Lilian Bakker: “Eventing is een taaie sport, waarbij alle puzzelstukjes op hun plek moeten vallen”

Goede basis

Lilian begon op haar zevende met het rijden van spring- en dressuurwedstrijden met haar pony’s. Ze maakte toen ze slechts elf jaar oud was al de overstap naar de paarden en is sinds haar veertiende serieus bezig met de eventing. “Toen ik jong was, namen mijn oom en tante mij een aantal keer mee naar een crossles. Hoewel ik er zelf direct weg van was, vonden mijn pony’s het iets minder leuk om te doen, waardoor ik het destijds niet actief heb opgepakt. Toen ik elf was, heb ik de overstap naar de paarden gemaakt en ben ik eerst verder gegaan in de dressuur- en springsport, zodat ik een goede basis kon aanleggen voor de eventing”, legt ze uit.

Onervaren

“Toen ik een jaar of veertien was, had ik voldoende ervaring opgedaan om een stapje verder te gaan. Ik liet de B-eventing achter me en ging verder in het L. Vanaf dat moment kwam ik erachter dat ik hier verder mee wilde. Inmiddels heb ik een aantal paarden, waarvan drie van mijzelf, in de sport lopen. Ik train voornamelijk jonge of groene paarden die nog geen ervaring hebben in de spring- of eventingsport. Zo begon ik twee jaar geleden heel spontaan te springen met het dressuurpaard van mijn moeder. Inmiddels heeft dat paard echt een talent voor de eventing ontwikkeld.”

“Mooi om samen die ontwikkeling door te maken”

“Wat ik het leukste vind om te doen, is jonge paarden opleiden. Ook als ze niet ver komen in de sport, is het leuk om die leerzame weg te bewandelen met ze. Het mooie aan deze sport, is de samenwerking die er nodig is tussen ruiter en paard. Je moet het paard het vertrouwen geven dat hij of zij over de hindernis heen kan, en het paard moet jou het vertrouwen geven dat jullie het kunnen. Je moet echt goed samenwerken om door zo’n intensieve cross heen te komen. Geen enkel paard wordt geboren als een eventingpaard, dus het is mooi om samen die ontwikkeling door te maken.”

Vertrouwen

Zo heeft Lilian nu een aantal ervaren én onervaren paarden in de sport lopen. “Ik heb een aantal paarden die wat meer ervaring hebben in de sport en dit al voor langere tijd doen. Het mooie aan die paarden is dat als je opstapt, je eigenlijk al het vertrouwen hebt dat het gaat lukken. De wat jongere paarden moeten hun weg nog vinden in de sport, maar het is leuk dat ik ze daarbij kan helpen doordat de oudere paarden mij zoveel vertrouwen geven. De kennis die ik met hun heb opgedaan, kan ik inzetten op de jonge paarden. Ervaring is iets dat je echt nodig hebt in de eventingsport.”

Twee toppaarden

“Een van mijn paarden, Ivy, een tienjarige merrie van Special Memories, heeft in de lange 2* gelopen. Helaas kreeg zij daarna een blessure. Gelukkig is ze daar tegen ieders verwachting in toch bovenop gekomen en kunnen we nu langzaam naar ons oude niveau toewerken. Met mijn andere paard Mymy, een negenjarige merrie van Kannan, start ik momenteel M-eventing, maar daarmee wil ik binnenkort ook richting het 2*-niveau gaan werken.”

Foto: Pieter Schipperus

Doorzettingsvermogen

“Ik ben enorm ambitieus en stel grote doelen, maar of ik die doelen ga kunnen behalen, hangt van veel verschillende factoren af. Dat heb ik de afgelopen jaren wel geleerd. De eventing is een taaie sport en alle puzzelstukjes moeten op hun plek vallen om iets te kunnen bereiken. Áls dat het geval is, hoop ik volgend jaar de overstap te maken naar het 3*-niveau en zou ik graag aan een young riders-wedstrijd mee willen doen. Ik doe mijn uiterste best om mijn paarden topfit te houden en probeer de trainingen goed te verdelen over de verschillende disciplines en conditietrainingen, zodat het ons hopelijk gaat lukken om de top te bereiken. Het belangrijkste is dat we als ruiters nooit opgeven. Als je doorzettingsvermogen toont, dan kom je er uiteindelijk wel”, sluit ze af.

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Pieter Schipperus