Wendy de Feijter: “Het is een goudeerlijk paard”

“Ik ben eerst begonnen met kleuterlessen, en ik ben tot mijn achtste op de manege blijven rijden. Daarna merkte ik dat ik niet veel nieuws meer leerde. Toen ging ik samen met mijn moeder op zoek naar een verzorgpony. Ik heb een paar verzorgpony’s gehad, maar had met geen enkele echt een klik.”

Eigen pony

“Van mijn moeder mocht ik op mijn tiende een eigen pony. Dat was toen een achttienjarige New Forest merrie. Ze was echt mijn vriendinnetje, ze heeft me ook zoveel geleerd. Met haar heb ik echt leren rijden.” Haar tweede pony kreeg Wendy toen ze naar de middelbare school ging. De zoektocht was eigenlijk naar een ervaren pony waar ze een wedstrijdje mee zou kunnen rijden. Maar dat liep toch anders. “Ik eindigde met een vierjarige pony, Rowdy, die nog niks kon. Niet de bedoeling, maar het klikte gewoon. Dus kwam hij mee naar huis.”

“In het begin ging het wel een beetje lastig, want het was een hele sensibele pony. Hij was bang voor alles op zijn lichaam. Ik was ook een beetje eigenwijs en wilde geen hulp aannemen. Totdat ik er een keer heel hard afviel. Toen stelde mijn moeder mij een ultimatum, ik moest hulp aannemen. Ik kreeg een halfjaar de tijd om het beter te maken, maar als dat niet zou lukken zou hij verkocht worden. Dus iemand kwam mij helpen en langzaamaan ging het steeds beter. Totdat we uiteindelijk op het punt kwamen waar we wedstrijdjes konden gaan doen. De eerste wedstrijd die we samen reden wonnen we gelijk. En vanaf dat punt hebben we bijna elke wedstrijd gewonnen. Het was echt een gouden pony, die vindt je nooit meer.”

Verkoop

Met Rowdy is Wendy doorgereden tot in het Z1, daarna kwam helaas de corona tijd. “Ik vond het niet leuk om een online een proef op te nemen en daardoor mijn punten te krijgen. Dus ging mijn motivatie een beetje weg. Ik kon nergens voor trainen, er waren geen wedstrijden. Het was een super goede pony, dus ik en mijn moeder vonden het echt zonde om hem zo te laten staan. Toen is er besloten om hem te verkopen. Er kwam een meisje uit België waar het wel mee klikte dus daar staat hij nu. Zij gaan nu ook heel goed samen.”

Novita

Dat betekende wel dat Wendy zelf ook weer op zoek moest naar een paard. “Nu wilden we wel een enigszins jong paard, die we naar eigen hand konden zetten. Maar niet al te gek, want mijn moeder moest er ook op kunnen rijden. Uiteindelijk hebben we een driejarige merrie, Novita, gekocht.” Het eerste halfjaar met Novita ging goed. Helaas maakte ze daarna een val in de wei. Novita kreeg ook te maken met bloedwormen, waar heel moeilijk van af te komen bleek. Dit was dan ook de oorzaak van veel stress, maagzweren en darmproblemen. Hier bovenop bleek Novita ook nog eens niet tegen kuil te kunnen, wat uiteindelijk resulteerde in een koliek waarvoor ze naar de kliniek gebracht moest worden. Na die tijd, zelfs met veel medicatie, werd Novita niet meer helemaal de oude. “Ze deed alles wel braaf, maar ze had echt pijn. Ze was niet blij. Mijn moeder is toen begonnen met een soort holistische aanpak. Er kwam een voedingsdeskundige. Met haar inbreng zijn we nu verschillende supplementen gaan geven. Dit heeft wel geholpen met veel van de klachten. Langzaamaan ging alles steeds beter en werd Novita vrolijker.”

Wendy en Novita gingen ondertussen door met trainen en hadden samen al de L1 bereikt. “We waren net aan het trainen voor de kampioenschappen. Maar toen kreeg ze een peesblessure, en lagen we eruit. We moesten een jaar lang stilstaan.” Zo moesten Wendy en Novita opnieuw een lang revalidatieproces ingaan. Dit traject duurde ook weer ruim een halfjaar. Gelukkig kon de chiropractor wel veel voor ze betekenen.

Na al deze tegenslagen kon in januari de echte training weer worden opgepakt. Zo kon zelfs de overstap naar het L2 gemaakt worden. Maar makkelijk verliep dit proces ook zeker niet. “Novita kon altijd al bokken, maar sinds de peesblessure begon ze ook omhoog te komen. Het was zo erg dat we haar in de eerste tijd moesten verdoven om er veilig op te kunnen. We waren toen ook om 6 uur ’s ochtends op stal, voordat er anderen waren. Anders konden we niet aan het werk zonder dat ze ontplofte.”

Ambitie

Gelukkig lijkt er nu ook een einde te zijn gekomen aan deze problemen. “Sinds een maand doet ze niet meer zo gek. Het gaat steeds beter. Ze wil gelukkig ook wel graag nu. Ik wilde eigenlijk proberen om mee te doen met de regiokampioenschappen in het L2, maar dat is helaas niet gelukt. We kwamen wel op de reservelijst. Ook hebben we al 7 winstpunten. Dus het plan is om gewoon lekker door te rijden en voor het M1 te gaan. Ik hoop dat het nu goed blijft gaan. Novita is nu 6, en het is een goudeerlijk paard. Wat je bij haar doet, krijg je terug.”

Uiteindelijk heeft Wendy de ambitie om ook met Novita het Z te bereiken. En natuurlijk graag zonder blessures. “Ik wil graag weer kampioenschappen mee kunnen rijden, en hopelijk ooit op het NK kunnen rijden. Dat is misschien een hoog gegrepen doel, maar het lijkt me wel heel gaaf.” 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.  

Foto: privébezit