1 uur geleden
Dressuur
Jessy Tewis rijdt springpaarden die vrijwel allemaal uit de eigen fokkerij van haar opa Jan van Kooten in Montfoort komen. Met acht tot tien paarden in de sport en jaarlijks tien tot vijftien veulens draait de familiestal op wat er zelf geboren wordt. Na de verkoop van haar beste paard, waarmee ze het WK in Lanaken reed, bouwt ze nu opnieuw op met jonge paarden.
Haar vader Reinie Tewis heeft een hengstenhouderij in Drenthe. Op haar vijfde verhuisde Jessy naar Montfoort, waar haar opa al een koeien- en paardenstal had. “Ik ben eigenlijk in een stal geboren en toen weer naar een stal verhuisd. Ik weet dus niet beter dan dat ik tussen de paarden sta”, vertelt Jessy.
Eigen fok
De sportstal runt Jessy samen met haar moeder (Sjoukje van Kooten), haar zusje (Amy Tewis) heeft een eigen hengstenhouderij. “Het is wel één familiebedrijf want mijn broertje Bram rijdt zelf niet maar kan wel alles wat er moet gebeuren in de stal en daar om heen. We kopen eigenlijk zelden paarden aan voor de sport. Ze worden hier geboren en dan kijken we wat goed genoeg is om zelf te houden, wat leuk genoeg is om te verkopen en wat niks is. Het is voornamelijk maken van wat je hebt.” Jessy traint bij Nathalie van der Meij en zij me helpt haar het springen van de paarden.
Merries die goed genoeg zijn en niet meer in de sport lopen, blijven vaak als fokmerrie op stal. “We krijgen meestal rond de tien, vijftien veulens per jaar, dus het rouleert lekker door.”
Opnieuw opbouwen
Haar beste paard Nielson Gun ( Joint Venture x Sam R]) was van een eigen hengst en werd als veulen op de veiling gekocht als “grapje” omdat m’n moeder het zielig vond dat er niemand er op bood. “Ik heb hem vanaf zijn derde gereden. Als zesjarige heb ik met hem het WK in Lanaken gereden, dat was een groot doel. En een paar maanden geleden reed ik mijn eerste ranking met hem wat ook een groot doel was. Dat hij nu verkocht is, was wel het hoogtepunt van een jaren plan, maar het is altijd dubbel.”
“Ik heb nu vooral heel veel jonge paarden, dus ik zit een beetje in een gat. Ik hoop dat zij een goede opleiding krijgen door mij en dat ik de komende jaren nog een keer met een paard naar Lanaken kan.”
Daarnaast is er een zevenjarige, Tibery van HD (Lector van de Bisschop x I’m Special de Muze ) die Jessy samen met een mede-eigenaar heeft. “Die was eigenlijk heel speciaal. Daar kon niemand echt op rijden en toen hebben wij hem op stal gekregen om te kijken of het ging werken. Nu heb ik hem nog steeds en ik kan echt lezen en schrijven met hem, voor mij doet die alles en gaat die door het vuur.” Zolang ik hem nog heb en hij niet verkocht is hoopt ze binnen twee jaar een keer een 2* Grote Prijs te rijden.
Voor opa
Na haar hbo-opleiding aan de Johan Cruyff Academy wilde Jessy werk en paarden combineren, maar het liep anders. “We hadden steeds zoveel paarden die op concoursen uitgebracht moeten worden dus het kwam grotendeels op mij aan. Mijn opa is heel ziek, hij heeft zwaar Parkinson. Dit is voor hem nog iets heel moois in het leven. Zolang hij hier nog van kan genieten, blijf ik dit sowieso doen. Als hij ooit wegvalt, wordt het anders en wie weet komt dat diploma dan nog van pas. Dat dit er allemaal is, komt echt door mijn opa en oma.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan