Zajenn Gorissen en Duncan
Zajenn Gorissen en Duncan Foto: Anouk Conraads Fotografie

Zajenn Gorissen midden in NK-proef uitgebeld om gesloten hekje: “Jammer dat het zo heeft moeten gaan”

Dressuur

Zajenn Gorissen en haar vierjarige Duncan hebben een bewogen Nederlands Kampioenschap achter de rug. Waar Zajenn, na een val van haar pony op de ochtend van de proef, vol vertrouwen de ring in ging voor haar eerste grote kampioenschap, werd ze midden in de proef uitgebeld. De reden? Het gesloten hekje bij A.

“Heel fijn om mee te werken”

De vierjarige Duncan is nu ongeveer een jaar zadelmak en een half jaar bij Zajenn onder het zadel. “Ik reed hem eerst voor zijn vorige eigenaren, maar sinds kort is hij ook echt van mij. Ik heb hem met de hulp van mijn trainster Mascha van Es zelf opgeleid, dus ik vond het heel leuk om in zijn eerste wedstrijdseizoen al meteen naar het NK te mogen. Het is een hele fijne pony om mee te werken en hij heeft nog nooit een stap verkeerd gezet”, vertelt ze. 

Onervaren

Ondanks het feit dat de pony nog erg onervaren is, liep hij in Ermelo rond alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “We zijn de avond voordat we moesten starten al in Ermelo aangekomen, omdat we heel ver moesten rijden. Duncan was super relaxt, keek nergens naar en pakte alles heel goed op.”

Val

“De ochtend erna merkte ik wel dat hij toch wat fris was van alle nieuwe indrukken, maar ik kon nog steeds gewoon opstappen en wegrijden. Bij het baanverkennen zelf kwamen mijn spanning en zijn frisheid samen, waardoor hij heel even ontplofte en ik eraf viel. Ik kon gelukkig zo weer opstappen en verder rijden. Duncan was meteen weer relaxt en vond alles eigenlijk wel prima!”

“Het voelde heel goed aan”

De combinatie begon vol goede moed aan haar eerste Kampioenschapsproef in de B-D/E. “Duncan heeft nog wel eens last van verlatingsangst, dus hij voelde zich wat alleen in de ring, maar liep verder overal heel gemakkelijk langs. Toen onze focus eenmaal echt bij de proef lag, ging het super goed. We hadden een foutje in de galop, maar verder mocht ik echt niet klagen. Alle knopjes die we nodig hadden, zaten erop en de proef voelde heel goed aan!”

Uitgebeld

“Midden in mijn proef liep er een ringmeester naar het juryhokje toe. In eerste instantie dacht ik dat hij gewoon de protocollen ging ophalen, maar ik vond het al raar dat hij dat midden in een proef zou doen. Hij belde mij uit, waarna ik natuurlijk in de war was. Ik dacht dat er misschien iets mis was of dat ik de verkeerde proef reed. Uiteindelijk bleek het aan het hekje bij A te liggen. Die hadden wij, na eerder die ochtend toestemming te hebben gekregen van een andere ringmeester, net zoals veel andere combinaties dichtgemaakt, zodat we in een volledig dichte ring konden rijden.”

Goede ervaring

“Toen deze man zo enorm uit de slof schoot, kwam ook de jury naar buiten. Zij zagen het probleem eigenlijk niet en vonden het niet erg dat het hekje dicht was. Uiteindelijk werd het natuurlijk een hele happening, omdat ook het publiek zich erin ging mengen. Toen de rust weer was wedergekeerd, mocht ik van de jury gewoon verder rijden, maar mijn concentratie was natuurlijk zo goed als weg. Duncan snapte helemaal niet wat er aan de hand was, dus ook hij was niet meer zo goed bij de les. Normaal loopt hij braaf zijn rondje, wordt hij beloond en mag hij de ring uit, maar nu moest hij opeens verder. Het is jammer dat zoiets gebeurt bij een jonge pony, want het is juist heel belangrijk om ze een goede ervaring te geven. Helemaal op zo’n groot kampioenschap.”

Tevreden

“Dit mag gewoon niet nog een keer gebeuren, want het is ontzettend zonde. Wij zijn geen professionals en kennen natuurlijk niet alle regels, dus het is jammer dat ik nu de dupe ben geworden van de slechte communicatie tussen KNHS-stewards onderling. Daarnaast is het erg vervelend dat iemand hier zo fel op reageerde. Het was tenslotte een wedstrijd voor pony’s en jonge kinderen en niemand deed dit met kwade bedoelingen. Dat het hekje niet dicht mocht, is nu duidelijk, maar het is gewoon jammer dat het zo heeft moeten gaan en dat het ten koste is gegaan van mijn eerste NK. Ik zal dit NK in ieder geval niet snel vergeten”, lacht Zajenn. 

Genoten

Desondanks kijkt Zajenn heel tevreden terug op haar proef. “Ik was nog steeds heel blij met mijn proef. Duncan liep heel fijn en bleef goed bij me. Het is alleen jammer dat zoiets net nu moest gebeuren. We hebben hier heel lang en heel hard voor gewerkt, en het is een hele eer om op het NK te mogen rijden, dus het is jammer dat het dan niet gaat zoals je hoopt. Ik kijk wel heel positief terug op het NK. Ik heb er enorm van genoten. Alles ging goed, Duncan heeft zich geweldig gedragen en de sfeer was, buiten dat gedeelte in mijn proef om, super goed”, sluit ze af. 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.