Anita Veldpaus: “Cijfers zeggen niet alles”

Anita heeft jarenlang ervaring met veel verschillende paarden en heeft daarom het recht om van mening te zijn dat het belangrijk is om te luisteren naar je paard. “Cijfers zeggen niet alles”, vertelt ze aan Hoefslag.

Anita zocht stad en land af voor Samba Hit. Ze kon zich inmiddels niet meer voorstellen dat haar toekomstpaard dichtbij zou staan, tot haar trainer Stijn Bruisten haar belde. “Hij zei dat hij een goed paard voor me had staan. Ik ben toen gaan kijken, maar was niet gelijk onder de indruk. Toch zadelde Stijn hem op en ik ben hem ontzettend dankbaar dat hij dat deed. Hij zag de match tussen ons en we schopten het uiteindelijk tot de inter 1.”

Opvolger

“Ik dacht dat ik nooit meer zo’n paard zou vinden als Sam, toen ik op zoek was naar een tweede paard. Maar Stijn bewees het tegendeel.” Via hem kwam ze 2,5 jaar geleden Kadance (v. Danone) tegen. “Geen spectaculaire beweger, maar een fijn te bewerken paard met zeer correcte gangen”, vertelt ze. Inmiddels zijn ze Z2 geklasseerd, maar dat ging niet zonder slag of stoot.

“Op een ochtend stond hij met zijn tanden langs de muur te schrapen” Anita dacht meteen aan maagzweren en belde de dierenarts. Die kon niets vinden, waarna ze een afspraak maakte in de kliniek voor een endoscopie. “Ik wilde vaststellen of het een maagzweer was, of niet. Vooraf werd er bloed afgenomen en toen ze met de uitslag terugkwamen zeiden ze: ‘Het is veel erger dan we dachten’. Ik schrok ik me helemaal dood. Ze vertelden me dat de waarden van zijn nieren bizar hoog waren. Zo hoog, dat het een wonder was dat Kadance uberhaupt nog op zijn benen stond. Ze vonden het uiteraard heel vreemd dat hij er nog super fit en fris bij stond.” Er werd vervolgens gecheckt of het apparaat niet defect was, omdat de uitslag haast onmogelijk leek. Niets bleek minder waar.

Nierdialyse

“Ze hadden nog nooit een paard gezien dat zulke hoge waarden overleefde. Ze adviseerden me dus om hem in te laten slapen. Ik belde mijn eigen dierenarts, die ongeveer hetzelfde verhaal had. Uiteindelijk was er één dierenarts op de kliniek die hem te jong en te fit vond om op te geven. Zij wilde hem een kans geven en stelde voor om hem drie dagen lang op de nierdialyse te zetten.” Dat is een dure ingreep, en de kans dat Kadance het zou overleven was klein. “Ik heb daarom gelijk met Stijn gebeld, omdat ik niet goed wist wat te doen. Hij kon zich niets bij deze slechte diagnose voorstellen en we besloten om toch de nierdialyse te doen.”

Na drie dagen belde de kliniek naar Anita. “De dialyse sloeg niet aan. Ze gingen er dus mee stoppen. Ik had dus de keuze: laat ik hem daar en neem ik afscheid? Of ik neem ik hem mee naar huis, omdat hij nog zo fit oogde? Ik zou thuis altijd nog afscheid van hem kunnen nemen. Ik heb wederom met Stijn overlegd. We besloten hem naar huis te halen. Stijn heeft toen meteen een afspraak voor ons gemaakt bij een holistisch arts.”

Holistisch arts

Normaal gesproken kan je daar niet zomaar terecht, maar voor Anita en Kadance werd een uitzondering gemaakt. “Na alle ellende gingen we dus weer opnieuw op pad. Ik vroeg me toen oprecht af waar ik mee bezig was. De holistisch arts heeft Kadance helemaal nagekeken en zei: ‘Dit paard heeft helemaal geen nierfalen of iets wat daarop lijkt’. Ze vervolgde stellig: ‘Die krijgen we er gewoon bovenop hoor’. Ze dacht dat hij bijvoorbeeld verontreinigd drinkwater heeft gehad, waardoor zijn nieren een flinke optater hebben gekregen.”

Anita was verbaasd. “Meestal vertellen artsen hun prognose voorzichtiger, dat ze gaan ‘proberen’ hem er bovenop te krijgen bijvoorbeeld. We keerden huiswaarts met druppeltjes, die ik hem thuis toediende.” Na een week werden de nierwaarden opnieuw gemeten. “Ze waren toen al flink gedaald, maar nog wel buiten de range van wat het moet zijn. Een week later waren zijn waarden weer helemaal goed.”

Groot wonder

Anita belde naar de kliniek, om hen op de hoogte te brengen van de situatie. ‘Ze vonden het een groot wonder, dat hij weer helemaal de oude was. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Bovendien was het een wijze les voor iedereen. Cijfers horen dus niet altijd de doorslag te geven, het is ook belangrijk om naar je gevoel te luisteren. Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.”

Het was een ontzettend heftige periode voor Anita met grote ups en downs. “Maar ik heb er veel over gepraat, met dierenartsen én tijdens mijn werk in het ziekenhuis. In de periode dat Kadance aan de nierdialyse stond was ik namelijk bezig met het aanschaffen van een dialyse voor op de Intensive Care. Ik nam mijn werk mee naar huis en andersom, maar ik ben ontzettend blij dat Kadance er bovenop is gekomen.”

Brabants kampioenschap

Anita en Kadance zouden in de periode dat Kadance in de kliniek stond, het Brabants Kampioenschap in Deurne rijden. Door de coronapandemie werd dat twee maanden uitgesteld. Ondertussen verbeterde Kadance en toen zijn waarden weer goed waren, kregen ze volledig groen licht. “Ik mocht hem als gezond paard beschouwen. Dat betekende dat ik het werk weer op mocht pakken en daardoor reden we dat kampioenschap alsnog. Alle belangrijke mensen in mijn leven waren daar aanwezig. Het was heel emotioneel.”

Inmiddels starten de twee Z2 en ze trainen voor de subtop. “Hij heeft veel talent. Ik hoop dat we een mooie toekomst tegemoet gaan en dat we nog een heel eind kunnen komen”, sluit ze af.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan