Ron Smeets jureerde afgelopen weekend bij Springflowers Stables in Hulten de Bijzondere Rassenwedstrijd. Lusitano’s, Arabieren, Appaloosa’s, Haflingers en alles wat anders was, draafde er rond. Smeets wilde zijn juryblik verbreden en klom in de juryauto. Maar bij de vraag of dit nu écht anders jureren was, schudt hij overtuigd zijn hoofd.
“Het paard is misschien anders, maar de jurering is hetzelfde. Dat kán ook niet anders als je het Skala aanhoudt. De aandacht voor de takt, ontspanning en aanleuning geldt voor ieder paard.” Smeets is getraind in deze uniforme bril tijdens zijn jurycursus. Hij vertelt: “Ze hamerden continue op het Skala. En we hebben een pluriform gezelschap paarden in de baan gehad om te beoordelen. Je moet net zolang in getraind worden in objectiviteit, totdat je ervan droomt. Dat maakt de dressuur als jurysport rechtvaardig.”
Op deze wedstrijd jureerde hij de klassen B t/m L2. Wordt deze rechtlijnigheid anders naarmate de klasses hoger worden? Smeets nuanceert: “In theorie niet, maar in de hogere klassen speelt de schwung en verzameling natuurlijk ook een rol. Daar moet je reëel in blijven. Als je komt om te winnen, dan maak je het voor jezelf niet makkelijk. Maar je kan wél gewoon meedoen voor een correcte beoordeling en promotie. Ik heb dat zelf ervaren in de ring. Ik reed met een heel klassiek uitziende KWPN’er waar je echt van moest houden. Een jury gaf een keer aan dat hij mijn paard nooit zelf zou kopen, maar hij me op correctheid gewoon mijn punten gaf. Daar kan ik wat mee, dan is er respect. Ik heb nooit gewonnen bij hem, maar wel kunnen meerijden tot in de Grand Prix. En hij heeft me altijd fair gepunt.”
Smeets wil zich ontwikkelen als jurylid en op termijn ook de hogere klassen gaan doen. “Ik wil mijn blik zo allround mogelijk maken. Het perspectief van de jury verdiept me ook weer als ruiter en trainer.” sluit Ron af.