Dreamteam DSV-viertal Nederlands kampioen: “Een hele mooie uitdaging om zoiets als groep te doen!”

Ongeluk

Nadat Marian acht jaar geleden drie ruggenwervels en haar pols brak in een ongeluk met een paard en de nodige operaties heeft moeten ondergaan, ging ze in 2015 toch weer op zoek naar een eigen paard. “Toen ik hersteld was van de operaties, wilde ik toch weer graag een paard. Ik reed daarvoor al mee in viertallen, dus ik zocht een paard dat daar geschikt voor was en waarmee ik ook gewoon recreatief kon rijden. Jolanda de Nekker reed Durk destijds voor zijn toenmalige eigenaar en ik ben via Joyce Haaijer bij hen terecht gekomen. Ik vond het best spannend om voor het eerst weer op te stappen na al die tijd. Hoewel ik enige uitval heb in mijn linkerbeen, was Durk ontzettend braaf, maar wel voorwaarts. In april 2015 kwam hij bij mij op stal. Het rijden ging zo goed dat we in dat zelfde jaar al ons eerste NK reden”, vertelt ze.

“Ik vond het in het begin best eng”

Hoewel Durk eigenlijk bedoeld was als recreatiepaard, rijdt de combinatie momenteel mee in de Z1-dressuur en maken ze zich klaar om verder door te stromen. “Ik heb zelf nog nooit op dit niveau gereden, dus ik vond het best moeilijk om bijvoorbeeld de wissels aan te leren. Ik hoop dit winterseizoen nog de overstap te kunnen maken naar het Z2, want hij doet het de laatste tijd ontzettend goed. Hij is heel koel in zijn hoofd, maar kon voorheen wel eens licht ontploffen als hij iets spannend vond. In het begin vond ik dat best eng door het ongeluk dat ik gehad heb, maar inmiddels ken ik hem natuurlijk beter en kunnen we daar beide goed mee omgaan, ook als hij wat heter wordt. We zijn nu goed op elkaar ingespeeld, dus het wegspringen dat hij vroeger wel eens deed, komt nu bijna niet meer voor.”

Tegenslagen

In 2016 zijn Marian en Durk begonnen met het rijden in een viertal. “Ik reed met mijn hengst voorheen al in een viertal, dus voor mij was het niet nieuw. In 2018 werden Durk en ik voor het eerst Nederlands Kampioen bij de Friezen met het M-viertal waarin we toen meereden. In 2019 kreeg ik weer een heel stom ongelukje, waarbij in mijn nekwervel brak. Ik had toen gelukkig mijn airvest aan. Toen dat genezen was, ben ik weer opgestapt, maar toen kwam corona en konden we minder trainen met de groep. Vorig jaar waren er geen kampioenschappen voor viertallen, dus dit jaar konden we eindelijk weer aan de slag!”, vertelt ze enthousiast. 

“We blijven zoeken naar oplossingen”

“We hebben een ontzettend leuk viertal. Milou Joosen, Anke Jonkers, Marielle Willems, Denise Klap en ik vormen de amazones. Ruud Maas is onze commandant. We hebben redelijk wat tegenslagen gehad op de weg naar dit NK. Zo werd er een paard verkocht, kreeg iemand ernstige klachten door corona, werd er iemand zwanger en hadden we twee weken voor het kampioenschap nog even snel een ruiterwissel. We hebben het als team zijnde best voor onze kiezen gehad, maar dat maakt het eigenlijk nog leuker dat het ons uiteindelijk toch gelukt is om van start te gaan. Ons sterkste punt als groep zijnde is dat we altijd zijn blijven zoeken naar oplossingen.”

Teamsport

“Doordat je in een team rijdt, ben je ongelooflijk afhankelijk van elkaar. Daarom zorgen we er ook altijd voor dat we een reserve amazone en paard hebben. Zonder die vijfde combinatie, ben je met z’n vieren eigenlijk té afhankelijk. Je doet het als groep en hebt alles aan elkaar te danken, ook als die vijfde combinatie uiteindelijk naast de ring staat. We hebben in de aanloop naar het kampioenschap iedere week mogen trainen op de locatie van Kim Noordijk, waar we haar heel dankbaar voor zijn!”

Aanpassingsvermogen 

“Het leuke, maar ook moeilijke aan afdelingsdressuur is dat je met mensen en dieren te maken hebt die allemaal nét iets anders rijden en lopen. Om het geheel zo mooi mogelijk uit te laten zien, moet je dus heel veel rekening met elkaar houden en goed kunnen schakelen. Je bent zo sterk als de zwakste schakel van de groep en moet je dus heel goed kunnen aanpassen, ook als het niveau van een ander net iets hoger of lager ligt. Je moet daarin als groep een mooie middenweg zien te vinden, en ik denk dat dat een hele mooie uitdaging is, waar je ook als individuele combinatie beter van wordt.”

“Echt ontzettend blij!”

“Eigenlijk zou Denise dit kampioenschap mee gaan als reserve, maar omdat Marielle’s paard op de dag van het kampioenschap niet helemaal fit voelde, hebben we besloten om hen om te wisselen. Durk en ik rijden altijd voorop, omdat hij heel koel is en graag het voortouw neemt. Ondanks de heftige weersomstandigheden, konden we een bijna feilloze proef neerzetten. Er zaten natuurlijk wel wat kleine foutjes en haperingen in, maar voor ons gevoel ging het beter het beter dan verwacht! We scoorden 70,83% en stonden overall vier procent los van de nummer twee. Er gingen meer dingen goed dan fout, dus wij waren echt ontzettend blij!”

Hippiade-droom

Dreamteam DSV had als doel om ooit het NK Friezen te winnen met haar viertal. Nu dat gelukt is, hebben ze het volgende doel al voor ogen; hoog eindigen op de Hippiade. “Ik zou het zelf heel gaaf vinden om een Z-viertal te worden, dus ik hoop dat de andere meiden daar ook zo over denken”, lacht ze. “Daarnaast lijkt het ons heel gaaf om op de Hippiade te mogen schitteren. Het is natuurlijk wel een uitdaging om het met vier Friezen tegen vier KWPN’ers op te nemen die misschien wat ruimer bewegen en meer ‘swung’ hebben. Gelukkig staat voor ons allen plezier hebben voorop en hebben wij een heel leuk team en goede commandant die ons ‘kakelende kippen’ goed in toom weet te houden waar nodig!”, sluit ze lachend af.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto: Ingrid Truijens