Mariska Lüth: “Alles eruit halen wat erin zit”
26 juni 2025, 11:00
Dressuur
Mariska Lüth (35) rijdt vanaf kleins af aan paard, ondanks dat haar ouders niets met paarden hebben, is zij er dol op. Achttien jaar geleden kocht ze haar eerst eigen paard, die nog steeds bij haar is. De paardenfamilie is door de jaren heen een stuk gegroeid en ook Mariska’s dochter heeft het paardenvirus flink te pakken.
“Ik was zeven toen ik graag wilde paardrijden, ik kreeg daarom een tienrittenkaart cadeau. Toen deze lessen op waren, was ik zo verkocht dat ik nooit meer ben gestopt. Op mijn achttiende kreeg ik de mogelijkheid om een eigen paard te kopen en zij is nooit meer weggegaan.”
Niet meer rijden “Al snel nadat ik mijn eerste paard kocht, ging ze met pensioen. Ze is het allerliefste paard van de hele wereld, tot ik erop ging zitten. Achteraf bleek dat haar gedrag kwam door een blessure. Ik wilde niet dat iemand anders alsnog ging proberen op haar te rijden, daarom is ze nog steeds bij mij. Zij verdient nu haar brokjes als coachpaard, wat ze als de beste doet.”
“Ik wilde toch wel graag rijden en had wedstrijdambities, dus besloot ik een nieuw paard te kopen. Zo kwam Nova op mijn pad. Ik kocht haar als vierjarige van de fokker. Tijdens mijn zoektocht heb ik stad en land afgezocht, tot ik Nova tegenkwam in het dorp verderop.”
“Ze had een paar B proefjes gelopen voor de ervaring, maar meer niet. Ik vond haar nogal slungelig dus besloot ik haar ongeveer zeven maanden bij ons op de wei te zetten. Af en toe longeerde ik haar, maar ik vond het belangrijk dat ze nog even kon groeien. Dit heeft haar erg goed gedaan.”
Opstappen en wegrijden “Na die zeven maanden grasmaaien zag ik dat ze begon met klieren bij de rest van de paarden. Dat was voor mij het moment waarop duidelijk werd dat ze meer uitdaging nodig had. Ik heb haar opgepakt en vanaf het eerste ritje kon ik zo opstappen en wegrijden.”
“Na een tijdje zijn we begonnen met B proefjes en dat ging erg goed. Wel koos ik ervoor om lang in de B te blijven, ik gun haar die ervaring. Ze gaat niet weg en ik heb haar voor mezelf, dus er zit geen haast achter. Inmiddels rijden we fijn in de L1 en hoop ik dat we alles eruit kunnen halen wat erin zit.”
Instructeur “Op mijn achttiende heb ik de ORUN opleiding afgerond, ik mocht toen zelfstandig lesgeven. Ik werkte namelijk al op een stal. Op die stal werden ook FRNS wedstrijdjes georganiseerd, dus leek het me ook heel leuk om jurylid te worden. Dat ben ik gaan doen vanaf mijn twintigste.”
“Ik ben heel dankbaar dat ik dit werk nog steeds kan doen en dat mijn dochter de paarden ook zo leuk vindt. Toen ze werd geboren hoopte ik dat ik het paarden-DNA had doorgegeven, en dat is gelukt. Ze rijdt nu Bixi met haar eigen pony.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan