Marjolein Hermsen-van Nimwegen: “Huilend de baan in”
24 februari 2025, 12:29
Dressuur
Marjolein Hermsen-van Nimwegen (49) begint met paardrijlessen op de manege wanneer ze acht jaar oud is. Waar de enorme liefde voor paarden vandaan komt, was voor haar adoptieouders onbekend. Echter heeft dat geen invloed gehad op de mate waarin ze van paarden houdt.
Na een verhuizing gaat ze rijden op een rijvereniging waar een eigen pony voor nodig is. Een eigen pony heeft ze niet, maar wel talloze verzorgpony’s. In haar tienerjaren werkt de amazone op een stoeterij waar ze ook lekker veel mocht rijden.
Van elke dag paarden naar geen paarden “Op mijn negentiende kwam ik op een jachtstal terecht, hier heb ik echt leren rijden. Ik ging elke dag en dan reed ik zo drie paarden per dag. Op deze stal heb ik kennis gemaakt met zowel de jacht als het springen. Ik kreeg toen les van Roelie Bril met het paard dat ik destijds had, daar kon ik mee lezen en schrijven. In de trainingen sprongen we parcoursen van 1,30 m”, vertelt ze enthousiast.
“Op een gegeven moment ben ik er een paar jaar uit geweest, door privéomstandigheden. Ik miste het zo erg, dat ik weer een paard kocht. Het was de bedoeling dat ik weer een paard kreeg waarmee ik alles kon doen wat ik eerst ook deed. Dit pakte helaas niet goed uit, het was één grote drama. Ik heb in vijftien jaar acht paarden gehad. Ik heb ze gelukkig wel allemaal goed onder kunnen brengen, bij een vriendin of terug naar de fokker.”
Angst “In die tijd ben ik er een paar keer goed van af gevallen. Op een gegeven moment was ik zo bang dat ik mijn paard niet eens meer vast durfde te houden, dan stond ik er huilend naast. Het was puur omdat ik die paarden niet aankon, ik was gewoon echt heel bang.”
“Ik ben toen in therapie gegaan omdat ik vond dat er iets moest veranderen. Tijdens therapie kreeg ik mijn vosje en ben ik weer voorzichtig gaan rijden. Deze was heel betrouwbaar en ik durfde zelfs weer een wedstrijd te rijden. Dat was alleen niks voor hem, dat vond hij veel te stressvol. Hij werd toen een recreatiepaard, maar ik had nog steeds wedstrijdambitie.”
Nieuw wedstrijdpaard “Door mijn aanhoudende wedstrijdambities ben ik toen toch op zoek gegaan naar een nieuw paard, ik wilde gewoon weer lekker springen. Ik ben toen bij 34 paarden wezen kijken. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een Irish Sport Horse schimmel, The Legend (v. Mountain Diamond). Ik wilde eigenlijk helemaal geen schimmel, maar een vriendin van me drong aan om toch te gaan kijken. Een goed paard heeft immers geen kleur. Ik twijfelde heel erg, omdat ik bang was dat dit weer niet goed zou gaan. Door de klik die ik voelde met Legend en de goede afspraken met de vorige eigenaresse, hakte ik de knoop door.”
“Het rijden met Legend ging steeds beter en door hulp van een vriendin durfde ik het weer aan om een dressuurwedstrijd te starten. Legend is heel betrouwbaar, hij kan wel eens schrikken, maar dan springt hij alleen opzij.”
“Ondanks dat Legend zo braaf is, bleef ik last houden van angst. Op wedstrijd ging ik soms huilend de baan in. Ik besloot hiervoor weer in therapie te gaan, dit keer bij een sportpsycholoog, Anne Loosveld. Daar ben ik nu drie maanden mee bezig. Ik weet niet wat er aan de hand is, maar ik heb van de week de proef uit mijn hoofd gereden. De volgende stap is het aanpakken van de springangst, daar heb ik alle vertrouwen in. Na alle ellende begin ik mezelf eindelijk terug te vinden.”
Trots Marjolein is mega trots op wat ze nu met Legend durft te doen. “Op wedstrijd moet ik het opnemen tegen de jonge meiden, daarom zie ik het meer als meetmoment. Eigenlijk ben ik met mijn 1,62 m te klein voor Legend, die 1,73 m is. Het is moeilijk om hem netje aan elkaar te rijden, maar niet onmogelijk. Legend heeft in Ierland geen dressuurbasis gekregen in Ierland, dus voor hem is het ook niet makkelijk. In eerste instantie wilde ik niet eens de dressuur in, tot we erachter kwamen dat Legend best leuk kan lopen. Met mijn sportpsycholoog heb ik toen de keuze gemaakt om eerst de wedstrijdspanning aan te pakken en daarna pas weer het springen. Het kan niet allemaal tegelijk.”
“Momenteel krijg ik elke week les van Angela Lakenberg, zij rijdt Legend ook één keer per week. Ik ben heel dankbaar voor haar hulp. Legend is goudeerlijk, heeft een groot hart en is ondeugend. Ik kan alleen met hem op pad, zo betrouwbaar is hij. We rijden nu in de L1 dressuur, maar mijn doel is toch wel Z dressuur. Ook zou ik het dit jaar leuk vinden om een B parcours te springen en een B cross te rijden.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan