Ankie van Baar: “Zolang het voor ons beide samen leuk is”

Aan de merrie die Ankie in 2014 kocht heeft ze helaas niet zo veel rijplezier gehad. Ze bleek al een blessure te hebben, die haar beperkte in de sport. “Toen heb ik een veulentje van haar gefokt. Inmiddels zijn we drie veulens verder, die allemaal nog in mijn eigendom zijn.”

Uitbreiden

“Sinds drie jaar staan de paarden bij mij aan huis. Daardoor ben ik in staat om de nakomelingen zelf aan te houden en op te leiden. Het is eigenlijk met iets heel kleins begonnen, maar inmiddels wordt het steeds serieuzer.”

Het beginnen met fokken kan natuurlijk lastig zijn. Ankie wist de eerste hengst die ze gebruikte slim te kiezen. “Mijn merrie had een halfzus die in kwaliteit wel echt beter was. Dus toen heb ik die vader daarvan, Quadroneur, gebruikt op mijn merrie. Ik wist al dat de hengst het goed deed met deze merrielijn.”

Sport

In haar ponytijd heeft Ankie al het Z in de dressuur weten te behalen. “Mijn fokmerrie heb ik ook nog tot het M gereden. Daarna is ze met sportpensioen gegaan, want ze was niet recht te richten. Doordat ze ooit haar schedel heeft gebroken staat haar hoofd scheefgegroeid. Daar heeft ze op zichzelf geen last van. Maar als je een paard wil rechtrichten dan krijg je daar wel moeite mee. Dus dat hield echt op bij de klasse M1.” Ankie had het geluk dat ze in die tijd op stal stond bij iemand die ook hobbymatig KWPN’ers fokte. Zij hadden de zes-jarige Havanah staan die, na twee veulentjes, zadelmak gemaakt moest worden. Ik ben met haar gestart onder het zadel en heb uiteindelijk de klasse ZZ-zwaar bereikt, waarna ze verkocht is. Dus het was wel heel leuk dat ik dat mocht doen.”

Zover als leuk is

Ankie is nu opnieuw aan de weg aan het timmeren met haar eigen paarden. Haar eerste gefokte veulen, Mila (v. Quadroneur, brengt ze uit in de L1. “Mila heeft in 2022 een veulen gehad en die ben ik nu weer aan het oppakken. Deze zomer willen we kijken of we ons kunnen kwalificeren voor de Hippiade in de L1. Daarna wil ik stapjes omhoog gaan maken.”

“Ik wil zo ver komen als dat het voor ons beide samen leuk is. Ik denk dat het een heel talentvol paard is, dus ik denk dat we best ver kunnen komen.” Toch zet Ankie zich niet vast op het willen behalen van een bepaald niveau. Voor haar gaat het er echt om dat ze er beide plezier in hebben. “Ik vind het tevens heel belangrijk dat de paarden een fijn leven kunnen hebben naast de trainingen. Zo staan hier alle paarden hele dagen in een kudde in de wei en probeer ik ze gevarieerd te trainen.” 

Tijd nodig

Ook het tweede veulen van Donna, Omilio (v. Escamillo) is inmiddels onder het zadel. Hij is behoorlijk groot en heeft echt tijd nodig om zijn kracht en balans te kunnen vinden onder het zadel. “Voorlopig genieten we lekker met hem in het bos, misschien ga ik er wel een keer endurance mee starten. Maar uiteindelijk gaat ook hij de dressuursport in, hij heeft alleen nog een beetje meer tijd nodig.”

Ankie beleerd haar paarden zelf. “Vanaf dat ze twee zijn staan ze bij mij al in een individuele box en zijn ze veel in handen. Als ze drie en een half zijn maak ik ze zadelmak, en dan kijk ik wat ze aankunnen. Ik kijk per paard wat ze nodig hebben en daar pas ik mijn training op aan. Omilio is bijvoorbeeld weer een jaartje de wei op gegaan voor we verdere stappen hebben genomen onder het zadel. Mila heeft eerst een veulentje gekregen voor ze de sport in ging.”

Opfok

Ankie heeft ook het geluk dat ze op haar mooie locatie op de Veluwe genoeg ruimte heeft. Daarnaast kan Ankie ook de opfok op haar eigen locatie doen. Naast het opfokken van haar eigen paarden doet ze kleinschalig opfok voor paarden van derden. “Momenteel zijn we druk bezig om alle omheining wolfwerend te maken. Daar gaat nog wel tijd en een investering in zitten. Tot die tijd nemen we even geen nieuwe veulentjes aan.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.  

Foto: berbermphotography