Yana van der Gragt: “Soms moet je je doelen opzij zetten om door te kunnen groeien”

Eerlijke kans

Yana en Roxy vormen nu zes jaar lang een combinatie. “Mijn moeder, zus en ik hadden voorheen een draver. Toen die met pensioen ging, gingen we samen op zoek naar een nieuw paard waarmee we weer lekker aan de slag konden. Zo kwamen we via een handelsstal bij een Iers sportpaard terecht. Alleen bleek dat uiteindelijk geen goede match te zijn.”

“Dat paard had gedragsproblemen en was eigenlijk te gevaarlijk voor mij als twaalfjarig meisje. We besloten de handelaar te benaderen en het paard terug te brengen, maar dat betekende wel dat we een ander paard mee naar huis moesten nemen, omdat er eigenlijk geen plek meer was voor een paard dat teruggebracht werd.”

“Zo besloten we Roxy mee naar huis te nemen. We hadden eigenlijk geen keuze, maar besloten haar toch een eerlijke kans te geven”, vertelt ze.

Hart van goud

“Roxy was pas net in Nederland en was echt nog overdonderd van haar reis vanuit Engeland. We hebben haar even de tijd gegeven om te wennen en zijn daarna begonnen met wandelen, grondwerk, longeren en uiteindelijk ook rijden. Al snel merkte ik dat ze echt een hart van goud heeft.”

“Ze is aanhankelijk en houdt van aandacht, maar heeft ook een eigenwijs en scherp randje. Maar daar kan ik stiekem alleen maar om lachen. We kochten haar met de intentie om recreatief aan de slag te gaan en voornamelijk veel buiten te rijden. Ik was twaalf toen ze bij ons kwam, dus ik zag haar echt als een pony om verder mee op te groeien.”

Foto: Georgina Unij Photography

Springsport

Toch maakte de combinatie uiteindelijk de overstap naar de wedstrijdsport. “Ik was vroeger op de manege altijd al heel fanatiek in de springwedstrijden, dus toen ik erachter kwam dat Roxy talent heeft voor het springen, besloot ik het eens een kans te geven en wat lessen te gaan volgen. Naar aanleiding daarvan zijn we vorig jaar voor het eerst op oefenparcours geweest en heb ik daarna direct een startpas aangevraagd.”

“Ik dacht dat het niets voor mij was”

Aangezien de amazone vanaf dit jaar bij de paarden moet starten, besloot ze Roxy ook eens in de dressuursport uit te brengen, met de intentie om daarna weer verder te kunnen groeien in de springsport. “Ik dacht dat dressuurwedstrijden rijden niets voor mij was, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het stiekem toch wel leuk vind.”

“We hebben pas twee wedstrijden gereden en moeten daar echt nog onze weg in vinden, maar ik heb gelukkig wel het idee dat we vooruit gaan. Roxy kijkt vrijwel nergens vreemd van op en áls ze iets spannend vindt, dan herpakt ze zich weer snel. Daardoor hebben we er beiden een goede ervaring aan hebben overgehouden.”

“Soms moet je je doelen opzij zetten”

“Als ik terugkijk op de afgelopen jaren, ben ik mij enorm bewust van de groei die we samen hebben doorgemaakt. Toen we een combinatie werden waren we allebei nog ontzettend jong en onervaren. Ik heb geleerd dat het niet vanzelfsprekend is om altijd goed te presteren. Soms moet je je doel even opzij zetten, geduld hebben en niet resultaatgericht trainen om door te kunnen groeien.”

“Ik heb aardig wat tijd besteed aan het zoeken van oplossingen voor onze ‘problemen’, voornamelijk door middel van grondwerk, aandacht en liefde, en dat werpt nu zijn vruchten af. Ik hoop uiteindelijk door te kunnen groeien in de springsport, maar nu we de smaak langzaam te pakken krijgen in de dressuur lijkt het me ook leuk om daar rustig in verder te gaan. Dit kunnen we mooi afwisselen met buitenritten in het bos of op het strand, want dat vinden we beide het allerleukste om te doen”, sluit ze af.

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan 

Foto’s: Privébezit / Georgina Unij Photography