.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan