Shelley van Oostende: “Z met eigen gefokt paard is mijn droom”

Toch ging het allemaal niet zo vanzelfsprekend als dat het nu lijkt. “Ik kocht de moeder S. Gila als vijfjarige bij een handelaar. Ik dacht ‘Dat is leuk, ik kan dat’. Ik voelde me heel volwassen op mijn achttiende”, laat Shelley weten. “Daarnaast had mijn zus al een paard, maar die verhuisde naar haar thuis en stond daar alleen. Daar kon mijn paard dus bij staan, dan waren ze met zijn tweeën.”

Niet met sport bezig

S. Gila was bij zijn vorige eigenaar fokmerrie. “Ik was een hobby amazone, voor mij maakte het niet veel uit waarom de vorige eigenaar haar verkocht.” Shelley ging met haar aan de slag. “Ze was graatmager en zag er onwijs zielig uit. Ze groeide uit tot een knap, lief en vriendelijk paard, maar wel heel moeilijk onder het zadel. Dat was voor mij ook nog niet zo erg, als ze zo vriendelijk in de omgang is neem je haar moeilijke eigenschappen voor lief. Ik had weinig ambities of sportplannen, ik wilde gewoon lekker rijden met mijn eigen paard.”

Later besloot Shelley toch of ze er een veulen uit kon fokken. “Mijn zus had met haar eigen paard wat wedstrijden gereden en deed dat later met S. Gila ook. Ik zei toen ‘Als ik een veulen met haar kan fokken waar ik een klik mee heb, dan wil ik er dressuurwedstrijden mee gaan rijden’. Dat gebeurde, maar niet zonder slag of stoot. We kwamen er namelijk achter dat S. Gila drager is van een gen waardoor ze grote kans heeft op een tweeling. Dat is waarschijnlijk de reden geweest dat ze twee doodgeboren veulens heeft gehad.”

Kamila Gila

Bij Shelley kreeg S. Gila vier nakomelingen. “Eén daarvan is Kamila Gila. Daar had ik een hele leuke klik mee en die heb ik dus gehouden. S. Gila is later verkocht, het lukte me niet om haar onder het zadel fijn voor elkaar te krijgen. Zoveel ervaring had ik natuurlijk nog helemaal niet opgedaan voordat ik haar kocht.”

Inmiddels is Shelley al tien jaar samen met Kamila Gila. “Ook net zo’n lieverd en leukerd als S. Gila, maar het is natuurlijk best een uitdaging om een paard zadelmak te maken en verder op te leiden als je dat nog nooit hebt gedaan! Mijn paard is liever lui dan moe, ze heeft vanuit zichzelf totaal geen ‘go’. Best lastig en het heeft me veel tranen gekost, maar uiteindelijk ging het de goede kant op vanaf het moment dat ik me erbij neerlegde dat ze nu eenmaal zo is. Je moet natuurlijk omgaan met de tekortkomingen van je paard, je kunt hem niet helemaal veranderen.”

“Nooit gedacht”

Sindsdien gaat het de goede kant op. De twee hebben meerdere winstpunten in het M2. “Ik had nooit gedacht dat we überhaupt zover zouden komen! Ik weet nog dat ik met haar met wedstrijden begon en dat ik dacht ‘Ik kan dit helemaal niet!’. Dat denk ik soms nog steeds hoor, het is goed om af en toe achterom te kijken en stil te staan bij wat je toch al samen bereikt hebt.”

Shelley haar doel? “Naar het Z met mijn eigen gefokte merrie. Tegelijkertijd kan ik me er soms wel aan irriteren als mensen zeggen dat ‘elk paard het Z aankan’. Dat is in mijn ogen écht niet waar. Als ik kijk hoe lastig en moeilijk onze weg is geweest, dan vind ik niet dat je kan zeggen dat elk paard het aankan. Daarnaast vind ik dat je pas kan zeggen dat je Z hebt gereden als je ook een winstpunt hebt in die klasse, daar is ook niet iedereen het mee eens haha.”

“Maar goed, ik ben blij met hoe het nu gaat. Dat ik heb leren omgaan met de tekortkomingen van mijn paard en dat we er samen plezier in hebben. De rest komt vanzelf, of niet. Dat is ook goed, dan blijven we lekker terugkijken op de bijzondere weg die we samen al afgelegd hebben.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Privebezit