Nathalia Meijer: “Nooit een stap verkeerd gezet”

Nathalia begon dus op haar zesde met het rijden bij een manege. Toen ze twaalf was kreeg ze al haar eerste paard van haar ouders. “Dat was een zestienjarige merrie die ook van de manege kwam. Echt een heet beestje, maar wel een onwijs leuk paard waar ik van alles van kon leren. Door haar weet ik hoe belangrijk geduld is bij rijden.”

Eigen paarden

“Toen mijn eerste merrie met pensioen ging, ben ik voor andere mensen gaan rijden. Ik miste het hebben van een eigen paard wel, maar omdat ik ging studeren in Leeuwarden had ik niet de ruimte om een paard te hebben die ik fulltime zou moeten rijden.” Gelukkig kan Nathalia dat gemis nu ruimschoots goedmaken, want inmiddels heeft ze wel drie eigen paarden staan. “Bekenden van ons hadden vier fokmerries, en vier veulens. Ze wisten dat ik op zoek was, en dus vroegen ze of ik niet een veulen van hun wilde kopen.”

“Het veulen wat ze me in eerste instantie toegewezen hadden kreeg helaas koliek en is overleden. Toen kwam ik dus bij een ander veulen, Bandito. Dat voelde niet meer hetzelfde, omdat ik mijn eerste veulentje verloren had. Bandito kwam met zeven maanden naar ons toe. Ik heb hem niet in de opfok gedaan, hij ging erbij in een gemengde kudde. Later kwam de moeder van Bandito, Amelu, ook te koop. Mijn moeder vond het een goed idee om ook naar haar te gaan kijken. Het was een heel mooi paard om te zien, ze liep ook mooi en was heel lief. We hebben haar ook aangeschaft, en toen hadden we ineens al twee paarden.”

Nathalia met Amelu - Foto: Noa Louana

Met Amelu ging niet alles vanzelf. Doordat de merrie alleen maar voor de fok gebruikt was, was ze behoorlijk schuw voor mensen geworden. “We hebben haar helemaal vanaf het begin moet oppakken. Weer zadelmak maken, en vanaf daar weer door. Uiteindelijk is het een paard geworden wat echt voor je door het vuur gaat. Maar de weg daarheen verliep niet zonder slag of stoot.”

Gelijk verkocht

Ondertussen is het Nathalia ook gelukt om het paardenvirus bij haar moeder over te brengen. “Ik zei altijd tegen haar dat ze echt een keer het gevoel moest ervaren van op een paard zitten. Toen ze begon met rijden waren onze warmbloedpaarden toch een beetje te heet voor haar.” Zo begon de zoektocht naar een derde paard, die geschikt zou zijn voor Nathalia’s moeder. “We kregen eerst een heel leuk paard op proef, maar die bleek niet helemaal sound te zijn. Daar konden we helaas niet mee verder. Mijn moeder was er wel heel verdrietig van.”

Fjorden

“Toen zagen we een advertentie op Marktplaats, er stonden een paar foto’s van Fjorden die op grote afstand in de wei stonden. We besloten om gewoon een keer te gaan kijken. We kwamen terecht bij hobbyfokkers en mochten gewoon de wei in lopen tussen vier merries en veulens. Philynna was de enige die gelijk bij ons kwam staan en mee kon knuffelen. We waren gelijk verkocht, het was alsof het zo moest zijn.”

Philynna - Foto: Privé

Rust en regelmaat

Alle drie haar paarden heeft Nathalia zelf de basis aangeleerd. Bij de eerste twee ging dat nog met hulp, maar Philynna heeft ze helemaal zelf gedaan. “Wat ik heel belangrijk vind is dat je de paarden genoeg tijd geeft. Daarmee bedoel ik dat je met rust en regelmaat veel meer kan bereiken dan wanneer je ze overvalt en ze ervan schrikken. Als je dat doet zullen ze ook altijd heel heftig blijven reageren op wat ze overkomt. Ik heb alles heel stapsgewijs gedaan. Ook blijf ik altijd kijken naar hoe het paard zich erbij voelt. Als ze heel heftig reageren, ben je eigenlijk net een stapje te snel gegaan. Dus dan zet ik altijd weer een stapje terug en dan bouw je het weer langzaam op.”

“Zo ben ik bij het zadelmak maken begonnen met het omdoen van een dekensingel. Daarna ging daar een dekje bij op, dan een logeersingel en uiteindelijk naar het zadel. Op al mijn paarden ben ik opgestapt en ze hebben nog nooit een stap verkeerd gezet in de beginfase. Natuurlijk zijn ze wel eens stout geweest of geschrokken en ging het daardoor niet helemaal goed. Maar ze hebben nog nooit iets gedaan omdat ze zich overweldigd voelden, en dat vind ik het allerbelangrijkste.”

Doel

Samen met Bandito verschijnt Nathalia ook in de wedstrijdring. “Op dit moment springen we alleen de 80 centimeter, omdat ik het zelf soms nog een beetje spannend vind. Maar Bandito heeft zeker talent voor meer, dus dat zit er wel aan te komen. Als doel heb ik gezet om over twee jaar een 1 ster parcours te springen. Dus we mogen nog even aan de bak. Mijn droom is om dubbel M te halen. Nou denk ik dat we in de dressuur niet zo ver zullen komen, maar met springen zal het wel lukken.”

“Als ik in het kort zou moeten omschrijven wat er zo leuk is aan mijn drie paarden zou ik zeggen dat het contrast tussen de warmbloeden en koudbloed elke dag heel erg leuk maakt. Wanneer je op verschillende paarden stapt het je elke keer weer een ander leerpunt. Als het niet zo goed gaat met paard 1 kun je met paard twee alsnog heel goed rijden. Als je goed geëindigd bent met het laatste paard heb je het gewoon hartstikke goed gedaan.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto: Liv Hoomans / privé / Noa Louana