Marga Hermes: “Mijn paard is echt mijn vriendje geworden”

Wat begon met een bezoekje aan een manege met een schoolvriendin, groeide uit tot een levenslange passie. “Ik ging mee naar paardrijles en ik was eigenlijk meteen besmet met het paardenvirus.” Al snel volgden wekelijkse lessen, helemaal in tenue, en op haar tiende kreeg Marga haar eerste pony: Pipo. Na veel avonturen samen – van buitenritten tot demonstraties – volgde een springpaard en zo begon haar ervaring in de sport.

Een korte pauze vanwege haar zwangerschap weerhield Marga er niet van om het paardrijden weer op te pakken zodra haar zoon interesse toonde. “Hij vond het leuk, maar ik moest alles doen,” lacht ze. Uiteindelijk bleek de liefde voor paarden toch echt vooral bij Marga te liggen.

Verliefd op het ras

Na verschillende paarden gereden te hebben, viel haar oog tijdens een reis naar Spanje op een PRE-paard. “Ik was direct verliefd op het ras. Het uiterlijk, het karakter – alles sprak me aan.” Ze ging op zoek en via een dierenarts in Spanje vond ze uiteindelijk haar droompaard: Dario. “Ik kon toen niet zelf vliegen vanwege corona, dus heb ik hem op basis van filmpjes en contact met de dierenarts naar Nederland laten komen. Toen ik hem zag, wist ik: dit is hem.”

De band met Dario bleek bijzonder. “Mijn instructeur zegt altijd: ‘Dit paard houdt van jou’. Dat is echt het mooiste compliment dat je kunt krijgen.” Samen doen ze alles, van dressuurles tot bosritten en zelfs door het water stappen bij het Veerse meer. Ondanks dat hij een hengst is, mag Dario ook gewoon de wei in. “Hij maakt zich dan natuurlijk hartstikke vies. Hij ziet eruit als een Barbie, maar gedraagt zich als een moddermonster.”

Toen hij bij haar kwam, had Dario weinig bespiering en was hij bang van andere paarden. “Hij had echt een rugzakje,” vertelt Marga. “Maar het is zo mooi om te zien hoe hij is opgebloeid. Zijn draf was in het begin heel simpel, nu is hij echt ontwikkeld.”

 Foto: Anja Drost Fotografie

Ambitie & twijfels

Hoewel Marga en Dario op Prix St. Georges-niveau rijden, heeft ze sinds 2012 geen wedstrijd meer gestart. “Iedereen zegt: je moet hem starten! Maar ik twijfel. Wat heb ik nog te bewijzen? En ja, ik ben dan tussen al die jonge meiden in de ring.” Toch droomt ze ervan om nog eens in slipjas te starten. “Dat zou wel echt een droom zijn.” Ze overweegt ook een tweede paard aan te schaffen. “Niet omdat ik niet tevreden ben met Dario, maar omdat ik het traject van opleiden en groeien samen zo mooi vindt.”

Het grootste hoogtepunt voor Marga is hoever ze samen met Dario is gekomen. “Ik hoef niemand anders, we kunnen alles samendoen. Dat vertrouwen opbouwen was niet altijd makkelijk, maar het is gelukt. Ik sta met hem op en ga met hem naar bed, in gedachten dan hè.”

Haar zachte maar duidelijke aanpak heeft gezorgd voor een sterke band. “Hij is echt mijn vriendje geworden. Dat klinkt misschien gek, maar het voelt echt zo.” Voor nu traint Marga verder, met een glimlach en een grote droom: “Misschien toch ooit dat slipjasje aan.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Anja Drost Fotografie