Gioia Lub en haar Mackenzie Texel
Gioia Lub en haar Mackenzie Texel Foto: Privébezit

Gioia Lub stalruiter bij Helgstrand Dressage: “Wat een fijne werkomgeving”

Dressuur

Sinds een paar weken is Gioia Lub werkzaam als stalruiter bij het welbekende Deense Helgstrand Dressage. Voor De Hoefslag schreef ze een korte samenvatting van het hele proces dat ze heeft moeten doorlopen en haar eerste indrukken bij aankomst.

Binnen de Helgstrand Bubbel

Al piekerend hoe ik na het behalen van mijn middelbare school-diploma, tijdens mijn geplande tussenjaar, mijn ruiter ambities het beste een flinke boost kon geven, dwaalde mijn oog naar de vacature van ‘ruiter’ bij Helgstrand Denemarken. ‘Ambitieus, maar het proberen waard’, bedacht ik me. Dus klom ik in de pen en stuurde ik na wat schrijven-schrappen-schrijven-schrappen, mijn sollicitatie uit. 

Drie zenuwslopende weken later zat ik aan tafel in Denemarken voor een sollicitatiegesprek en twee testrijdagen. Naast de prachtige en efficiënt ingerichte complexen viel direct de toegankelijke, vriendelijke en internationale bedrijfscultuur op. Ongeacht de hiërarchische posities ontving ik een spontaan welkom, een vrolijke lach, een kort gesprek… wat een fijne werkomgeving. Duidelijk werd ook benadrukt dat teamspirit een belangrijke factor speelt binnen het succes van de organisatie. 

Naast een gesprek en een uitgebreide rondleiding op de drie locaties en de jonge paardenvelden, heb ik mogen voorrijden. De paarden waren van verschillende leeftijden, niveaus en kalibers, maar blonken allen uit in superieure kwaliteit. Na de tweede dag voorrijden kwam het verlossende woord: “Ik mocht mezelf betitelen als ‘Helgstrand rider’.

Weer drie weken later; maandag 1 augustus werd mijn eerste werkdag. De ochtenden beginnen vroeg, om kwart over 6 rol ik uit bed om om 7 uur te starten met werk. Mijn hoofdtaak bestaat uit het maken van trainingsschema’s voor de aan mij toegewezen paarden en de uitvoer hiervan tezamen met een groom. Daarnaast zijn er tal van teamtaken die gezamenlijk worden uitgevoerd, zoals de dagelijkse controle van de opfokgroepen, het omweiden van de groepen en waar nodig elkaar helpen met de paarden. Rond 9 uur ontbijten we met het team en tussen de middag is er dagelijks voor de hele organisatie een uitgebreid warm lunchbuffet in de kantine van Helgstrand Dressage. Dit blijkt een perfect moment om elkaar beter te leren kennen, want met tegen de 120 personeelsleden verspreid over de drie verschillende locaties is dit geen vanzelfsprekendheid. 

Mijn eigen paard Mackenzie Texel kon meeverhuizen en voelde zich vlot thuis in zijn ruime lichte, diervriendelijke box. Evenals de circa 700 Helgstrand paarden hebben de paarden van het personeel beschikking over gras- of zandpaddocks. Naast stapmolens en longeercirkels zijn er binnen- en buitenrijbanen, een bos en velden waar gereden kan worden. Per week kan er gebruik worden gemaakt van één dressuur- en één springles. Ik ga zeker gebruik maken van de dressuurlessen en misschien in de toekomst nog wel van de springlessen.

Ook met mijn eigen huisvesting viel ik met mijn neus in de boter. Tezamen met twee leuke huisgenoten deel ik de gezellige woning naast de hoofdwoning. Dit betekent niet alleen een luxueuze woning voorzien van alle gemakken met uitzicht op het park als achtertuin, maar ook de afstand tot mijn eigen paard blijft daarmee beperkt tot slechts het oversteken van de weg. 

Mijn doelstellingen voor het tussenjaar, werken in een internationale omgeving, mijn Engelse taal verbeteren, ervaring opdoen binnen een organisatorisch professionele omgeving, mijn zelfstandigheid doorontwikkelen en mijn ruiterkwaliteiten en vaardigheden een flinke boost geven, zijn redelijk ambitieus, maar met de functie van ruiter binnen Helgstrand zal ik hiermee een behoorlijk eind gaan komen.

Voor nu leef ik mijn Helgstrand Bubbel. Of dit tijdens de donkere Deense maanden, wanneer de zon opkomt rond half 9 en ondergaat om 4 uur, onveranderd zal zijn, is afwachten. Of mijn toekomst beperkt zal blijven tot een tussenjaar of dat de vele mogelijkheden binnen het Equestrian Walhalla (om maar in het Deens erfgoed te blijven) van de Global Equestrian Group voor beide zijden meer te bieden gaat hebben? We zullen het gaan zien. Eén ding is zeker; een beter plek voor ontplooiing zal lastig te vinden zijn. In de tussentijd geniet ik met volle teugen van deze prachtige ervaring.

Tekst: Gioia Lub

Foto: Privébezit