Cheyenne de Bruyn: “Ze blijft mijn beste vriendinnetje, wat er ook gebeurt”

Op slag verliefd

Na een lastige periode ging Cheyenne veertien jaar geleden op zoek naar een nieuw paard. “Ik was destijds twaalf jaar oud en had net mijn pony laten inslapen en mijn nieuwe paard teruggebracht, omdat hij vanwege gezondheidsproblemen niet bereden mocht worden”, steekt ze van wal. “Desondanks zijn we na deze rotperiode toch op zoek gegaan naar een nieuw paard. En dat vond ik in Bustina M. Toen mijn ouders en ik door de loopstal liepen van de fokker waarbij we op stal stonden, viel mijn blik direct op haar. Ik kan me nog herinneren dat ze geboren werd, dus toen ik haar daar drie jaar later weer zag, wist ik eigenlijk direct dat ik haar wilde hebben. Het moest gewoon zo zijn.”

Jong en onervaren

Cheyenne heeft de merrie daarna zelf zadelmak gemaakt en opgeleid. “Hoewel zij het eerste paard was dat ik zelf zadelmak maakte, ging het super simpel. Ze was ontzettend braaf, geduldig en meewerkend. Ondanks het feit dat we beiden nog erg jong en onervaren waren, lukte het ons met de hulp van wat mensen om ons heen heel erg goed. Daarna kwam wel een lastigere periode waarin ze mij heel erg uittestte, maar ze is nooit gemeen geweest. Ze zocht gewoon de grenzen op.” 

Blessure

Cheyenne heeft de merrie uiteindelijk in de L2-dressuur uitgebracht en enkele oefenwedstrijden met haar gereden op 1.20m-niveau. “Ze is altijd heel leergierig geweest, waardoor ze nieuwe dingen goed oppakte. Zo sprong ze bijvoorbeeld makkelijk een parcours van 1.40m, maar wel alleen als ze daar zelf zin in had”, lacht ze. “Ze heeft negen jaar geleden helaas een peesblessure gekregen, waardoor we een tijdje uit de sport lagen. Na het revalideren heb ik haar weer heel rustig kunnen oppakken, maar we zijn nooit terug de sport in gegaan.”

Pech

Ook in de jaren daarna volgde veel pech. “We hebben haar drie jaar geleden laten dekken, maar helaas werd haar veulen vijf weken te vroeg en dood geboren. Dat was voor ons een harde klap. Het jaar erna heeft ze het vruchtje na vier maanden verworpen en daarna volgde nóg een peesblessure. Daarvan is ze gelukkig ook goed hersteld, maar het was wel een vervelende tijd.”

Plezier maken en genieten

“We rijden momenteel gewoon thuis wat oefeningen tot en met het Z en gaan lekker veel het bos in. Het is echt een kwestie van plezier maken en genieten. Ze hoeft van mij niet meer terug de sport in. We hebben zo veel meegemaakt en hoewel we geen wedstrijden meer kunnen rijden, is en blijft ze mijn allerbeste vriendinnetje. Ze hoeft echt nooit meer weg.”

“Daar wil ik voor gaan”

Met haar andere paard, Hiphop M, start Cheyenne momenteel in het Z1. “Zij is Bustina’s beste maatje. Door corona hebben de wedstrijden op een lager pitje gestaan, maar ik hoop haar uiteindelijk tot in de Grand Prix uit te brengen. Dat is mijn ultieme droom, dus daar wil ik volledig voor gaan!”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto: Kimberly Duchateau